Ιωσήφ Κοράλλης

0

Ο Ιωσήφ Κοράλλης (γεν. 1803) ήταν Αγιαννίτης μοναχός και ηγούμενος της Μονής Λουκούς. Αποτελεί μία πολύ σημαντική θρησκευτική προσωπικότητα της περιοχής μας, καθώς έμεινε γνωστός για το έργο του – θρησκευτικό, στρατιωτικό και συγγραφικό. Μαζί με τον αδερφό του, Κωνστάντιο Κοράλλη, κατάφεραν να γράψουν σημαντικές σελίδες στην ιστορία του μοναστηριού και να του δώσουν την μορφή που έχει σήμερα.

Βιογραφία

Ο Ιωσήφ Κοράλλης γεννήθηκε το 1803 στον Άγιο Ιωάννη. Τα ονόματα των γονέων του δεν τα γνωρίζουμε, ούτε και το κοσμικό του όνομα. Αδερφοί του ήταν: ο Μιχαήλ, ιερέας και πρωτοπαπάς του Αγίου Ιωάννη (μετέπειτα Παραλίου Άστρους) και ο επίσης μοναχός και ηγούμενος της Μονής Λουκούς, Κωνστάντιος. Η οικογένεια Κοράλλη είναι μία από τις σημαντικότερες οικογένειες και παλαιότερες οικογένειες του Αγιάννη. Το επώνυμο αυτό το συναντάμε για πρώτη φορά το 1753 με τη μορφή <<Κουρέλλης>>. Το πατρικό σπίτι του Κωνστάντιου Κοράλλη στον Άγιο Ιωάννη βρίσκεται στο κάτω μέρος του χωριού, λίγο χαμηλότερα από την πηγή Πηγαδάκι. Δεν γνωρίζουμε αν είχε σπίτι στο Άστρος.

Το αρχοντικό της οικογένειας Κοράλλη στον Άγιο Ιωάννη. Βρίσκεται στο κάτω μέρος του χωριού, χαμηλότερα της πηγής Πηγαδάκι (βλέπε και: Αρχοντικά του Αγίου Ιωάννη – Μέρος Γ’).

Το 1816 πέθαναν οι γονείς του και ο Ιωσήφ μετέβη στο μοναστήρι της Λουκούς, όπου ήδη ήταν μοναχός ο Κωνστάντιος. Το 1818 <<έλαβε μετάνοια>> από τον τότε ηγούμενο Νεόφυτο Τζαφέρη (Ζαφείρη ή Ζαφειρόπουλο). Η συμμετοχή του στην Επανάσταση του 1821 ήταν ενεργότατη. Λίγο καιρό μετά την κήρυξή της, ο Ιωσήφ μετέφερε με 3 ζώα της Μονής τρόφιμα στον Άγιο Ιωάννη και συγκεκριμένα στον προεστό Πάνο Σαρηγιάννη, ο οποίος ήταν γενικός προμηθευτής του στρατοπέδου των Βερβαίνων. Το 1822, με διαταγή της προσωρινής κυβέρνησης της Ελλάδας, εγκαταστάθηκαν 70 Αγιορείτες μοναχοί στην Λουκού. Τότε ο Ιωσήφ μαζί με τον αδερφό του, Κωνστάντιο, εγκαταστάθηκαν στην Μονή Θεολόγου του Αγίου Ιωάννη. Το ίδιο έτος κατατάχθηκε και στο στρατιωτικό σώμα του Πάνου Ζαφειρόπουλου (Άκουρος).

Η ιστορική Μονή Λουκούς. Εδώ εγκαταστάθηκαν το 1822 με διαταγή της κυβέρνησης 70 Αγιορείτες μοναχοί.

Μετά τη νικηφόρα μάχη στα Δερβενάκια (Ιούλιος 1822), ο Ιωσήφ Κοράλλης, ο οποίος συμμετείχε στη μάχη, αντί να επιστρέψει στη μονή Θεολόγου, εγκαταστάθηκε στον γειτονικό ναό του Αγίου Δημητρίου που ήταν μετόχι της Μονής Λουκούς. Εκεί είχαν εγκατασταθεί οι μοναχοί της Λουκούς και ο ηγούμενος Νεόφυτος. Εκεί όλοι οι μοναχοί αποφάσισαν την εκδίωξη των Αγιορειτών από τη Λουκού και όρισαν τον Ιωσήφ ως επικεφαλή του σχεδίου. Οι μοναχοί μετέβησαν στη Λουκού προσποιούμενοι πως ήθελαν να τρυγήσουν τα 60 μελίσσια τους. Έτσι μπήκαν στο μοναστήρι και εκδίωξαν τους Αγιορείτες. Πληροφορίες για την εκδίωξη βρίσκουμε σε χειρόγραφο του Ιωσήφ Κοράλλη. Ο δε Κωνστάντιος έγραφε πως με την εισβολή του Δράμαλη στην Αργολική πεδιάδα, οι περισσότεροι Αγιορείτες είχαν φύγει και έτσι οι λιγοστοί μοναχοί δεν μπορούσαν να προβάλλουν αντίσταση και έφυγαν. Μετά από αυτά τα γεγονότα ο Ιωσήφ εκάρη μοναχός. Ο Νεόφυτος παραιτήθηκε και ηγούμενος έγινε ο Κωνστάντιος.

Ο ναός του Αγίου Δημητρίου στον Άγιο Ιωάννη. Εδώ εγκαταστάθηκαν οι μοναχοί της Μονής Λουκούς, μετά την εγκατάσταση στο μοναστήρι τους των 70 Αγιορειτών.

Το 1823 ο Ιωσήφ ενίσχυσε την ανακαίνιση της Μονής, έργο που ξεκίνησε ο ηγούμενος Κωνστάντιος. Στα τέλη Ιουλίου – αρχές Αυγούστου 1826 ο Τουρκοαιγύπτιος Ιμπραήμ πασάς εισέβαλλε και κατέστρεψε την Κυνουρία. Ο Ιωσήφ Κοράλλης βρισκόταν τότε στον Άγιο Δημήτριο, μαζί με έναν άλλο μοναχό εν ονόματι Ιωακείμ. Από εκεί αναγκάστηκαν να φύγουν, καθώς οι έφιπποι Οθωμανοί είχαν φτάσει στην κοντινή τοποθεσία <<Καρύτσα>>. Σύντομα, ενώθηκαν με τους μοναχούς του Θεολόγου και εγκαταστάθηκαν στην ορεινή τοποθεσία <<Ισιώματα>>, ΒΑ του Αγίου Ιωάννη. Εκεί παρέμειναν μέχρι την 3η Αυγούστου και στη συνέχεια μετέβησαν στο Ναύπλιο, όπου είχαν καταφύγει οι υπόλοιποι μοναχοί της Λουκούς. Από την κοιλάδα του Ναυπλίου είδαν το μοναστήρι να καίγεται, την νύχτα 5ης – 6ης Αυγούστου. Το απόγευμα της 6ης Αυγούστου, επέστρεψε στη Λουκού, απ’ όπου είχε μόλις φύγει ο Ιμπραήμ. Αμέσως οι μοναχοί επιδόθηκαν στην κατάσβεση της φωτιάς και σε εργασίες ανακαίνισης.

Ένας μέρος του Αγιάννη όπως φαίνεται από τον λόφο Κουτρί. Στο βάθος αριστερά διακρίνεται η ημιορεινή αγροτική τοποθεσία <<(Ι)σιώματα>>, όπου εγκαταστάθηκαν τον Αύγουστο του 1826 οι μοναχοί του Θεολόγου και ο Ιωσήφ Κοράλλης.

Το 1830 χειροτονήθηκε ιερέας στην μονή Ορθοκωστάς και μετά από παράκληση των συγχωριανών του ορίστηκε εφημέριος του Αγίου Ιωάννη. Σε αυτή τη θέση παρέμεινε έως το 1851, οπότε πέθανε ο αδερφός του Κωνστάντιος. Ύστερα από επιθυμία των μοναχών και των Αγιαννιτών ορίστηκε ηγούμενος της Μονής Λουκούς, καθώς οι άλλοι μοναχοί ήταν <<ανίεροι και ανίκανοι να ηγουμενεύσουν…>>. Ο Ιωσήφ έχαιρε μεγάλης εκτίμησης και σεβασμού από τους συμπολίτες του και ηγουμένευσε μέχρι το 1855, οπότε και παραιτήθηκε. Ηγουμένευσε επίσης και για 4 μήνες το 1857 και ξανά παραιτήθηκε. Από εκεί και πέρα η τύχη του αγνοείται και έτσι δεν γνωρίζουμε ακόμα πότε πέθανε.

Ο Ιωσήφ Κοράλλης στα 5 χρόνια ηγουμενίας έκανε πολύ σημαντικά έργα στο μοναστήρι. Το σημαντικότερο είναι αναμφισβήτητα το συγγραφικό του έργο. Έχει γράψει τον <<καταγραφικόν κώδικα, ιστορικόν>> της Μονής, ο οποίος μας παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για την ιστορία και τους ηγούμενους του μοναστηριού και για το έργο του. Έγραψε επίσης και πολλά χειρόγραφα που βρίσκονται στο αρχείο της Μονής. Το έργο του διέσωσε πολλά σημεία της ιστορίας του μοναστηριού που χωρίς αυτόν θα ήταν άγνωστα. Το γεγονός αυτό τον καθιστά έναν από τους σημαντικότερους ηγούμενους που έχει αναδείξει το χωριό.

Πηγές

  • Νικολάου Ι. Φλούδα – Θυρεατικά, τόμος Γ’, Αθήνα 1983

Σύνταξη: Ιωάννης Δ. Κουρμπέλης

Επιμέλεια-Παρουσίασης:Φώτης Τζιβελόπουλος

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here