Παραλληλίες περί τον κορωνοϊό

0

Γράφει ο Ηλίας Σακαλής

Α. Παραλληλία περί το έτυμον

Λατινιστί: Corõna – ae = έξαψη, κάψα, φλόγα, στεφάνη, κύκλος, περιχαράκωμα, αιχμαλώτιση, πολιορκία.

Ελληνιστί: κόρωμα = πυράκτωση, έξαψη, φλόγωση.

Λατινιστί: Corõnο= κυκλώ, στεφανώ, περιβάλλω, αιχμαλωτίζω.

Ελληνιστί: κορώνω= εξάπτω, ερεθίζω, πυρακτώνω,

εξάπτομαι, πυρακτώνομαι, εξοργίζομαι.

Β. Παραλληλία φαινομένων:

1 α. Τότε: Το 430-429 π.χ. με το λοιμό (=τη θανατηφόρα επιδημία)στην Αρχαία Αθήνα:

Συμπτώματα της νόσου: Ισχυρός πυρετός της κεφαλής, ερυθήματα στους οφθαλμούς και φλόγωση. Αμέσως δε μετά ο φάρυγγας και η γλώσσα εγίνοντο αιματώδη και εξέπεμπαν αναπνοή άτακτη και δυσώδη. Μετά ταύτα ακολουθούσαν πταρνίσματα και βραχνάδα. Μετ’ ολίγον δε ο πόνος κατέβαινε στο στήθος και προκαλούσε δυνατό βήχα.

Όταν δε έφτανε στο στομάχι το ανέστρεφε (=το αναποδογύριζε) και επακολουθούσαν όλοι οι έμετοι χολής, δηλαδή διάφορα είδη εμέτων, ανάλογα προς το χρώμα τους και την οσμή τους.

Επίσης πολλούς κατελάμβανε λόξυγκας χωρίς εμετό, ο οποίος προξενούσε ισχυρούς σπασμούς.

Το σώμα των ασθενών ήταν υπέρυθρο, πελιδνό (=μελανιασμένο, ωχρό) και σκεπασμένο από φλύκταινες (=φουσκάλες, εξανθήματα) και έλκη.

Αν οι νοσούντες διέφευγαν το θάνατο, το νόσημα κατήρχετο στα έντερα και προκαλούσε σ΄ αυτά ισχυρή έλκωση συνοδευόμενη από ακατάσχετη διάρροια.

Δηλαδή το κακό άρχιζε από επάνω, προσβάλλοντας πρώτα την κεφαλή, περνούσε από όλο το σώμα και άφηνε σημεία της διαβάσεώς του έως τα άκρα των χεριών και των ποδιών.

Η σφοδρότητα της νόσου υπερέβαινε τα όρια αντοχής της ανθρώπινης φύσης.  Αν δε παρουσιαζόταν κανένα άλλο νόσημα, σε αυτό, δηλαδή σ’ αυτή την επιδημία, κατέληγε.

Όσοι επιζούσαν, μόλις σηκώνονταν, λησμονούσαν τα πάντα και δεν γνώριζαν ούτε τους εαυτούς τους, ούτε τους οικείους τους.

β. Σήμερα: Τον 21ο αιώνα με την πανδημία του κορωνοϊού στον πλανήτη:

Συμπτώματα της νόσου: Μόνον οι νοσήσαντες ή όσοι ακόμη νοσούν δύνανται, αντικειμενικά και άμεσα, να μας ενημερώσουν για τα συμπτώματα της νόσου, καθ’ υπόθεσιν δε ή έμμεσα οι επιδημιολόγοι και λοιμοξιολόγοι γιατροί, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και η ανεύθυνη περί την ατμόσφαιρα πλανώμενη πληροφορία, άλλοτε μεν οργιώδης και πληθωρική ούσα, άλλοτε δε μετριοφρονούσα…

2 α. Τότε:  Γιατροί και φάρμακα: ούτε οι γιατροί ήταν σε θέση να ωφελήσουν, αφού κατ’ αρχάς ασκούσαν θεραπευτική αγωγή χωρίς να γνωρίζουν τη νόσο, πέθαιναν δε προ πάντων αυτοί οι ίδιοι και μάλιστα όσοι περισσότερον πλησίαζαν τους ασθενείς, ούτε καμμία άλλη ανθρώπινη τέχνη απέβαινε σωτήρια.

Φάρμακο δε δεν βρέθηκε κανένα που να παρέχει σε όλους ωφέλεια, καθ’ ότι, εκείνο που ωφελούσε τον έναν, έβλαπτε τον άλλον.

β. Σήμερα: Ως προς τους γιατρούς, τα φάρμακα και το σχετικό εμβόλιο τα πράγματα βρίσκονται σε σύγχυση, σε αβεβαιότητα και εν μέσω αντικρουομένων απόψεων και θέσεων, εξαιρουμένων, βέβαια, των αρμοδίων-ειδικών Ιατρών – του Οργανισμού Δημόσιας Υγείας, των αρμοδίων, επίσης, των Υπουργείων Υγείας και Προστασίας του Πολίτη, πρωτοστατούντος του πατριώτη μας, Υφυπουργού Υγείας, Βασίλη Κοντομαζάνη, εισέτι δε του Πρωθυπουργού της χώρας Κυριάκου Μητσοτάκη, οι οποίοι, αόκνως, καθημερινά υποδεικνύουν τρόπους καταπολέμησης του πανίσχυρου, του αόρατου και «πανέξυπνου» Ιού. Τινές όμως ισχυρίζονται, όχι επί αποδείξει, ότι τα πάντα έχουν βρεθεί και ότι προσφέρονται με φειδώ και επιλεκτικά, ώστε να επαρκέσουν για τους «ημετέρους».

Θυμίζω ότι στην Αρχαία Αίγυπτο επεβλήθει στο λαό η νηστεία ή η αποχή από τα σιταροειδή, λόγω σιτοδείας, ώστε να υπάρχει «σιτάρκεια» για τους Φαραώ και την άρχουσα τάξη. Αν έτσι είναι, «θεός φυλάξοι».

3 α. Τότε: Ταφή των νεκρών: Για την ταφή των νεκρών κατέφευγαν σε επαίσχυντα μέσα ταφής. Δηλαδή σε ξένες πυρές (=σωρούς ξύλων) έβαζαν επάνω, ασεβώς, περιφρονώντας τις καθιερωμένες ηθικές αξίες, τους δικούς τους νεκρούς και τους έκαιγαν.

β. Σήμερα: Οι ομαδικοί τάφοι για την ταφή των νεκρών σε πολλές χώρες του πλανήτη, το κομβόι «= οι φάλαγγες» από καμιόνια του στρατού, κυρίως στην Ιταλία, όπως είδαν τα μάτια μου, και που μου θύμισαν τις δίτροχες χειράμαξες (=τα κάρα)για τη μαζική μεταφορά πτωμάτων στα κρεματόρια του Άουσβιτς κατά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο, οι εξόδιες ακολουθίες, οι νεκρώσιμες τελετές στη χώρα μας, καθ’ άς προσφιλή μας πρόσωπα  «αποδημούν εις Κύριον», «ἂγονται, ἂκλαυτα, ἂφιλα ταλαίφρονα, ἀνυμέναια», κατά τη Σοφόκλεια ρήση, όλα αυτά σκηνογραφούν, φωτογραφίζουν το κατόρθωμα του κορωνοϊού στον άνισο πόλεμο σήμερα με τον άνθρωπο.

4 α. Τότε: Επιδημία και ναοί και λατρεία και ικεσίες: Η νόσος είχε προκαλέσει τόσο μεγάλη βαρυθυμία-δυσθυμία, ώστε οι πολίτες να παραμελούν και να μη σέβονται θείους και ανθρώπινους νόμους χωρίς καμμία εξαίρεση. Μάλιστα δε πολλοί έπαυσαν να πιστεύουν στους Θεούς, μολονότι θεωρούσαν το φόβο του Θεού ως θεμέλιο της ηθικής τάξεως στην κοινωνία.

Άφηναν τους ασθενείς να πεθαίνουν εντός των ναών, αν και σύμφωνα με το έθιμο, το νόμο και τη συνήθεια, έως τότε τοποθετούσαν μακριά τους ετοιμοθάνατους από τους ναούς, για να μην τους μολύνουν.

Πίστευαν ότι τις επιδημίες έρριχνε στους ανθρώπους ο Θεός Απόλλωνας , στηριζόμενοι στην παρατήρηση και στην αντίληψη ότι οι φοβερότερες από αυτές αναπτύσσονταν κατά το θέρος και επομένως προκαλούνταν από τον Ήλιο (=τον Απόλλωνα).

Οι ικεσίες εις τα ιερά, οι χρησμοί και άλλα παρόμοια, όπως λ.χ. οι καθαρμοί καθ’ υπόδειξιν  των ιερέων ή των μάντεων, όλα απέβαιναν ανωφελή και μάταια και δια τούτο στο τέλος τα εγκατέλειπαν, καταβαλλόμενοι από τη νόσο.

β. Σήμερα: Κορωνοϊός και ιερατείο: ένα μεγάλο «εύγε» ανήκει στον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, ο οποίος κατά την α’ φάση της πανδημίας είπε:

Από τον κορωνοϊό δεν κινδυνεύει ο Θεάνθρωπος, αλλά ο άνθρωπος. Δεν κινδυνεύει ο Χριστός, αλλά οι χριστιανοί. Δεν κινδυνεύει η πίστη, αλλά οι πιστοί. Προσθέτω: Δεν κινδυνεύει η εκκλησία, αλλά οι εκκλησιαζόμενοι, το εκκλησίασμα.

Επίσης τα «εύγε» μου στον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο, ο οποίος τότε είπε: Εμείς θα υπακούσουμε σε αυτά που εντέλλεται η επίσημη πολιτεία, το κράτος.Θα εφαρμόσουμε πιστά αυτά που υποδεικνύουν οι ειδικοί γιατροί. Οι λοιμοξιολόγοι και επιδημιολόγοι γιατροί, οι οποίοι μαζί με τους στατικολόγους επιστήμονες συναποτελούν την υπεύθυνη περί τον  «Ιό» επιτροπή.

Όλοι, είπε, έχετε στο σπίτι σας εικονοστάσιο, εικονίσματα, την εκκλησία σε μικρογραφία. Εκεί να προσεύχεσθε.

Εκφράζω ακόμη τα θερμά μου συγχαρητήρια στο σύνολο των ιερωμένων-κατώτερο και ανώτερο Ορθόδοξο κλήρο, μοναχές και μοναχούς-οι οποίοι επέδειξαν και επιδεικνύουν παραδειγματική υπακοή στα άνωθεν υποδεικνυόμενα, καθώς και στους φρόνιμους και υπάκουους ορθόδοξους πιστούς.

Όλοι αυτοί ασπάστηκαν και εφάρμοσαν, αλλά και εφαρμόζουν την Αρχαία ρήση: «Σύν Ὰθηνᾷ καί χεῑρα κίνει».

Όμως, δυστυχώς, μερικοί από το «Ιερατείο», ανορθόδοξοι κατά την άποψή μου, παρέβησαν και παραβαίνουν τις υποδείξεις των ανωτέρων τους, τις εντολές των αρμοδίων Υπουργείων, μολονότι τυγχάνουν και δημόσιοι υπάλληλοι, αξίωμα στο οποίο τους ανήγαγε και αναγόρευσε, αν δεν απατώμαι, ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου, αλλά και τις συμβουλές των ειδικών Ιατρών.

Αυτοί με την «έκνομη» συμπεριφορά τους κατέστησαν, αυθωρεί και παραχρήμα, και καθιστούν την επίκληση του Κυριάκου Μητσοτάκη- (μάλλιασε η γλώσσα του ανθρώπου) – «φωνή βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ».

Αυτοί κατέρριψαν «ἐν τῷ ἅμα» τον Ευαγγελικό λόγο: «Ὰγάπα τόν πλησίον σου ὡς ἑαυτόν»…

Αυτοί, συγχωρέστε με,-«έχω εύκολο το χείλος, μα δεν έχω κακή την καρδιά»- (λόγια του Δ. Σολωμού)- μου θυμίζουν το Νικόλαο Κουτούζη, (1741-1813), ζωγράφο από τη Ζάνκυνθο, αγιογράφο, κληρικό και ποιητή, ο οποίος έλεγε:

«Ανθρωπόμορφα θηρία, που λεγόστε χριστιανοί, κατ’ἐπάνω σας να πέσει όλη του Θεού η οργή!»· (σ.σ. που λεγόστε, όχι που είστε. Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ τους και χρήζουν πλατιάς ερμηνείας).

Άλλο να είσαι… και άλλο να λέγεσαι…

«Κύριος οἶδε» (=γνωρίζει) τι έβλεπαν τα μάτια του και τι άκουγαν τ’ αυτιά του…!

Σ’ αυτούς, λοιπόν, η “έννομη” τιμωρία που αρμόζει είναι η καθαίρεση από το αξίωμά τους και η αφαίρεση της υπαλληλικής τους ιδιότητας, όντες εισέτι και αναξιοπρεπείς.

Ευτυχώς που το κάλεσμά  τους βρήκε και βρίσκει απήχηση σε ελάχιστους «έμμονους πιστούς», οι οποίοι, άκουσον-άκουσον, έχουν ως δόγμα τους το :«Ο θάνατός σου η ζωή μου».

Άραγε μήπως είναι «φιλοτομαριστές;…». Όμως ξεχνάνε ότι : «Μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπολέσαι!»

5 α. Κορωνοϊός και «επιζωοτία»: Αρχές του 20ουαιώνα ο υφηγητής της Ιατροδικαστικής, ονόματι Κάτσας, υποστήριζε, φρονούσε στηριζόμενος κυρίως στην συνυπάρχουσα τότε με την επιδημία «επιζωοτία», ότι εκείνη, η επιδημία, ήταν πανώλης βαρειάς μορφής. (σ.σ. επιζωοτία είναι λοιμώδης επιδημική αρρώστια, που προσβάλΛει τα ζώα. Επίζωον είναι παράσιτο στο δέρμα ανθρώπων και ζώων).

β. Σήμερα: «Δόξα τῷ Θεῷ» η κυνοφιλία, (σ.σ. κυνοφιλία= η αγάπη των σκύλων) είναι της μόδας σε ολόκληρο τον πλανήτη Γη… Εγώ δεν είμαι ούτε λοιμοξιολόγος, ούτε κτηνίατρος… Φιλόλογος είμαι και διαβάζω, βλέπω, ακούω και γράφω…

6 α. Τότε: Επιδημία και έκλυση ηθών: Όλοι, και ιδιαίτερα οι νέοι, εφρόνουν ότι πρέπει να επιδιώκουν τις ταχείες απολαύσεις και τις τέρψεις, θεωρούντες εξ ίσου εφήμερα και τα σώματα και τα χρήματα. Όντας σε πλήρη χαλάρωση και εξαχρείωση δεν τους συγκρατούσε ούτε ο φόβος των θεών, ούτε κανένας νόμος, αφ’ ενός μεν διότι επίστευαν, ότι το να σέβονται τους Θεούς δεν είχε καμμία διαφορά από το να μην τους σέβονται, αφού πέθαιναν αδιακρίτως και οι ευσεβείς και οι ασεβείς, αφ’ ετέρου δε, διότι κανείς δεν ήλπιζε ότι θα ζήσει μέχρι να δικαστεί και να τιμωρηθεί για τις ανομίες του. Θεωρούσαν δε πρέπον, παραλυμένοι πλέον, να απολαύσουν κάπως τη ζωή, προτού η καταδίκη, δηλαδή ο εκ της νόσου θάνατος, πέσει στην κεφαλή τους.

Η κατάπτωση, η διαφθορά και η ανηθικότητα ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους.

Παραλλήλως αναφέρω την επιδημία του 1630, η οποία έπληξε ιδιαίτερα το Μιλάνο της Ιταλίας, όπου παρατηρήθηκε έκλυση ηθών και σπουδή προς ικανοποίηση πάσης ηδονής.

β. Σήμερα: Κορωνοϊός και έκλυτος βίος: Απείθεια και παραβατικότητα επικρατεί σήμερα στην Πατρίδα μας. Ανυπακοή σε κανόνες Τάξης και ευρυθμίας της Πολιτείας.Ασέλγεια και εξάλειψη των ηθικών φραγμών. Ελευθεριότητα και επιδίωξη κάθε μορφής ηδονής. Θυμίζω το στίχο του μεγάλου μας ποιητή Κ. Καβάφη: «Μέσα στόν ἔκλυτον τῆς νεότητός μου βίον…».

Όμως αυτή η απειθαρχία και η παραλυσία, δυστυχώς, παρατηρείται, όπως προείπαμε, και σε πολλούς ανορθόδοξους από το «Ιερατείο». Σε κάποιους «Άγιους» Επισκόπους και Μητροπολίτες…

Κύριοι υπεύθυνοι της πολιτείας: Οι Λατίνοι έλεγαν:«Dura lex, sed lex»· (=σκληρός νόμος, αλλά νόμος).

Αφήστε τα χαϊδολόγια και τα σύνθετα πρωτόκολλα. Ψηφίστε νόμο, ώστε:«εκεί που δεν πίπτει λόγος, να πίπτει ράβδος». Δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια νουθεσιών και παραινέσεων.

Τα 150€ όλοι τα έχουν, για να κάνουν το κέφι τους. Φιλότιμο δεν έχουν, όπως είπε και ο Πρωθυπουργός της χώρας. Φτάνει πια… Έλεος!

7 α. Τότε: Επιδημία και διασπορά: Στην αρχαία Αθήνα ο λοιμός κατά την πρώτη του φάση διήρκεσε δύο συνεχή έτη και κατόπιν, αφού εξασθένησε προσωρινά, περιορίστηκε εντός των ορίων της.

Όμως κατά το τέλος του 427 π.χ. προσέλαβε πάλι βαρειά μορφή, οπότε και διήρκεσε όχι λιγότερο του ενός έτους, οφειλομένου του γεγονότος τούτου, κατά την άποψή τους, στη συγκέντρωση του πληθυσμού «ἐκ τῶν ἀγρῶν εἰς τό Ἂστυ. Εἰς τούς ἐλθόντας ἔξωθεν». Μετά ταύτα, όντας πλέον στη δεύτερη φάση του, διασπάρθηκε σε αρκετές πολυάνθρωπες τότε πόλεις, όπως στα Μέγαρα την Κόρινθο κ.λ.π.

β. Σήμερα: Κορωνοϊός και διασπορά στην ημεδαπή (=στη χώρα μας):

Ο «Ιός» σουλατσάρει, υπερήφανος και τροπαιοφόρος, φορτωμένος με το δηλητηριώδες φορτίο του, τη θανατηφόρα «πραμάτεια» του από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη, από τη βόρεια Ελλάδα στην κεντρική και πάει λέγοντας… Έχω την εντύπωση ότι ο Ιός διανύει ακόμη την α’ (πρώτη) ορμητική του επέλαση. Πιστεύω ότι κατά το θέρος σταμάτησε προσωρινά, για να «πιει τον καφέ του», και τώρα πάλι «προς τη δόξα τραβά».

Φόβος, τρόμος, απόγνωση, αλλά και αδιαφορία επικρατούν σήμερα στην Πατρίδα μας, ευτυχώς όχι από την υπεύθυνη πολιτεία, τους αρμόδιους υπουργούς, τον Πρωθυπουργό, αλλά και τους σώφρονες πολίτες της…

  1. Επίλογος: «Σῶσον, Κύριε, τον λαόν σου…!».
Τηλ. 27550-22537 Άστρος

Φθινόπωρο 2020

Σακαλής Ηλίας του Θεμιστοκλέους

Φιλόλογος

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here