Θέατρο Σκιών

0
karagkiozis adiannis

Γράφει ο  Στράτης Δαλιάνης

  1. Θέατρο Σκιών

O Βαγγέλας

Ο Βαγγέλας ήταν τακτικός Καραγκιοζοπαίχτης του Αγιάννη.

Κάθε χρόνο ερχόταν τέλος Ιουλίου – αρχές Αυγούστου και επί ένα δεκαήμερο μας διασκέδαζε μικρούς – μεγάλους με είσοδο ένα δίφραγκο την κάθε παράσταση.

Εδώ πρωτομάθαμε τι εστί Καραγκιόζης, τι εκφράζει και πόσα σημαντικά πράγματα προσέφερε διαχρονικά στον Ελληνισμό.

Τον αγαπήσαμε και τον αγαπάμε και πραγματικά πιστεύω ότι χρωστάμε στο Βαγγέλα ένα μεγάλο ευχαριστώ για την παρουσία του εδώ στα παιδικά μας χρόνια στον Αγιάννη.

Ο Βαγγέλας ειδοποιούσε τον Νίκο τον Τζιβελόπουλο πότε θα ερχόταν και εμείς απίκου περιμέναμε στο λεωφορείο για να τον βοηθήσουμε στις βαλίτσες που είχε με την πραμάτεια του και να εξασφαλίσουμε την δωρεά είσοδο τουλάχιστον στην πρώτη παράσταση.

Οι παραστάσεις γινόντουσαν μέσα στον προαύλιο χώρο του καφενείου του Μπόμπη όπου η χωρητικότητα ήταν μεγάλη και εξασφάλιζε τη μη λαθραία παρακολούθηση αφού ο μαντρότοιχος ήταν ψηλός και εξασφάλιζε εγγύηση.

Τα σκηνικά στηνόντουσαν προς τα κάτω, προς το Γαϊτανέικο σπίτι και ο φωτισμός για την δημιουργία σκιών γινόταν με ειδικές συσκευές που λειτουργούσαν με ασετυλίνη.

Το έτος 1961 λοιπόν τον Ιούλιο μήνα ήρθε ο Βαγγέλας και εμείς όλοι χαρούμενοι περιμέναμε να ξεκινήσουν οι παρατάσεις μέσα στην αυλή του Μπόμπη.

Την ίδια ημέρα που ήλθε, αναλάβαμε όλοι οι μπόμπηδες το ρόλο του τελάλη και γυρίσαμε όλο το χωριό διαφημίζοντας την παράσταση του Βαγγέλα που ήταν “Ο Καραγκιόζης και το καταραμένο φίδι”.

Πράγματι το βράδυ με το νύχτωμα, ο Βαγγέλας έβαλε τα μηχανήματα (μεγάφωνα μικρής εμβέλειας και καλούσε τους κατοίκους που είχαν ήδη μαζευτεί στην πλατεία (μικροί , μεγάλοι) να μπουν στο χώρο για να παρακολουθήσουν την παράσταση.

Γέμισε το προαύλιο, εμείς οι μικρότεροι του κάναμε διάφορα θελήματα και αν θυμάμαι καλά ο Λιας ο Τρυποσκούφης (Μπέκος), ο Λιας ο Χειράκης, ο Καντέμ και ο Προπολεμικός πέρασαν μέσα στη σκηνή για να κρατούν φιγούρες, να παίζουν τη μουσική και διάφορους άλλους ήχους της παράστασης.

Όλα έτοιμα, εμείς μαζευτήκαμε μπροστά-μπροστά και αρχίσαμε τα χειροκροτήματα για να αρχίσει ο Βάγγος την παράσταση.

Ξαφνικά αρχίζει ένας αέρας δυνατός και το σκοτάδι έπεσε στο χώρο της παράστασης. Ως γνωστόν τότε το ρεύμα δεν είχε έλθει στον Αγιάννη και μείναμε αρκετή ώρα έτσι μέχρι να ανάψει πάλι την ασετιλίνη. Δυστυχώς όμως ο αέρας του Αγιάννη ο Καράγιαλης, όχι μόνο έσβηνε την ασετιλίνη αλλά πήρε και το σκηνικό που είχε φτιάξει με κόπο ο άνθρωπος για την παράσταση.

Έγιναν πολλές προσπάθειες απ’ το Βαγγέλα να ξαναφτιάξει τον μπερντέ και να ανάψει την ασετιλίνη πράγμα το οποίο δεν επέτρεπε ο Καράγιαλης.

Βγήκε ο Χατζιαβάτης με τον Καραγκιόζη έτσι χωρίς σκηνή και ανακοίνωσαν την ματαίωση της παράστασης για λόγους ανωτέρας βίας. Η παράσταση θα γίνει αύριο την ίδια ώρα με το ίδιο εισιτήριο. Κρατείστε το χαρτάκι για να μπείτε μέσα αύριο!!!

Απογοήτευση στο κοινό, αναχώρησαν όλοι για τα σπίτια τους με την ελπίδα ότι αύριο θα δουν την παράσταση.

Την άλλη μέρα όλος ο κόσμος εκεί, αλλά τα φαινόμενα δεν ήταν καλά.

Αέρας – αέρας πιο δυνατός απ’ την προηγούμενη ημέρα πράγμα το οποίο δεν επέτρεπε την διεξαγωγή της παράστασης.

Το φαινόμενο αυτό κράτησε μία εβδομάδα μέχρι που ο άνθρωπος απελπίστηκε και λόγω έλλειψης χρημάτων αναγκάστηκε να ζητήσει την συνδρομή φίλων του (είχε αποκτήσει φίλους απ’ τις πολλές επισκέψεις στο χωριό μας) ούτως ώστε να βγάλει τα εισιτήρια του και να επιστρέψει στην Αθήνα άπραγος, αδέκαρος και ποιος ξέρει τι οικογένεια είχε και τι προσδοκούσε αυτή απ’ το ταξίδι του Βαγγέλα στον Αγιάννη.

Πέρασε το καλοκαίρι έφυγαν οι ξένοι και ντόπιοι παραθεριστές και κάποιος Αγιαννίτης φίλος του Βαγγέλα βρέθηκε στην Αθήνα τον χειμώνα.

Ένα βράδυ εκεί στο Αθήναιο στην ομόνοια στον τόπο συνάντησης των Αστρινών συναντήθηκε ο Βαγγέλας με τον φίλο του τον Αγιαννίτη.

Αφού χαιρετήθηκαν, η πρώτη κουβέντα που είπε ο Βαγγέλας ήταν!! Ρε Πάνο για πες μου ρε φυσάει ακόμα στο χωριό κείνος ο αέρας ή σταμάτησε ρε.

Είχε δίκιο ο έρημος αφού τράβηξε όλα αυτά που περιγράψαμε.

Εάν οι κάτοικοι του χωριού μας δεν ήσαν φιλόξενοι ο Βάγγος θα πάθαινε ασιτία.

Παρ’ όλα αυτά ο Βαγγέλας συνέχισε και τα επόμενα χρόνια να έρχεται και να χαρίζει σε όλους μας χιούμορ, τις σκέψεις και τη φιλοσοφία του Καραγκιόζη που εκπροσωπεί απ’ την μια μεριά τον καταπιεσμένο Έλληνα, απ’ την άλλη τον ήρωα, τον αγωνιστή και τον ελεύθερο άνθρωπο.

Μάθαμε πολλά πράγματα τότε απ΄τον Βαγγέλα, ας είναι καλά όπου κι αν βρίσκεται ο άνθρωπος.

Όσο για τον Καράγιαλη, Καταούρα τον έλεγε ο συχωρεμένος ο Γούτσης, μας επισκέπτεται συχνά στον Αγιάννη και κρατάει μια εβδομάδα περίπου, σηκώνοντας ακόμα και τις πέτρες από κάτω.

Στράτης Δαλιάνης

Άστρος

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here