Παγκόσμιο Κύπελλο 1970: Ο «πόλεμος του ποδοσφαίρου» και ο «αγώνας του αιώνα»

0

Το Μουντιάλ του 1970 διεξήχθη στο Μεξικό και ήταν το πρώτο που μεταδόθηκε έγχρωμο από την τηλεόραση. Η διοργάνωση αυτή είχε κι άλλες καινοτομίες. Ήταν το πρώτο τουρνουά στο οποίο χρησιμοποιήθηκαν κίτρινες και κόκκινες κάρτες και το πρώτο στο οποίο επιτράπηκε η αντικατάσταση παίκτη. Κάθε ομάδα είχε δυο αλλαγές.

Για την διοργάνωση του 1970 δήλωσαν ενδιαφέρον η Αργεντινή και το Μεξικό. Αν και υπήρξαν πολλές αντιρρήσεις για την ανάληψη του μουντιάλ από το Μεξικό, κυρίως εξαιτίας της ζέστης, στην τελική ψηφοφορία ήταν αυτό που κατάφερε να μαζέψει τις περισσότερες ψήφους. Και παρά τις όποιες αντιξοότητες το μουντιάλ του Μεξικό θεωρείται το πιο θεαματικό που έγινε ποτέ.

Στα προκριματικά συμμετείχαν 75 ομάδες για τις 16 θέσεις της τελικής φάσης. Οι 2 θέσεις καλύφθηκαν από την παγκόσμια πρωταθλήτρια Αγγλία και το Μεξικό. Για πρώτη φορά στην διοργάνωση συμμετείχαν το Μαρόκο, το Ισραήλ και το Ελ Σαλβαδόρ. Οι μεγάλες δυνάμεις Γαλλία, Πορτογαλία, Ουγγαρία, Αργεντινή και Ισπανία έμειναν εκτός. Η Ελλάδα συμμετείχε στα προκριματικά. Νίκησε μάλιστα με 4-2 την Πορτογαλία του Εουσέμπιο που στο προηγούμενο Μουντιάλ είχε τερματίσει τρίτη. Ωστόσο, δεν πέρασε στην τελική φάση.

Διαβάστε τα υπόλοιπα μέρη του αφιερώματος του Tvxs.gr για την ιστορία του Μουντιάλ:

Ο «Πόλεμος του Ποδοσφαίρου»

Τα προκριματικά του Μουντιάλ του 1970 έμειναν στην ιστορία καθώς σημαδεύτηκαν από τον λεγόμενο «Πόλεμο του Ποδοσφαίρου» ή «Πόλεμο των 100 ωρών» που ξέσπασε μεταξύ του Ελ Σαλβαδόρ και της Ονδούρας που διεκδίκησαν την πρόκρισή τους σε αγώνες μπαράζ. Οι δυο χώρες είχαν κάκιστες σχέσεις για χρόνια. Η Ονδούρα νίκησε 1-0 στην έδρα της, αλλά έχασε με 3-0 στο Ελ Σαλβαδόρ. Το παιχνίδι ήταν επεισοδιακό και το ακολούθησαν ταραχές και ξυλοδαρμοί εναντίον μεταναστών από το Ελ Σαλβαδόρ στην Ονδούρα. Τα επεισόδια γενικεύτηκαν στα σύνορα. Η FIFA αποφάσισε να γίνει νέος αγώνας μπαράζ στο Μεξικό.

Στον αγώνα αυτό νίκησε το Ελ Σαλβαδόρ με 3-2. Την επόμενη ημέρα, ο στρατός του Ελ Σαλβαδόρ εισέβαλε στην Ονδούρα που απάντησε με αεροπορικά πλήγματα. Για περίπου τέσσερις ημέρες μαίνονταν συγκρούσεις. Περίπου 6.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και άλλοι 6.000 τραυματίστηκαν. Ο πόλεμος έληξε με την κινητοποίηση του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών. Οι στρατιωτικές δικτατορίες και στις δυο χώρες αποσταθεροποιήθηκαν. Στο Ελ Σαλβαδόρ ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του σκληρού δεξιού καθεστώτος της χώρας και του αριστερού Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου.

 Ο δρόμος προς τον τελικό 

Από την φάση των ομίλων το Μεξικό, αν και διοργανώτρια χώρα, κατάφερε να περάσει ως δεύτερο πίσω από τη Σοβιετική Ένωση. Από τον πρώτο αυτό όμιλο αποκλείστηκαν το Βέλγιο και το Σαλβαδόρ. Στον δεύτερο όμιλο, πρώτη αλλά δύσκολα προκρίθηκε η Ιταλία ενώ δεύτερη η Ουρουγουάη. Εκτός έμειναν η Σουηδία και το Ισραήλ.

Στον τρίτο όμιλο, η – χωρίς ταίρι – Βραζιλία και η παγκόσμια πρωταθλήτρια Αγγλία προκρίθηκαν ενώ αποκλείστηκαν οι Ρουμανία και Τσεχοσλοβακία. Τέλος από τον 4ο όμιλο πέρασαν Δυτική Γερμανία και Περού ενώ εκτός προημιτελικών έμειναν Βουλγαρία και Μαρόκο.

Στα προημιτελικά η Δυτική Γερμανία κατάφερε την μεγάλη ανατροπή απέναντι στην Αγγλία και με 3-2 πέρασε στους τέσσερις. Η Ιταλία κέρδισε 4-1 άφησε έξω τη διοργανώτρια χώρα, δηλαδή το Μεξικό. Η Ουρουγουάη κατάφερε μόλις στην παράταση και με ένα γκολ να πάρει τη νίκη από την Σοβιετική Ένωση ενώ η Βραζιλία κέρδισε εύκολα το Περού με 4-2.

«Ο αγώνας του αιώνα»

Ο πρώτος ημιτελικός ήταν ευρωπαϊκός. Η Δυτική Γερμανία και η Ιταλία συγκρούστηκαν σε έναν αγώνα που πραγματικά έκοβε την ανάσα, πράγμα που προδίδει και το σκορ 4-3 υπέρ της Σκουάντρα Ατζούρα που πήρε το πολυπόθητο εισιτήριο για τον τελικό. Σημειώνεται ότι τα πέντε από τα επτά γκολ μπήκαν στην παράταση. Το ματς χαρακτηρίστηκε ο «αγώνας του αιώνα».

Στον δεύτερο ημιτελικό η Βραζιλία είχε την ευκαιρία να πάρει το αίμα της πίσω για το κάζο του Μαρακανά το 1950. Αν και η Ουρουγουάη έκανε την έκπληξη ανοίγοντας το σκορ, η διαφορά κλάσης της Βραζιλίας ήταν εμφανής και το τελικό σκορ διαμορφώθηκε στο 3-1.

Ο τελικός 

Ο μεγάλος τελικός ανάμεσα στην Βραζιλία και την Ιταλία έγινε στις 21 Ιουνίου. Η Ιταλία δέχτηκε κριτική για την τακτική που ακολούθησε ο τεχνικός Φερούτσιο Βαλκαρέτζι καθώς ήταν μια ομάδα με μεγάλο ταλέντο – το έδειξε σε προημιτελικό και ημιτελικό – αλλά εκείνος είχε επιλέξει ένα αμυντικό και όχι ιδιαίτερα θεαματικό ποδόσφαιρο, βασισμένος στο λεγόμενο «κατενάτσιο». Σημειώνεται ότι η Ιταλία πέρασε από τους ομίλους βάζοντας ένα μόλις γκολ.

Η Βραζιλία αντίθετα ήταν μια αμιγώς επιθετική ομάδα, με τον Πελέ στα καλύτερά του – σκόραρε σε κάθε ματς στη διοργάνωση. Αυτή ήταν που άνοιξε το σκορ στον τελικό με την Ιταλία πάντως να ισοφαρίζει λίγο πριν τη λήξη του ημιχρόνου. Πάντως στο δεύτερο ημίχρονο η Βραζιλία ξεδιπλώθηκε και το σχέδιο του Βαλκαρέτζι δεν ήταν πια αρκετό. Με τρία γκολ και τελικό σκορ 4-1 οι Βραζιλιάνοι στέφθηκαν για τρίτη φορά στην ιστορία τους παγκόσμιοι πρωταθλητές και πήραν το τρόπαιο του μουντιάλ στο σπίτι τους.

Όχι αδίκως. Κάποιοι μιλούν ακόμη και σήμερα για την καλύτερη Βραζιλία όλων των εποχών. Την επόμενη της «στέψης» η ιταλική εφημερίδα «Messagero» έγραφε: «Χάσαμε από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του κόσμου».

 s://tvxs.gr/

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here