Θα διδαχθούμε από τα λάθη μας;

0

ROBINSONAS

Ποιός περίμενε λοιπόν ότι θα  φτάναμε σε μία κατάσταση που -τουλάχιστον ο δυτικός κόσμος- έχει βιώσει μόνο μέσα από ταινίες τρόμου και φαντασίας.

Της πανδημίας, του εγκλεισμού και των συνεπειών, υγειονομικών, κοινωνικών και πρωτίστως οικονομικών. ‘Αδειοι δρόμοι, κλειστά καταστήματα, μηδενική κοινωνική δραστηριότητα, υποχρεωτική απομόνωση ή απομόνωση λόγω φόβου, εργασία από το σπίτι, όσο αυτό είναι εφικτό, και υποχρεωτική αργία  ενδεχομένως για κάποιους, νοσοκομεία και συστήματα υγείας που φτάνουν στα όριά τους και είναι αμφίβολο αν θα μπορέσουν να αντέξουν στην πίεση, επιχειρήσεις που κλείνουν, δραστηριότητες που αναστέλλονται, απαγορεύσεις μετακινήσεων σε κάποιες περιοχές, απαγόρευση στη μετακίνηση πολιτών και ευτυχώς δεν έχει εκλείψει το αίσθημα αλληλεγγύης.

Το τραγικότερο όμως στην υπόθεση αυτή ,που δεν μπορείς να αποφύγεις λόγω κλεισούρας , είναι ο καθημερινός βομβαρδισμός με νεκρούς , πόνο , θλίψη, αγανάχτηση, αίμα , αγωνία, δάκρυα, απελπισία. Αν κρατήσουν τα μέτρα κάποιους μήνες ακόμα , ποιος ξέρει τι άλλο μπορεί να βιώσουμε.

Και όλα αυτά μέσα σε σχεδόν ένα μήνα… Και λιγότερο, σε ό,τι αφορά τον δυτικό κόσμο. Και ακόμα ουδείς γνωρίζει αν είμαστε στην αρχή. Πραγματικά, ποιος θα μπορούσε να το φανταστεί πριν από ένα – ενάμιση μήνα όταν παρακολουθούσε ο κόσμος στις τηλεοράσεις τα όσα συνέβαιναν στη μακρινή Κίνα. Γιατί κακά τα ψέματα, ο ιός μας φαινόταν τότε πολύ μακρινός. Και επίσης κακά τα ψέματα, δεν τον πήραμε όσο σοβαρά χρειαζόταν μόλις έκανε την εμφάνισή του.

Σε ό,τι αφορά την ιατρική διάσταση της υπόθεσης είναι σαφές ότι η παγκόσμια ιατρική κοινότητα και οι φαρμακευτικές εταιρίες κάνουν τα πάντα για να συντμηθεί ο χρόνος ανακάλυψης του κατάλληλου φαρμάκου και της παραγωγής του ενδεδειγμένου εμβολίου που θα αναχαιτίσει τον ιό. Δυστυχώς, στην επιστήμη υπάρχει ένα δεδομένο. Όταν υπάρχουν πολλά… πειραματόζωα ή δυνατότητες υπέρβασης απαγορεύσεων ως προς την ανάληψη ρίσκου, η πρόοδος έρχεται γρηγορότερα και με άλματα. Η ανθρώπινη ιστορία είναι δυστυχώς γεμάτη με περιόδους φρίκης αλλά και λόγω αυτής, προώθησης της επιστήμης. Είναι λοιπόν θέμα χρόνου να ανακαλυφθεί η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή που θα ανακόψει τη νόσο. Ακόμα και αν χρειαστούν μήνες…

Χειρότερα είναι τα πράγματα στο άλλο μέτωπο που συνδέεται με την πανδημία. Την οικονομία. Εκεί μετρώνται τα πολλά θύματα. Καθώς η ζημιά που έχουν υποστεί οικονομία, επιχειρηματικότητα και αγορές, είναι πολλαπλάσιου μεγέθους της υγειονομικής και ανθρώπινης καταστροφής. Ίσως και χωρίς προηγούμενο. Όμως η αλήθεια είναι ότι η πανδημία έχει προκαλέσει τόσο μεγάλη ζημιά στις αγορές . Δεν ευθύνεται και τόσο ο κορονοϊός για την αποτυχία των οικονομικών μοντέλων όταν κάθε τόσο το μόνο που έχουν στο μυαλό τους οι ειθύνοντες είναι χαμηλό κόστος και παραγωγή χωρίς να νοιάζονται για την ανθρώπινη αξιοπρεπεια.

Έχεις μιαν Ευρώπη που με την ασφυκτική δημοσιονομική πολιτική της διέλυσε κοινωνίες και επιχειρήσεις, που απέτυχε να συμβάλει στην ανάπτυξη, στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην παραγωγή νέου πλούτου. Επιτυγχάνοντας το ακριβώς αντίθετο. Εξαντλώντας τις κοινωνίες με αιματηρή φοροδιαφυγή, καταστρέφοντας τις υποδομές -και τα συστήματα υγείας…- μέσω των ασφυκτικών δημοσιονομικών προγραμμάτων και κάθε είδους μνημονίων. Κατακρεουργώντας την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε πολλές περιπτώσεις αρκει να συγκεντρώσει κι άλλο πλούτο.

Και το ερώτημα που προκύπτει, σε ό,τι αφορά την οικονομική διάσταση της πανδημίας και της πρωτοφανούς καταστροφής κεφαλαίου που ήδη συντελείται, είναι αν τα μέτρα που εφαρμόζονται ως αντίδοτο είναι επαρκή αλλά και αν είναι τελικά τα ενδεδειγμένα

Ο κορονοϊός αργά ή γρήγορα θα αποτελέσει παρελθόν, τουλάχιστον ως προς την ευρεία διασπορά και επικινδυνότητα. Όμως οι βαθιές πληγές που θα έχει προκαλέσει η βίαιη καταστροφή κεφαλαίου θα αργήσουν πολύ να επουλωθούν. Και αν αυτή η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σήμερα δεν αποτελέσει αφορμή για αλλαγή πολιτικών και οικονομικών μοντέλων με έμφαση πλέον στην ανάπτυξη, οι πληγές αυτές δεν θα επουλωθούν ποτέ.

Απλά θα δοθεί η ευκαιρία σε κάποιους να κερδοσκοπήσουν στην αντίδραση και να συγκεντρωθεί ο έλεγχος της οικονομικής ισχύος την επόμενη ημέρα σε ακόμα λιγότερα χέρια.

Είναι ένα καλό πείραμα αυτή η πανδημία που οι συνέπιές της  θα είναι ένα καλό εργαλείο μελέτης στα χέρια κάποιων για να έχουν υπ’ όψιν τους στο μέλλον τι μοντέλο παγκοσμίου ΣΟΚ θα χρησιμοποιήσουν για στρατηγικής θέματα , όποια κι αν είναι αυτά.

Μέχρι την επόμενη κρίση δηλαδή, γιατί οι συνθήκες θα παραμείνουν προβληματικές.Όμως  η  πανδημία δίνει και μία πραγματική ευκαιρία. Η ανθρωπιστική πλευρά των κοινωνιών  να διορθώσει και να αλλάξει  με το βλέμμα στην επόμενη ημέρα ότι ήταν λάθος, αναποτελεσματικό ή ασταθές.

Θα την αξιοποιήσουμε;

Θα διδαχθούμε από τα λάθη μας;

 

 

 

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here