Συνέβη στην Tανία ίσως  και… παραπέρα

0

 (σκόρπια  ευτράπελα  και  λίγα… σοβαρά  υπό  στέγην)

Γράφει  Νικ.  Μπακούρης

….απο κει που μείναμε

H  Νέα    οικοδομή

Σε   κοντινή  απόσταση  από  τον  κεντρικό  δρόμο  του  χωριού  υπάρχει  έντονη  ανθρώπινη  δραστηριότητα. Συνεργειο  μαστόρων  και  αποδότες,  δίπλα  σε  σωρούς  υλικών,  υψώνουν  τη νέα  οικοδομή  της  οικογένειας  κάποιες  10/δες  μέτρα  μακριά  του  υπάρχοντος  σπιτιού  και  σε  οικόπεδο  ιδιοκτησίας  της.

Η  οικογένεια, παρά  την  υψηλή  παιδική  θνησιμότητα,  έχει  αυξηθεί  αρκετά.

  • Αντώνη, πόσα παιδιά  είσαστε  στην  οικογένειά  σας; Ερωτά  ο  περίεργος  συζητητής.
  • Οχι και  λίγα, είμασταν  δεκατρία!  Απαντά  ο  ερωτόμενος.
  • ΄Ολα στη  ζωή;
  • Να σας  πώ! Ο  Θεός  έχει  παρμένα  τα  δικά  του  στον  ουρανό  και  ο  διάβολος  έχει  κρατήσει, όσα  του  ανήκουν, τα  δικά  του,  εδώ  στη  γή.

Στο  εξωκλήσι  του  ΄Αγιο – Λιά, στις  20  Ιουλίου, η  οικογένεια  βαφτίζει  το  δωδέκατο  παιδί  της.

Το  κουμπαριό  συνήφθη  μεταξύ  πατέρα  και  αναδόχου  στο  μπακάλικο  του  χωριού, που  είναι  λίγο  απ΄ όλα  εμπορική  επιχείρηση, σε  κατάσταση  ημιευθυμίας,  ύστερα  από  την  κατανάλωση  ικανού  αριθμού ‘’κατρούτσων ‘’ κρασιού, με μεζέ ρέγγα ψημένη στην εφημερίδα,  κερασμένων  εκατέρωθεν.

΄Υστερα  από  την  προσκύνηση  στην  εικόνα  του΄Αγιου  και  το  άναμμα  του  κεριού  στο  κηροπήγειο, ‘’την εύσημον  ημέρα’’,’’στη  χάρη  του’’, γονιός  και  ανάδοχος  αποσύρονται, έχοντας  την  εντύπωση  πως  δεν  είναι  απαραίτητη  η  φυσική  τους  παρουσία  στο  εκκλησίασμα, την  ώρα  της  Θείας  Λειτουργίας, αφού  αντιπροσωπεύονται  από  τις  πολυμελείς  οικογένειές  τους, στον  ίσκιο  της  τεράστιας  γκορτσιάς, όχι  μακριά  του  Ναϊδρίου, όπου ‘’απολείτουργα’’ και  ύστερα  από  το  μυστήριο  της  βάπτισης’ ‘’θα  δοθεί  δεξίωση’’ για  τις  δύο  οικογένειες, νεοφώτιστου  και  ανάδοχου  και  λίγων  περαστικών  στενων  συγγενών.

Πατέρας  και  κουμπάρος,’’για  να  μην  χάνουν  χρόνο’’ και να  μην  ‘’στραπατσάρεται’’  το  πρόγραμμα,  σύρουν  από  το  ταγάρι  το  μπουκάλι  με  το  τσίπουρο, δύο  ποτήρια, κάτι  φαγώσιμο  ‘’για  προχαψούρα’’ και  αρχίζουν ‘’να  κουτσοπίνουν’’.Να  σημειώσουμε  πως  το  σερβίρισμα  από  το  καζάνι  της  εκκλησίας με  το  βραστό  κρέας,  αρχίζει  μετά  το  πέρας  της  Λειτουργίας  και  τη  λιτάνευση  της  Εικόνας  γύρω  από  το  ναό.

Δεν  τσουγκρίζουν. Ο  καθένας  πίνει  και  κρατά  το  δικό  του ποτήρι  παλαμισμένο.  Κρατούν το  μπουκάλι επιμελώς  σκεπασμένο  με  την μισοτριμμένη,  απλωμένη  κουρελού  στον  από  την  προηγούμενη  ημέρα  αποψιλωμένο  από  χόρτα και  πέτρες  χώρο  κάτω  από  τον  ίσκιο  της  τεράστιας  γκορτσιάς. Το  όλο  σκηνικό  γίνεται  προσπάθεια  να  μείνει   μακριά  από  τα  βλεμματα  των  περαστικών  πανηγυριωτών, αφού  θεωρείται  ασέβεια  κάποιος  να  τρωγοπίνει  πριν  το ‘’Δι  ευχών…..’’ του  ιερέα.

Διπλή  είναι  η  ευφροσύνη  τους: Η‘’ του  πιόματος’’  και  αυτή  από  την  εξαίσια  πρωινή  θέα.  Ανατολικά,  του  αργολικού  κόλπου  και  Ερμιονίδας, μεσημβρινά,  των  νότιων  απολήξεων  του  Πάρνωνα, δυτικά,  οι  κορυφές  του  Πάρνωνα, Ξεροκάμπι, Καστριτοχώρια  και  βόρεια,  το  Αρτεμίσιο  και η  περιοχή  Αχλαδοκάμπου.

‘’Το  αγμάντεμα’’  αυτών  των  περιοχών  φέρνει  στη  σκέψη  τους, και  θέμα  συζήτησης,  κάποιες  σκηνές  από  τη  σκληρη, βασανιστική  καθημερινότητα  ‘’των  γεωργοποιμένων’’ της  περριοχής.

-Βλέπεις  τα  σπαρτοχώραφα  εκεί  απέναντι  στα  Ισιώματα  πάνω  από  τα  Μπουτσέικα  βραχια, κουμπάρε; Εκεί, φέτος, είχα  σπαρμένα  κριθάρι  για  καρπό. Τον  περασμένο  μήνα  το  θερίσαμε.΄Επρεπε  να  κουβαλήσουμε  με  τα  μουλάρια  τα  δεμάτια  για  αλώνισμα  στα  Μαντριά. Επειδή  φέτος  δε  βάλανε  προσωπική  εργασία, Πρόεδροι  και  Κοινοτικό  Συμβούλιο,  οι  δρόμοι  δεξιά  και  αριστερά  κλείσανε  από ‘’τα  κλαριά’’   και  τα  μισά  στάχυα  στο  κουβάλημα  μείνανε  στο  δρόμο.’’Τζάμπα  τόσος  παιδεμός.’’

Η κατήφεια  για  τον ‘’τζάμπα  παιδεμό’’ παρέρχεται  και  τη  θέση  της  παίρνει  η  ευθυμία. Κουτσοπίνουν,  και  σε  σχήμα  πρωθύστερον  εύχεται  ο  ένας  στον  άλλον:<<Να  ζήσει,  να  ευτυχήσει  το  νεοφώτιστο >>. <<Να  γίνει  χρήσιμος  άνθρωπος  στην  κοινωνία>>. <<Και  σεις, κουμπάρε, να  αξιωθείτε  να  βάλετε  και  στέφανα>>. Στο  επόμενο  κέρασμα  επαναλαμβάνονται  τα  ίδια, ωσάν  να  μην  θυμούνται  τι  είχαν  αλληλοευχηθεί  προηγουμένως.

                                                                                                 …….έρχεται και άλλο

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here