Η βαριά κληρονομία του Παύλου Σιδηρόπουλου

0

Μάρθα Κίσκιλα

Παύλος Σιδηρόπουλος δεν χρειάζεται και πολλές συστάσεις. Ο «Πρίγκιπας της Ροκ» έχει αφήσει το δικό του ανεξίτηλο στίγμα στην ελληνική μουσική, διαμορφώνοντας ένα ολόκληρο ρεύμα. Ο ασυμβίβαστος τραγουδοποιός νικήθηκε από την εξάρτησή του στην ηρωίνη στις 6 Δεκεμβρίου του 1990, αφήνοντας όμως πίσω του μια βαριά κληρονομιά, τα τραγούδια του που αντέχουν στον χρόνο.

Ο Σιδηρόπουλος δεν ήταν απλά ένας ροκ καλλιτέχνης, που πέθανε από ναρκωτικά, όπως πολλοί θα πουν. Συμμέτοχος στη δημιουργία πολιτικών και μουσικών ρευμάτων από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 έως τις ημέρες μας και μιλώντας με την σκληρή γλώσσα της πραγματικότητας είναι η απόδειξη πως οι «πρίγκιπες» δεν πεθαίνουν. Μαζί με τον Δημήτρη Πουλικάκο, τον Διονύση Σαββόπουλο και τον Γιώργο Ρωμανό, έβαλαν ξανά τα τραγούδια με ελληνικό στίχο στο προσκήνιο και τα συνέδεσαν ο καθένας με τη δική τους ιδεολογία.

«Ήταν ένας άνθρωπος που έχει τη δική του προσφορά στο ελληνικό ροκ, όπως κι ο συνοδοιπόρος του ο Δημήτρης Πουλικάκος. Ωστόσο, τα στοιχεία που κάνουν κάποιον καλλιτέχνη διαχρονικό, δεν εξαρτώνται από τον ίδιο, ειδικά όταν αυτός έχει φύγει από τη ζωή, ή από τους νεότερους που θα τον ψάξουν. Νομίζω ότι έχει να κάνει με τα μέσα και τι αυτά προβάλλουν – ειδικά η τηλεόραση καλώς ή κακώς να διαμορφώνει κοινή γνώμη. Όταν λοιπόν η τηλεόραση προβάλλει άλλα πράγματα δεν ξέρω τι θέση μπορεί να έχει ο Σιδηρόπουλος. Δεν έχει να κάνει δηλαδή μόνο με τον καλλιτέχνη και το ίδιο το έργο του. Ένα παιδί 18 χρονών σήμερα μπορεί να μην γνωρίζει ποιος είναι ο Παύλος Σιδηρόπουλος, όπως μάλλον δεν θα γνωρίζει και τους Χατζιδάκι – Θεοδωράκη. Αν όχι τους ίδιους, τουλάχιστον το έργο τους. Εκτός, βέβαια, από κάποια παιδιά που θα είναι πιο «ψαγμένα» και ίσως λίγο πιο πολιτικοποιημένα, έχοντας ακόμη σαν κύριο ερέθισμα τους τη δισκοθήκη των γονιών τους ή των παππούδων τους. Θυμάμαι τη δεκαετία του ‘90 που πήγαινα στο λύκειο και πάνω στις σχολικές σάκες γράφαμε στίχους του Σιδηρόπουλου και αποφθέγματα του Τζιμ Μόρισον. Εφηβική αφέλεια, ok, πες το κι έτσι. Τριάντα χρόνια έχουν αλλάξει πάρα πολλά πράγματα και είναι πολύ λογικό. Το rock’ n’ roll σήμερα θεωρείται εν πολλοίς παλαιομοδίτικο και δεν ξέρω κατά πόσο είναι δυνατόν ένας καλλιτέχνης του λεγόμενου κλασικού ροκ να περάσει στις επόμενες γενιές», αναφέρει μιλώντας στο tvxs.gr o κινηματογραφιστής-δημοσιογράφος, Αντώνης Μποσκοΐτης.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here