Γεώργιος Τροχάνης

1

Του συνεργάτη μας,Γιάννη Δ.Κουρμπέλη

Ο Γεώργιος Τροχάνης ήταν Αγιαννίτης προεστός, φιλικός και αγωνιστής της Επανάστασης του 1821. Ο Γεώργιος Τροχάνης είναι ένας από τους σημαντικότερους προεστούς και πολιτικούς του Αγίου Ιωάννη στον καιρό της Επανάστασης. Το όνομά του βέβαια, έχει συνδεθεί και με την εκμετάλλευση κτημάτων της Μονής Λουκούς, όταν αυτή διαλύθηκε δύο φορές. Γι’ αυτό ο λαός συνέταξε κατά καιρούς διάφορες σάτυρες εις βάρος του.

Βιογραφία

Ο Γεώργιος Τροχάνης γεννήθηκε στον Άγιο Ιωάννη τις τελευταίες δεκαετίες του 18ου αιώνα. Τα ονόματα των γονέων και των αδερφών του δεν μας είναι γνωστά. Άνηκε στην σημαντική οικογένεια Τροχάνη του Αγίου Ιωάννη, που προφανώς αποτελεί κλάδο της ομώνυμης Πραστιώτικης οικογένειας (1). Η οικογένεια Τροχάνη είναι μία από τις αρχαιότερες και πλουσιότερες οικογένειες της Τσακωνιάς, που έχει αναδείξει πολλούς εμπόρους, πολιτικούς, επιστήμονες κ.α. Το αρχοντικό του Γεωργίου Τροχάνη στον Άγιο Ιωάννη είναι το σημερινό καφενείο <<Πλατάνα>> στην κεντρική πλατεία του χωριού. Το αρχοντικό του στο Άστρος είναι το σπίτι που ανήκει στην οικογένεια Φούφα, απέναντι από το νεκροταφείο της πόλης.

Το αρχοντικό του προεστού Γεωργίου Τροχάνη στον Άγιο Ιωάννη (καφενείο «Πλατάνα»). Βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού, απέναντι από τον ναό του Αγίου Γεωργίου (βλέπε και: Αρχοντικά του Αγίου Ιωάννη – Μέρος Β’)

Το μεγαλοπρεπές αρχοντικό του Τροχάνη στο Άστρος (ιδιοκτησία οικογένειας Φούφα). Έχει την όψη πύργου και βρίσκεται στις βόρειες παρυφές του Άστρους, απέναντι από το νεκροταφείο και δίπλα από το αρχοντικό του Καρυτσιώτη.

Από νεαρή ηλικία φαίνεται πως ασχολήθηκε με την πολιτική και σύντομα αναδείχτηκε προεστός του χωριού του. Το διάστημα 1803 – 1804, παραιτήθηκε από ηγούμενος της Μονής Λουκούς ο Αγιαννίτης αρχιερέας Κωνστάντιος Μαρούδης ή Λυχνός και ο ισχυρός προεστός Αναγνώστης Παπάζογλου διέλυσε το μοναστήρι. Μετά από αυτό, ενοικίασε την ακίνητη περιουσία της στους προεστούς Γεώργιο Τροχάνη και Σταυριανό Διαμαντή Κουναβέλο. Οι ενοικιαστές όμως, έπαθαν πολλές καταστροφές και συμφορές από τον Θεό και κατέφυγαν στον Παπάζογλη. Τον παρακάλεσαν να τους απαλλάξει από την επιζήμια αυτή ενοικίαση. «Εξεκληρήσαμε και εψωριάσαμε», του είπαν χαρακτηριστικά, «από την ενοικίαση αυτή». Ο λαός του Αγίου Ιωάννη συνέταξε με αφορμή αυτό το γεγονός μία σάτυρα που καυτηρίαζε τους 2 προεστούς. Η σάτυρα φυλάσσεται σε χειρόγραφο στο αρχείο της Μονής Λουκούς και είναι η εξής:

«Κατακαημένη νερατζιά, που είσαι μπροστά στην πόρτα,

Μην είδες τον Νεόφυτο και τον Παπαγληγόρη ;

Εψές – προψές τους είδαμε, στην ποταμιά πηγαίναν,

για να μαζέψουνε βεργιά, να πλέξουνε κοφίνια.

Ο Μπόρτζος πάει κι’ έρχεται στον Αγιάννη με αγγούρια,

κι ο Γιώργης πήρε τη βλογιά, πάει στα βλαχοχώρια»

  • Νερατζιά – Δέντρο που βρισκόταν στην είσοδο της Μονής Λουκούς. Την έκοψε το 1824 ο Ιωσήφ Κοράλλης.
  • Νεόφυτος – Ο μετέπειτα ηγούμενος της Λουκούς Νεόφυτος Τζαφέρης.
  • Παπαγληγόρης – Ο μετέπειτα ηγούμενος της Μονής Θεολόγου, Γρηγόριος Κουτσογιάννης.
  • Μπόρτζος – Παρατσούκλι του ενοικιαστή Σταυριανού Κουναβέλου
  • Γιώργης – Ο προεστός Γεώργιος Τροχάνης.

Το ιστορικό μοναστήρι της Λουκούς. Το έτος 1803 – 1804 διαλύθηκε και τα κτήματά της ενοικιάστηκαν από διάφορους προύχοντες του Αγίου Ιωάννη.

Ο Τροχάνης υπήρξε πρωτεργάτης της Επανάστασης στον Άγιο Ιωάννη από πολύ νωρίς. Το 1820 μυήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον Αγιοπετρίτη προεστό Αναγνώστη Κονδάκη, μαζί με τον προεστό Πάνο Σαρηγιάννη, τους Ζαφειροπουλαίους και άλλους. Με την κήρυξη της Επανάστασης στον Άγιο Ιωάννη (24 Μαρτίου 1821), πάνω από 100 Αγιαννίτες αγωνιστές, υπό τον Πάνο Ζαφειρόπουλο (Άκουρο) και Γεωργάκη Διγενή, φτάνουν στο νεοϊδρυθέν στρατόπεδο των Βερβαίνων. Το στρατόπεδο αυτό είχε ιδρυθεί στις 25 Μαρτίου 1821 και ήταν ένα στρατιωτικό φροντιστήριο (κελάρι), που είχε ως στόχο την στρατιωτική εκπαίδευση των στρατιωτών και την προετοιμασία της κατάληψης της Τριπολιτσάς (η οποία βρισκόταν σε κοντινή απόσταση). O Γεώργιος Τροχάνης διορίστηκε φροντιστής του κελαριού, δηλαδή υπεύθυνος του στρατιωτικού φροντιστηρίου, από τους Αναγνώστη Κονδάκη και Επίσκοπο Βρεσθένης Θεοδώτητο. Οι υπηρεσίες του ήταν πολύτιμες και υπήρξε σημαντικό στήριγμα του αγώνα.

Το 1822 οι προεστοί της επαρχίας Αγίου Πέτρου αποφάσισαν να οριστεί ο Πάνος Σαρηγιάννης (2) γερουσιαστής Πελοποννήσου και ο Αναγνώστης Κονδάκης να γίνει πρόεδρος της επαρχιακής εφορίας. Μέλη αυτής ήταν οι: Γεώργιος Τροχάνης, Γιάννος Αδραχτάς, Χρήστος Χαλούλος και Ιωάννης Περβαινάς. Το γεγονός αυτό έγινε με αφορμή τον διαχωρισμό του Πραστού από την επαρχία Αγίου Πέτρου λόγω ερίδων για τον διαμοιρασμό των λαφύρων της Τριπολιτσάς. Τον Γεώργιο Τροχάνη τον συναντάμε ως μέλος της Επαρχιακής εφορίας του Αγίου Πέτρου σε αρκετά έγγραφα. Σε έγγραφο της 18ης Μαρτίου 1822, τα 5 μέλη της εφορίας στέλνουν γράμμα προς τον Μινίστρο (= Υπουργό) Πολέμου, Ιωάννη Κωλέττη, ότι απέστειλαν γράμμα της προς τον κύριο Γεώργιο Πούλο. Την 26η Μαρτίου 1822 τους ξανασυναντάμε να στέλνουν γράμμα πάλι στον Μινίστρο Πολέμου ότι με βάση διαταγή του έστειλαν έναν πεζό στο Μαραθονήσι (σημερινό Γύθειο) για να μεταβιβάσει επιστολή του στον Κωνσταντίνο Ζαφειρόπουλο. Την εφορία Αγίου Πέτρου συναντάμε να υπογράφει, την 19η Μαΐου 1822, την καταγραφή των εισοδημάτων από την πώληση οθωμανικών περιουσιών της Επαρχίας Αγίου Πέτρου. Συγκεκριμένα υπογράφουν:

«Οι έφοροι της επαρχίας Αγίου Πέτρου:

Αναγνώστης Κοντάκης

Γεώργιος Τροχάνης

Γηάνως Αδραχτόπουλος

Χρίστος Χαλούλος

Γιάνις Περβανας [sic]

Οι διορισθέντες επιστάται: Αναγνώστης Νικολόπουλος, Γιαννάκως Κυουρούσης, Παναγιώτης Γιαννουκόπουλος, Νικόλαος Παχηγιάννης [sic]».

Από διάφορα επαναστατικά έγγραφα (25/9/1822, 18/10/1822, 19/10/1822, 27/10/1822 κ.α.) βλέπουμε ότι Γεώργιος Τροχάνης είχε διοριστεί «φροντιστής της πολιορκίας του Ναυπλίου», δηλαδή υπεύθυνος του στρατοπέδου του Ναυπλίου. Το στρατόπεδο αυτό είχε στηθεί ήδη από τις αρχές του 1822 και είχαν συγκεντρωθεί εκεί εκατοντάδες αγωνιστές με σκοπό την κατάληψη του Ναυπλίου (που έγινε τελικά στις 30 Νοεμβρίου 1822). Άγνωστο πότε ακριβώς διορίστηκε φροντιστής, αλλά δεν μας προξενεί εντύπωση ο διορισμός του, αφού ήταν ένας έμπειρος πολιτικός και είχε προϋπηρεσία σε στρατόπεδα (των Βερβαίνων).

Το κάστρο Παλαμήδι του Ναυπλίου. Καταλήφθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1822 μετά από επίπονες προσπάθειες των Ελλήνων. Φροντιστής των πολιορκητών του Ναυπλίου είχε διοριστεί ο Γεώργιος Τροχάνης.

Κατά τη διάρκεια της Β’ Εθνοσυνέλευσης του Άστρους (Μάρτιος – Απρίλιος 1823), εξαιτίας της κοσμοσυρροής που κατέκλυσε το Άστρος, προξενήθηκαν πολλές ζημιές στις καλλιέργειες Αγιαννιτών. Οι ζημιές αυτές, οι οποίες προξενήθηκαν μέχρι την 16η Απριλίου 1823, σημειώθηκαν σε ειδικό κατάλογο που κατατέθηκε στο υπουργείο Εσωτερικών, με σκοπό την αποζημίωση αυτών. Συνολικά καταστράφηκαν 680 κουβέλια (34.816 κιλά !!) κριθάρι, 177 (9062, 40 κιλά !!) κουβέλια σιτάρι, 78 (4056 κιλά !!) κουβέλια κουκιά, 1300 οκάδες (1664 κιλά) κρεμμύδια και 150 αρμάθες σκόρδα. Πράγματι οι Αγιαννίτες αποζημιώθηκαν και τους χαρίστηκαν, μάλιστα, τα 2/10 της σοδειάς. Μεταξύ των ονομάτων των ζημιωμένων, συναντάμε και τον Γεώργιο Τροχάνη. Πιο συγκεκριμένα, είχαν καταστραφεί 10 κουβέλια (512 κιλά) σιτάρι που άνηκαν στις καλλιέργειες του Τροχάνη. Στον κατάλογο αναγράφονται τα ονόματα 90 Αγιαννιτών και κατοίκων γειτονικών χωριών που ζημιώθηκαν.

Η ιστορική Σχολή Καρυτσιώτη του Άστρους. Εδώ συγκλήθηκε το 1823 η Β’ Εθνοσυνέλευση. Στον χώρο της, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή του Άστρους, καταστράφηκαν δεκάδες καλλιέργειες Αγιαννιτών.

Τον Γεώργιο Τροχάνη συναντάμε επίσης σε επιστολή των κατοίκων της επαρχίας Αγίου Πέτρου προς την κυβέρνηση στις 19 Οκτωβρίου 1823. Σκοπός της επιστολής ήταν να διαβιβαστεί στην κυβέρνηση η άρνηση των κατοίκων της επαρχίας να ξαναενωθούν με την επαρχία Πραστού. Ο λόγος ήταν οι φιλονικίες που υπήρχαν μεταξύ των κατοίκων των δύο επαρχιών. Το έγγραφο διαμαρτυρίας υπογράφουν 237 (!!) πρόκριτοι και κάτοικοι των χωριών της επαρχίας του Αγίου Πέτρου. Πρόκειται για κάτοικους των χωριών: Καστρί, Άγιος Ιωάννης, Βέρβενα, Δολιανά, Αχλαδόκαμπος, Στενό, Νεοχώρι, Ζευγολατιό, Σούλσπαη, Μελιγού, Πλάτανος, Άγιος Πέτρος και Κορακοβούνι (τα δύο τελευταία εμφανίζονται κενά στο έγγραφο). Από τον Άγιο Ιωάννη υπογράφουν οι: <<Ματθαίος Πρωτοπαπάς, Γεώργιος Τροχάνης, Χατζη – Ευστάθιος και Χατζη – Ευθύμιος Χατζηνικολάου, Μιχαήλ Μαρούδης, ιατρός Τζουάνης Τζιμπανόπουλος, Αθανάσιος Κομνηνός, Μαρίνος Μοσχόπουλος, Ιωάννης, Παπαμήτρος, Γεώργιος Δαμιανός, Αποστόλης Κομνηνός, Αντώνιος Σταυριανός, Βασίλειος Πάικος, Κυριάκος Τζέγγος, Κωνσταντίνος Διαμαντής, Παναγιώτης Κολοκοτρώνης και λοιποί μικροί και μεγάλοι [sic]>>.

Την 25η Ιουλίου 1825 ο Αναστάσιος Λόντος, μέλος της τριμελούς επιτροπής του στρατοπέδου των Βερβαίνων, ανέκρινε τον Γεώργιο Τροχάνη για μία κλεμμένη γαλέτα που είχε σταλεί στον Ιωάννη Ζαφειρόπουλο που βρισκόταν στη Ζάβιτσα με το στρατιωτικό σώμα του αδερφού του, Πάνου, ο οποίος ήταν τότε αιχμάλωτος στην Μεθώνη. Σε σχετική ερώτηση ο Τροχάνης απάντησε: «… αλλ’ αφού ήλθον εις Άστρος τρεις απεσταλμένοι παρά του υπουργείου με τας ειρημένας τροφάς και πολεμοφόδια, εφόρτωσαν μερικήν γαλέταν και ήλθον εις αγιαννίτικα και μη ευρόντες τον Ιωάννην Ζαφειρόπουλον προς ον διευθύνετο, έστειλα εγώ ως συγγενής τον γυναικαδελφόν μου επειδή και οι απεσταλμένοι εζήτησαν ένα συγγενή δια να τα παραλάβη…». Στη συνέχεια έλεγε: «ο Παλλαδάς μου είπεν ότι επιάστηκεν η γαλέτα εις αγιαννίτικα και εγώ του είπα ότι ήτον μερική εις την ξελότζαν». Ο Τροχάνης κατηγορήθηκε για την κλοπή 16 σακιών «εθνικής γαλέτας», η οποία βρέθηκε στην αποθήκη του σπιτιού του στο Άστρος και διατάχτηκε να πληρώσει πρόστιμο 3500 γρόσια. Την 31η Ιουλίου 1825 ο Τροχάνης κατέθετε τα εξής: «Εις τας 17 Ιουλίου 1825 το υπουργείον έστειλε εις παραλαβήν του Ιωάν. Ζαφειρόπουλου συντροφευμένα με τον Ευαγγελινόν, αλεύρι, γαλέτα και τζεπαχνέ, τα οποία περίλαβα και έδωσα απόδειξιν και όσα εξ αυτών έστειλα εις το στρατόπεδον έχουν λογαριασμό και όσον έμεινε εις τα καλύβια το οποίον τα απερασμένα στρατεύματα απ’ εδώ ευρίσκουν τα ενόμισαν ως κλεμμένα και ανέφερον εις την εδώ τριμελήν επιτροπήν». Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1825 όμως, ο Ιωάννης Ζαφειρόπουλος κατέθεσε ότι η γαλέτα βρισκόταν στην αποθήκη του με την άδεια του ίδιου, καταρρίπτοντας έτσι τις κατηγορίες για κλοπή.

Τα μετεπαναστατικά χρόνια συνέχισε να ασχολείται με τα πολιτικά και παρέμεινε προεστός. Το 1834 η Μονή Λουκούς και Θεολόγου έκλεισαν με βασιλικό διάταγμα γιατί δεν συγκέντρωναν τον απαραίτητο αριθμό μοναχών. Τα κτήματα των μονών ενοικιάστηκαν, η κινητή περιουσία πωλήθηκε και τα μοναστήρια ρημάχτηκαν από τις επιδρομές και τις ληστείες. Οι κάτοικοι του Αγίου Ιωάννη θεώρησαν υπαίτιους της παρακμής των μοναστηριών τους δύο κύριους ενοικιαστές της περιουσίας τους, Γεώργιο Τροχάνη, Ιωάννη Ν. Τσάκωνα και Σταυριανίδη. Συνέταξαν λοιπόν την εξής σάτυρα:

«Εσείς πουλιά της Ζάβιτσας κι’ αηδόνια της Σωτήρας

Μην είδατε τον ‘γούμενο και παπά-Γληγόρη;

Εψές, προψες τον είδαμε και πάει το Θεολόγο

πάει ν’ αλατίσει το τυρί, τις έρμες τις μυτζήθρες.

Γίνη(κε) ο Τροχάνης ‘γούμενος και ο Τσάκωνας κελάρης

κι ο Σταυριανίδης ειν’ παπάς και τους ‘ξομολογάει.

Το κρίμα να ‘χει ο Τσάκωνας και τ’ άδικο ο Τροχάνης

και το μεγάλο αφορεσμό νάχει ο Σταυριανίδης,

οπού εχαλάσαν τη Λουκού χαλάν το Θεολόγο»

  • Σωτήρα — μετόχι της Μονής Λουκούς, στο όρος Ζάβιτσα.
  • γούμενοςΚωνστάντιος Κοράλλης, ηγούμενος της Μονής Λουκούς.
  • Παπαγληγόρης – ο ηγούμενος της Μονής Θεολόγου Γρηγόριος Κουτσογιάννης.
  • Τροχάνης — ο προεστός Γεώργιος Τροχάνης.
  • Σταυριανίδης — προύχοντας από τον Άγιο Ιωάννη, πιθανόν γιός του Σταυριανού Κουναβέλου.
  • Τσάκωνας — Ιωάννης Ν. Τσάκωνας, προύχοντας του Αγίου Ιωάννη.

Η ιστορική Μονή Θεολόγου Αγίου Ιωάννη. Έκλεισε με βασιλικό διάταγμα το 1834. Τα κτήματα και η περιουσία της ρημάχτηκε από διάφορους προεστούς. Κύριος υπαίτιος της παρακμής ήταν ο Τροχάνης, γι’ αυτό δημιουργήθηκε ένα σατυρικό τραγούδι εις βάρος του.

Ο Γεώργιος Τροχάνης ήταν αναμφισβήτητα ένας από τους ισχυρότερους και πλουσιότερους Αγιαννίτες προεστούς. Ενδεικτικό της κοινωνικής του θέσης την περίοδο της Τουρκοκρατίας, αποτελεί και μία τρίτη σάτυρα που συνέταξε ο Αγιαννίτικος λαός εις βάρος του. Το Αγιαννίτικο αυτό τραγούδι, σατυρίζει διάφορα ισχυρά πρόσωπα της εποχής από τα γειτονικά χωριά. Το σατυρικό τραγούδι έχει ως εξής:

«Τι έχεις μπόλκα (3) μου και κλαις;

Με φορούν καλές, κακές

Με φορούνε στον Αγιάννη τα κορίτσια του Τροχάνη (4)

Με φορούν στον Άγιο Πέτρο πεντε – δέκα με το μέτρο (5)

Με φοράει στη Μελιγού η κοκώνα η Γιωργαρού

Με φοράει και στο Καστρί η Τασιά του Ντουφεξή»

Μετά το 1834 τα ίχνη του Γεωργίου Τροχάνη χάνονται. Δεν γνωρίζουμε την ημερομηνία θανάτου του. Ήταν παντρεμένος και παιδιά του ήταν πιθανόν οι: Κωνσταντίνος Τροχάνης (γεν. 1803) αγωνιστής του 1821, πρόκριτος και δημογέροντας, πρόσωπο με πλούσια πολιτική δράση στα μετεπαναστατικά χρόνια και ο Εμμανουήλ Τροχάνης, αγωνιστής του 1821 και μέλος του στρατιωτικού σώματος του Άκουρου. Το 1824 χαρακτηρίστηκε «χιλίαρχος». Παράλληλα, όπως βλέπουμε και απ’ το σατυρικό τραγούδι «Τι έχεις μπόλκα μου και κλαις;», ο Τροχάνης είχε και κόρες. Ήταν συγγενής των αδερφών Ζαφειροπουλαίων, όπως προκύπτει από την ανάκρισή του το έτος 1825. Ο Γεώργιος Τροχάνης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πολιτικούς αρχηγούς που έχει αναδείξει η περιοχή μας. Παρόλα αυτά δεν έχει τιμηθεί ακόμα ούτε από το κράτος, ούτε και από την τοπική κοινωνία.

Σημειώσεις

  • Οι Τσάκωνες είχαν πολύ στενές σχέσεις με τους Αγιαννίτες, γεγονός που βλέπουμε πολύ έντονα στον τομέα του εμπορίου και της πολιτικής στα προεπαναστατικά και μετεπαναστατικά χρόνια. Επί Τουρκοκρατίας ο Αγιάννης ήταν ένα από τα ισχυρότερα χωριά της Πελοποννήσου, μαζί με τον Πραστό. Είναι λοιπόν φυσικό οι κάτοικοί τους να συνεργάζονταν. Η οικογένεια Τροχάνη δεν είναι η πρώτη Τσακώνικη οικογένεια που εγκαθίστανται στον Άγιο Ιωάννη. Η πλούσια Αγιαννίτικη οικογένεια Τσάκωνα, όπως δηλώνει το επώνυμό της προέρχεται από την Τσακωνιά. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο ισχυρός Αγιαννίτης προεστός Αναγνώστης Παπάζογλου, έκανε γαμπρό του έναν Τσάκωνα ιατρό, τον Κωνσταντίνο Χατζηπαναγιώτη.
  • Ο Πάνος Σαρηγιάννης δεν ανέλαβε την θέση αυτή, αλλά την παραχώρησε στον γαμπρό του, Κωνσταντίνο Ζαφειρόπουλο. Στις 23 Οκτωβρίου 1822, οι προεστοί της επαρχίας Αγίου Πέτρου τον ανέδειξαν πολιτικό αρχηγό της επαρχίας. Στο έγγραφο αυτό δεν εμφανίζεται ο Γεώργιος Τροχάνης, προφανώς γιατί βρισκόταν εκείνη την περίοδο στο στρατόπεδο του Ναυπλίου.
  • Η Μπόλκα ήταν ένα είδος πλεχτής ζακέτας που το φορούσαν πρόσωπα ανώτερης κοινωνικής τάξης.
  • Κατ’ άλλους: «τα κορίτσια του Σαργιάννη»
  • Η φράση: «πέντε – δέκα με το μέτρο» δείχνει τον πολυπληθή χαρακτήρα της κωμόπολης του Αγίου Πέτρου.

Πηγές

  • Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμος Β’, Αθήνα 1982
  • Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμος Γ’, Αθήνα 1983
  • Αναγνώστη Κονδάκη – Απομνημονεύματα, εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα 2009
  • Αρχεία Εθνικής Παλιγγενεσίας

Συντάκτης: Ιωάννης Δ. Κουρμπέλης

Επιμέλεια-Παρουσίασης:Φώτης Τζιβελόπουλος

 

 

 

 

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Επειδή το έχω σε αντίγραφο εκεί που υπογράφουν οι πρόκριτοι δεν είναι το όνομα του προγόνου μου Γηάνως Αδραχτόπουλος που γράφετε αλλά Γιάννος Αδραχτάς. Καλό θα είναι να το διορθώνατε. Ευχαριστώ.

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here