ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ της ΑΓΙΑΣΟΦΙΑΣ

0

Γράφει ο Στ.Γρ.Παπαντώνης

Κρυμμένος θησαυρός

Ανεβαίνοντας πριν  κάμποσο καιρό στην Τρίπολη και ακριβώς απέναντι από την παράκαμψη για την Αγιασοφιά είδα μια νέα, αυτοσχέδια, ενημερωτική πινακίδα.

Έδειχνε δεξιά προς το ξερόρεμα, σε απόσταση 200 μ: πέτρινο γεφύρι, κατασκευής 1915.

Περπάτησα σ’ ένα χορταριασμένο χωματόδρομο, όμως δεν κατόρθωσα να ζυγώσω στο πατρογονικό δημιούργημα. Πυκνά, άγρια κλαριά: πουρνάρια, γκορτσιές, βάτα, κουμαριές, γλαντινιές κ.λπ. με εμπόδισαν.

Τώρα όμως, με παρέμβαση του δασαρχείου Κυνουρίας, ο χώρος αποψιλώθηκε και η επίσκεψη στο έργο είναι εύκολη. Να είναι καλά ο δασάρχης Κυνουρίας κ. Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, ο οποίος έστειλε συνεργείο δασεργατών, ο υπάλληλος του δασαρχείου κ. Ιωάννης Παπακωνσταντίνου (Πλατάνα) και οι δασεργάτες που φανέρωσαν τον κρυμμένο θησαυρό.

Πάνω από το γεφύρι περνούσε ο δρόμος, που ένωνε όλα τα Καστριτοχώρια ακόμη και τις Λακωνικές Καρυές (Αράχοβα) με Ελαιοχώρι και Άργος.

Συγχαρητήρια επίσης οφείλονται στον Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Αγίας Σοφίας κ. Κων/νο Φαρμασώνη, καθώς και στους συνεργάτες του-μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου: Ταλαγάνη Β. , Χασάπη Αθ., Λαμπίρης Φ., Λυμπέρη Π. που μεριμνούν για την πολύτιμη πατρογονική τους κληρονομιά.

Το γραφικό χωριό, η Αγιασοφιά απέχει περί τα 20 χιλιόμετρα από την έδρα του Δήμου Β. Κυνουρίας, το Άστρος, σε ημιορεινό έδαφος, με υψόμετρο 550μ.

Πρώτη γραπτή αναφορά του χωριού βρήκαμε στα ΚΥΝΟΥΡΙΑΚΑ του καστριτοχωρίτη συγγραφέα και δημοσιογράφου Καλλίστρατου Καλούτση (1898-1945). Γράφει λοιπόν ο Καλούτσης το 1930 ότι το χωριό Αγία Σοφία χτίστηκε πριν από 60 χρόνια (σ.σ. , άρα το 1870) από Καρατουλιάνους αποίκους. Ως πρώτους οικιστές αναφέρει τους ακόλουθους τρεις: Καραζάνος, Λαμπίρης, Σιαβελής. Είμαι, από πλευράς μάνας δισέγγονος του Γεωργίου Σιαβελή, ενώ ο Κ.Φαρμασώνης είναι κι εκείνος από μάνα τρισέγγονος του ιδίου προγόνου μας.

Το χωριό κατά το 1930 είχε 70 οικογένειες και 350 κατοίκους. Σήμερα, ακολουθώντας το γενικό καθοδικό ρεύμα του πληθυσμού της υπαίθρου, έχει λιγότερους από 100.

Το ίδιο όνομα με το χωριό φέρει ο περικαλλής Ιερός Ναός, αφιερωμένος στην Αγία Σοφία και στις τρεις θυγατέρες της: Πίστη-Αγάπη-Ελπίδα.

Όπως με πληροφόρησε ο σεβαστός και άοκνος εφημέριος του χωριού παπα-Κώστας Λαμπίρης, η εκκλησία κτίστηκε το έτος 1882, άρα παράλληλα με τη δημιουργία του οικισμού.

Η νοικοκυροσύνη του ναού εντυπωσιάζει. Συγχαρητήρια στον εφημέριο και στους επιτρόπους του. Πανηγυρικά εορτάζει η εκκλησία στις 17 Σεπτεμβρίου.

Την ανατολικομεσημβρινή πλευρά του χωριού ορίζει η μαγευτική ρεματιά της Λαγκάδας με το γάργαρο νερό, με τα θεόρατα πλατάνια, τις καρπερές καρυδιές, αμυγδαλιές, συκιές, αχλαδιές και τους θαλερούς λαχανόκηπους . Τέσσερις νερόμυλοι άλεθαν παλιά το ευλογημένο στάρι όχι μόνο των Αγιασοφιτών αλλά και κατοίκων γειτονικών χωριών. Τώρα υπάρχει μόνο ένας.

Οι γύρω λόγοι και οι πλαγιές κατάφυτοι από ασημόφυλλες ελιές. Δε λείπουν και τα αμπέλια…

Και στο λόφο, ανατολικά της χαράδρας, το ξωκλήσι των Αγίων Αναργύρων, Κοσμά και Δαμιανού, που εορτάζει πανηγυρικά την 1η Ιουλίου.

Παλιότερα το χωριό είχε κτηνοτροφία αξιόλογη, τελευταία όμως εγκαταλείφθηκε. Ευτυχώς εγκαταστάθηκε στο χωριό η πολυμελής οικογένεια του Παναγιώτη Τζοάνη, από τα Αγιωργήτικα, με το πολυάριθμο κοπάδι της και ζωντάνεψαν οι παρατημένοι λόγκοι. Ηχούν και πάλι τα κυπριά! (σ.σ. τα κουδούνια των τράγων).

Ενώνοντας τη φωνή μου με τον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού παρακαλώ κάθε αρμόδιο να μεριμνήσει για τη διόρθωση των ζημιών που τα χρόνια προκάλεσαν στο καλό έργο.

Καλά Χριστούγεννα, Καλή Χρονιά

Στ.Γρ.Παπαντώνης

Άστρος Δεκέμβριος 2019

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here