Η «Γούβα» στα λοίσθια κι εμείς το χαβά μας…

0

Γράφει ο Νίκος Πολυμενάκος.

Στη σημερινή «αγχωτική» περίοδο της κορωνοκρίσης όπου  η διεθνής κοινότητα αγωνιά κι αγωνίζεται για την επιστροφή στην ομαλότητα, όπου οι οργανωμένες κοινωνίες  σχεδιάζουν και προγραμματίζουν για την έγκαιρη και στοχευόμενη λήψη μέτρων, ώστε να περιοριστούν οι  αρνητικές επιπτώσεις, τόσο σε κοινωνικό, όσο και σε οικονομικό επίπεδο, στέλνοντας μηνύματα ενότητας κι αποφασιστικότητας, εμείς, όλοι εμείς οι οικούντες και παροικούντες  την Ιερουσαλήμ-«Γούβα» συνεχίζουμε «απρόσκοπτα» κι αδιάλειπτα το χαβά μας…

Αλλά την επιστροφή, όμως, σε ποια ομαλότητα, κανονικότητα και πραγματικότητα ονειρευόμαστε κι επιδιώκουμε στο Δήμο μας, στην τοπική μας κοινωνία;

Οι (πολλά υποσχόμενες) μεταρρυθμίσεις εδαφικού και λειτουργικού χαρακτήρα στο θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης τα τελευταία χρόνια («Καποδίστριας» 19997 – «Καλλικράτης»2010 – «Κλεισθένης» 2018) όχι μόνο δε στάθηκαν ικανές (ή δεν αξιοποιήθηκαν) να  διαμορφώσουν  μια άλλη πραγματικότητα, αξιοποιώντας την πολυσύνθετη δυναμική του τόπου μας και προσδίδοντας σ΄αυτόν  ελπίδα και προοπτική, αλλά αντιθέτως επέτειναν την φθίνουσα πορεία και την κατιούσα.

Αδιάψευστο (κι αμείλικτο) μάρτυρα αυτής της τραγικής πραγματικότητας, που έχουμε διαμορφώσει για την περιοχή μας, αποτελούν  τα όποια στατιστικά στοιχεία, δείκτες κι αριθμοί που αφορούν τον τόπο μας και για οποιοδήποτε θεματικό πεδίο.

ΔΗΜΟΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ

ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ                                             ΘΑΝΑΤΟΙ

1998: 140                                                    184

2011: 127                                                    177

2019: 106                                                    182

 

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΈΙΟ ΑΣΤΡΟΥΣ

ΣΥΝΟΛΟ ΜΑΘΗΤΩΝ

2000: 175

2020: 117

 

ΔΗΜΟΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ

ΣΥΝΟΛΟ ΜΑΘΗΤΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ)

2005: ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΑΘΗΤΩΝ  576

2010: ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΑΘΗΤΩΝ  408

2019: ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΑΘΗΤΩΝ  392

Κι έπεται συνέχεια, αφού ακόμα δεν έχουν «καταλαγιάσει» ούτε έχουν λάβει τέλος οι επιπτώσεις των μνημονίων, που σε λίγο θα «σμίξουν» και θα συνεχίσουν το «έργο» τους  σε συνδυασμό με εκείνες της κορωνοκρίσης…

Χρειάζεται, επομένως,  να είναι κάποιος στατιστικολόγος για να αντιληφθεί ποιο είναι το μέλλον που προδιαγράφεται για τον τόπο μας και  αν  θα υπάρξει μέλλον;

Εμείς όμως συνεχίζουμε ακάθεκτοι το  χαβά μας…

Συνεχίζουμε να προάγουμε την «ανθρωποφαγία»,  την καχυποψία και τη δυσπιστία…

Συνεχίζουμε να εκπέμπουμε την τοξικότητα και την εχθρότητα…

Συνεχίζουμε να «οικοδομούμε» στη στείρα αντίδραση κι αντιπαράθεση…

Συνεχίζουμε να μην αξιοποιούμε κανένα στοιχείο της πολυσύνθετης δυναμικής του τόπου μας και των συγκριτικών  μας πλεονεκτημάτων…

Συνεχίζουμε να αδιαφορούμε ή να αγνοούμε τα πλούσια και μοναδικά πολιτιστικά – φυσικά μνημεία του τόπου μας.

Συνεχίζουμε να αποδεχόμαστε, ως φυσιολογικό, τη μη επίλυση χρόνιων προβλημάτων, που αποτελούν τροχοπέδη ως προς την ανάπτυξη και δυσχεραίνουν την καθημερινότητά μας…

Συνεχίζουμε να «κατασπαράζουμε» κάθε νέο άνθρωπο που επιχειρεί να αρθρώσει λόγο, να προτείνει, να δηλώσει τη συμμετοχή του στα κοινά…

Συνεχίζουμε να πολεμάμε και να αντιτασσόμαστε σε κάθε προσπάθεια συλλογικότητας και καινοτομίας…

Συνεχίζουμε να επιδεικνύουμε τον εγωκεντρισμό και την εγωπληξία μας, προβάλλοντας ως επιτεύγματα  τα απλά κι αυτονόητα…

Συνεχίζουμε να εμμένουμε στις παθογένειες  του μικροτοπικισμού και του μικροκόσμου μας, αρνούμενοι να «χαρίσουμε» ακόμα και το όνομα του ΑΣΤΡΟΥΣ (έστω της ΘΥΡΕΑΣ) στο Δήμο μας.

«Τοις ελευθέροις μεγίστη ανάγκη η υπέρ των πραγμάτων αισχύνη.»

 

Νίκος Πολυμενάκος.

 

 

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here