Γεώργιος Καρυτσιώτης

0

Του Συνεργάτη μας ,Ιωάννη Δ. Κουρμπέλη

Ο Γεώργιος Καρυτσιώτης († 1839) ήταν Αγιαννίτης μεγαλέμπορος και ευεργέτης του Άστρους. Ο Γεώργιος Καρυτσιώτης, ακολουθώντας την οικογενειακή παράδοση, εργάστηκε σκληρά στο εξωτερικό, απέκτησε μεγάλη περιουσία και με το έργο του έγινε ένας από τους σημαντικότερους ευεργέτες του τόπου μας. Με δαπάνες του έλυσε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπιζε το Άστρος επί Τουρκοκρατίας: την ύδρευση. Για την προσφορά του στην περιοχή μας τιμήθηκε πλήρως από την τοπική κοινωνία.

Βιογραφία

Ο Γεώργιος Καρυτσιώτης γεννήθηκε στα μέσα του 18ου αι. στον Άγιο Ιωάννη. Ήταν γιος του Ιωάννη και της Κανέλλας Καρυτσιώτη. Άλλα αδέρφια του ήταν: ο Δημήτριος (1741 – 1819) μεγαλέμπορος στην Τεργέστη και μέγας ευεργέτης της περιοχής μας, ο Νικόλαος († 1782), ο μοναχός Πολύκαρπος († 1794), ο μοναχός Θεόκλητος († 1835), η Ελένη σύζυγος Νικολάου Σαρηγιάννη († 1806) και η Καλομοίρα σύζυγος Νικολάου Οικονόμου († 1818). Η οικογένειά του καταγόταν από την Καρύτσα Λακωνίας, όπως δηλώνει και το επώνυμό της. Αρχικά λέγονταν «Τριανταφύλλου» και εγκαταστάθηκαν στον Άγιο Ιωάννη στις αρχές του 18ου αι. Κατά την παράδοση οι πρώτοι Καρυτσιώτες εγκαταστάθηκαν σε μια αγροτική τοποθεσία κοντά στον ναό του Αγίου Δημητρίου στο Καλογεροβούνι, που ονομάζεται έως σήμερα «Καρύτσα», προς τιμήν της πατρίδας των πρώτων κατοίκων της. Το αρχοντικό του Γεωργίου Καρυτσιώτη στον Άγιο Ιωάννη είναι το σπίτι ιδιοκτησίας κληρονόμων Χρήστου Ευθυμίου. Το πατρικό σπίτι του στο Άστρος είναι αυτό των κληρονόμων Μαρίνου Χασαπογιάννη και Θεοδώρου Καρκούλη.

Η πατρική οικία του Γεωργίου Καρυτσιώτη στον Άγιο Ιωάννη (πρώην Χρήστου Δ. Ευθυμίου) (βλέπε και: Δημήτριος Καρυτσιώτης, Προκόπιος Καρυτσιώτης, Αρχοντικά του Αγίου Ιωάννη – Μέρος Γ’).

Το πατρικό αρχοντικό του Γεωργίου Καρυτσιώτη στο Άστρος (πρώην Μαρίνου Χασαπογιάννη & Θεοδώρου Καρκούλη) (βλέπε και: Δημήτριος Καρυτσιώτης, Προκόπιος Καρυτσιώτης).

Σε νεαρή ηλικία προσκλήθηκε από τον αδερφό του, Δημήτριο, στην Τεργέστη για να εργαστεί στο εμπορικό κέντρο που είχε ιδρύσει από το 1772. Ο Γεώργιος εγκαταστάθηκε στην Τεργέστη και εργάστηκε για αρκετά χρόνια στην επιχείρηση του αδερφού του. Αργότερα, ασχολήθηκε με το εμπόριο, όπου διέπρεψε και απέκτησε μεγάλη περιουσία. Ενίσχυσε ακόμη την Ελληνορθόδοξη κοινότητα της Τεργέστης της οποίας εκλέχτηκε Α’ συγκάθεδρος τα έτη 1790, 1791, 1793, 1795 και κυβερνήτης της το έτος 1795.

Με την διαθήκη του ανιψιού του, Προκόπιου Ν. Καρυτσιώτη, γραμμένη το έτος 1822, ο Γεώργιος Καρυτσιώτης διοριζόταν από αυτόν ως πληρεξούσιος της συζύγου και της κόρης του Προκόπιου, καθώς και εκτελεστής της διαθήκης του. Ο Προκόπιος Καρυτσιώτης, ήταν γιος του αδερφού του, Νικόλαου, και ζούσε και αυτός στην Τεργέστη και ήταν διευθυντής της Σχολής Καρυτσιώτη σε Άγιο Ιωάννη και Άστρος. Ο Προκόπιος Καρυτσιώτης πέθανε το 1836. Ο δε Γεώργιος Καρυτσιώτης πέθανε σε πολύ μεγάλη ηλικία περί το 1839. Ήταν ανύπαντρος και άτεκνος και γι’ αυτό αφιέρωσε όλη την περιουσία του στην πατρίδα του και τους συγγενείς του. Ενταφιάστηκε στον οικογενειακό τάφο των Καρυτσιωταίων στην Τεργέστη.

Ο μεγαλοπρεπής τάφος των Καρυτσιωταίων στο Ελληνορθόδοξο νεκροταφείο της Τεργέστης όπως ήταν το 1966.

Κληροδότημα

Ο Γεώργιος Καρυτσιώτης, μη έχοντας οικογένεια, αφιέρωσε όλο τον πλούτο του στην πολυαγαπημένη του πατρίδα. Το 1805 ο Καρυτσιώτης διέθεσε τα έξοδα της ύδρευσης των Αγιαννίτικων καλυβιών (Άστρος), που μέχρι τότε αποτελούσε σοβαρό πρόβλημα της περιοχής. Πιο συγκεκριμένα, κατασκεύασε ένα ασκεπές και λιθόκτιστο υδραγωγείο (ο γνωστός σε όλους μας «σούγελος») που ξεκινούσε από την Μάνα του Νερού (πλησίον της Μονής Λουκούς) και έφτανε μέχρι το Αγροκήπιο του Άστρους. Μεγάλο μέρος του σούγελου διατηρείται έως τις μέρες μας. Για λογαριασμό του υδραγωγείου άφησε στην Λουκού, το 1805, 500 τούρκικα γρόσια, προκειμένου με το 10 % των τόκων τους να καθαρίζεται και να επιδιορθώνεται τακτικά το υδραγωγείο. Από το νερό αυτό, το 1/3 το είχε υπό την κατοχή της η Μονή Λουκούς, το άλλο 1/3 η Σχολή Καρυτσιώτη του Άστρους και το υπόλοιπο τα Αγιαννίτικα καλύβια. Το νερό αυτό έφτανε στο Άστρος μέσω του σούγελου και κατέληγε σε 3 βρύσεις που τροφοδοτούσαν το χωριό: μία μέσα στο Δημοτικό Σχολείο, μία στον ναό του Αγίου Κωνσταντίνου και άλλη μία μπροστά από το κοινοτικό γραφείο (σήμερα Δημαρχείο). Το 1873 η Μονή Λουκούς ανήγειρε και μία δεξαμενή στο Μετόχι της Αναλήψεως.

Ιστορική φωτογραφία του Άστρους περί το 1950. Απεικονίζεται ο πετρόκτιστος σούγελος (στο βάθος) και η λίθινη δεξαμενή του μοναστηριού (άκρη αριστερά) και έχει τραβηχτεί μπροστά από το μετόχι της Αναλήψεως. Οι εικονιζόμενοι Αστρεινοί τοποθετούν τις πρώτες σωλήνες ύδρευσης. [Πηγή: Facebook]

Ο Γεώργιος Καρυτσιώτης διέθεσε χρήματα για τις εκκλησίες, την Σχολή, τους δρόμους, τους πτωχούς της πατρίδας του, τους συγγενείς του και για το «Κοινό του Αγίου Ιωάννου». Μέσω της διαθήκης του άφηνε 50 φιορίνια στην Μονή Λουκούς για την ψυχή αυτού και των γονέων του. Άφησε επίσης στο Έθνος 84 παλαιές δραχμές (40 δραχμές του 1901).

Για το ζωογόνο έργο του και την προσφορά του στο Άστρος του έχει απονεμηθεί ο τίτλος του «Ευεργέτη», ενώ το όνομά του έχει δοθεί σε οδό του Άστρους.

Εύχομαι σε όλους τους αναγνώστες μας καλό καλοκαίρι και καλές διακοπές !! Ραντεβού ξανά το πρώτο σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου, συνεχίζοντας την κατηγορία των προσωπικοτήτων (ευεργετών).

Πηγές

  • Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμος Γ’, Αθήνα 1983
  • Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμος Β’, Αθήνα 1982
  • Σταύρου Αθ. Κουτίβα – Περί την διαθήκην του Δημητρίου Καρυτσιώτου, Αθήνα 1958

 

Συντάκτης: Ιωάννης Δ. Κουρμπέλης

Επιμέλεια-Παρουσίασης:Φώτης Τζιβελόπουλος

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here