Γέννηση > Σταύρωση > Ανάσταση

0

Εάν το ένα «ωραίο», που είναι η Γέννηση, το ακολουθεί συνθετικά το άλλο «ωραίο», που είναι η Σταύρωση, φαντάσου πόσο «εξαίσιο» θα είναι το σύνολο αυτών των ωραίων, που είναι η Ανάσταση!

Όμως, διότι τα ανωτέρω δεν είναι μέρη ενός συνόλου, άλλα σύνολα του όλου, διότι επίσης είναι επεισόδια με αρχή, μέση και τέλος, κατά συνέπεια «ένα έκαστον συνιστά μέρος όλον τραγωδίας με άρτια οργάνωση και με πέρας την κάθαρση των ημαρτημένων».

Προς τούτοις τα τρία αυτά αυτοτελή μέρη όντας αρρήκτως εν συνθέσει αναδίδουν ακέραια το κεντρικό νόημα του Χριστιανισμού, που είναι η «Αγάπη», αλλά εν τω άμα καταδεικνύουν ότι η αγάπη είναι και μαθηματικά!

Ιδού η απόδειξη αναμφισβητήτως:

  1. Προ της γεννήσεως του Χριστού ίσχυε το μονόπτυχο «άνθρωπος».
  2. Άμα τη γεννήσει ίσχυσε το δίπτυχο «Θεός-άνθρωπος» και μάλιστα ο πρώτος εν τη γη άστεγος.
  3. Άμα τη Σταύρωσει ίσχυσε το τρίπτυχο «Θεός-άνθρωπος-συνάνθρωπος».
  4. Εν τέλει άμα τη Αναστάσει το τετράπτυχο «Θεός-άνθρωπος-συνάνθρωπος-Αγάπη».

Ακολούθως θα ερμηνεύσουμε, τηρώντας αυστηρά τη χρονική συνέπεια, το πρώτο επεισόδιο, δηλαδή τη Γέννηση.

Όταν λοιπόν επρόκειτο να γεννηθεί ο Χριστός, η Καινή Διαθήκη μας πληροφορεί, ότι δεν υπήρχε «τόπος» γι’ Αυτόν.

Μηδενιστική ωμότητα, αφανισμός των αξιών και δυσθεώρητα χάη αταξίας, παρεκτροπών και ανομιών περιχαράκωναν την ανθρώπινη κοινωνία.

Εν μέσω αυτού του κυκεώνα προβάλλει η «Συγκατάβαση», η κίνηση δηλαδή του θεανθρώπου Χριστού, του «Τέλειου», προς τον ατελή άνθρωπο.

Ο θεάνθρωπος Χριστός, «ὁ εἷς καί ἡ μόνη Αλήθεια», «ὁ εἷς ἐν τῇ Τριάδι καί ἡ τριάς ἐν τῇ μονάδι», ο ήλιος της Δικαιοσύνης, ερχόμενος επί γης ευαγγελίζεται όχι κάθαρση, αλλά δρόμους εξόδου από την αμαρτία και τη σύγχυση.

Η ενανθρώπιση του «Λόγου» είναι έκφραση της αυθεντικής υπόστασης. Δείχνει ότι ο Χριστός έρχεται παντοδύναμος και όχι ως μάγος.

Έρχεται και θέτει εκποδών την ασθένεια, το θάνατο και τον υπαρξιακό φόβο. Με τη «θεία ενσάρκωση» καταφάσκεται η δημιουργία και η απελευθέρωση της «έσω» και «έξω» ανθρώπινης υπόστασης.

Τα Χριστούγεννα, άρα, είναι γιορτή θεογνωσίας, είναι συμπόρευση με το θεάνθρωπο, με τον «Εμμανουήλ». Είναι άνοιγμα αγάπης επί γης και όχι αφ’ υψηλού. Είναι τρόπος ζωής και κέρδος ποιότητας ζωής.

Αυταπόδεικτη, όντως, είναι η αλήθεια ότι ο Χριστός γεννιέται κάτω από κάθε ουρανό και για κάθε καρδιά.

Ότι γεννήθηκε τόσο μεγάλος, που δύσκολα χωράει στους ουρανούς, αλλά και τόσο μικρός, που εύκολα χωράει στην καρδιά κάθε ανθρώπου.

Ότι, αν στον κόσμο μας δεν υπάρχει «τόπος» για το Χριστό, όμως «εν τω Χριστώ» υπάρχει «τόπος» για όλους μας.

«Είν’ η καρδιά του Ιησού Ωκεανός μεγάλος».

Τα πάντα, λοιπόν, δώσε για το Χριστό,

το Χριστό μη δώσεις για τίποτε.

 

Το πονημάτιο τούτο

αφιερώνω

στην αείμνηστη Κατίνα

Άστρος

Χριστούγεννα 2017

Ηλίας Θεμ. Σακαλής

Φιλόλογος

Τηλ. 22 537

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here