ΑΡΓΗΣΑΝ ΑΛΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΣΤΟ  ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.

0

Γράφει ο ROBINSONAS

Πριν λίγα χρόνια η πολιτεία βρήκε πως έφταιγε η πρωινή προσευχή.  Άλλη φλασιά τώρα, βρήκαν πως το  πρόβλημα  στην παιδεία  είναι οι κάμερες, άντε να τις βάλουμε για να ησυχάσουμε, αφού πια λύθηκαν όλα τα προβλήματα. Αφήστε πια αυτήν την  για…… ψύλλου μετακίνηση …… γραφειοκρατία, παρόλο την ηλεκτρονική αναβάθμιση των σχολείων  και την ανάθεση αρμοδιοτήτων  στον Σύλλογο Διδασκόντων. H Υπουργός Παιδείας προτείνει την τοποθέτηση κάμερας στις σχολικές αίθουσες, ώστε να μη χάνουν το μάθημα ακόμα και οι απόντες. Ποιοι απόντες και για ποιο λόγο;  ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΕΙ  Η  ΠΑΡΟΙΜΙΑ  << Ο  ΛΥΚΟΣ  ΣΤΗΝ  ΑΝΑΜΠΟΥΜΠΟΎΛΑ  ΧΑΙΡΕΤΑΙ >>.

Κι αν ακούγεται  ας πούμε «αθώα»  πρωτοβουλία, η παγκόσμια εμπειρία έχει να πει τα αντίθετα. Σε παγκόσμιο επίπεδο οι κάμερες στις σχολικές αίθουσες απείχαν παρασάγγας από τα υποτιθέμενα θετικά αποτελέσματα. Όταν εφαρμόστηκαν στις ΗΠΑ, μετά το κύμα βίας κι ενόπλων επιθέσεων στα σχολικά ιδρύματα, η αρχική ιδέα ήταν να προφυλαχθούν οι μαθητές. Ωστόσο, τα αποτελέσματα ήταν δραματικά. Πέραν του τεράστιου κόστους του εξοπλισμού (που εν όψει τρομερής ύφεσης αναρωτιέμαι πώς σκέφτεται να το καλύψει το υπουργείο Παιδείας), σε χώρες που εφαρμόστηκε το μέτρο η σχολική βία όχι απλώς δε μειώθηκε, αλλά αντίθετα αυξήθηκε. Η ύπαρξη κάμερας έκανε τους μαθητές να νιώθουν ότι παρακολουθούνται σαν να βρίσκονται σε ριάλιτυ σόου, ενώ η πλειοψηφία έχασε τη σχέση εμπιστοσύνης που είχε με τον εκπαιδευτικό και το σχολείο γενικότερα.

Το ίδιο συνέβη και με τους γονείς, που αντιδρούσαν στην ζωντανή μετάδοση της εικόνας των παιδιών τους. Παράλληλα, αυτό το μοντέλο – φιάσκο λειτούργησε αρνητικά και στη συμπεριφορά των μαθητών, εκτός από τον ψυχισμό τους. Σύμφωνα με έρευνες, η σχολική βία όχι απλώς δεν έπαψε, αλλά το τεταμένο κλίμα «μεταφέρθηκε» σε μη παρακολουθούμενους χώρους, όπως στις τουαλέτες ή σε διαδρόμους χωρίς κάμερες. Η αίσθηση της συνεχούς παρακολούθησης, ακολουθούμενη από καχυποψία, αύξησε τα «ζωώδη» ένστικτα των παιδιών, που συχνά ένιωθαν υπεύθυνοι για κάτι κακό, χωρίς να είναι, πράγμα που τους προκαλούσε στρες και βίαιες αντιδράσεις. Φυσικά, οι υλικές καταστροφές έφεραν τεράστια κόστη, αφού οι μαθητές έσπασαν τελικά, τις κάμερες.

Η ηθική διάσταση

Πέραν των περιττών ρομαντισμών για το δικαίωμα του εφήβου να «επαναστατεί», να κάνει κοπάνες, να μη νιώθει εγκλωβισμένος σε ένα ήδη σκληρό εκπαιδευτικό σύστημα, υπάρχει πάντοτε η ψυχολογική διάσταση. Πολλά παιδιά που ήρθαν αντιμέτωπα με κάμερες, άρχισαν να αποκτούν αίσθηση πανικού, στρες, καχυποψία, ακόμα μανία καταδίωξης. Εδώ έρχεται η ηθική διάσταση του πράγματος. Μπορεί η κάμερα να εξυπηρετεί τα σχέδια και το προφίλ που θέλει να προβάλει η κ. Κεραμέως, αλλά οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των παιδιών είναι, φαντάζομαι ομολογουμένως, απείρως σημαντικότερες.

Η ελληνική κοινωνία και το Δημόσιο Σχολείο δεν έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με την αμερικανική, όπου αρκετοί μαθητές παράτησαν τις σπουδές τούς εξαιτίας της συναισθηματικής φόρτισης. Αλλά στα εν Ελλάδι ζητήματα, τα παιδιά και οι εκπαιδευτικοί έχουν ήδη να αντιμετωπίσουν τα καθ’ ημάς προβλήματα.

Μιλάμε, λοιπόν, για στέρηση της ασφάλειας των προσωπικών δεδομένων. Η κάμερα στη σχολική αίθουσα δεν πρόκειται να διαρκέσει όσο κι η πανδημία. Αν έρθει, θα έρθει για να μείνει. Για να ελέγχει τον υπό αξιολόγηση εκπαιδευτικό, τα παιδιά, για να καλλιεργεί ένα κλίμα ανασφάλειας, όπως έχει αποδειχθεί στο εξωτερικό ότι συμβαίνει.

Αυτές δεν είναι  μεταρρυθμίσεις για την Παιδεία, αλλά αυτοκαταστροφικές πρωτοβουλίες  του ήδη παραπαίοντος  εκπαιδευτικού συστήματος.

 

 

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here