Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής: του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας

0

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Μαρτίου 2018, Ε΄ Νηστειῶν, Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας (τῆς Ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ: Λουκ. α΄ 24-38)

Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις συνέλαβεν ᾿Ελισάβετ ἡ γυνὴ Ζαχαρίου, καὶ περιέκρυβεν ἑαυτὴν μῆνας πέντε, λέγουσα ὅτι οὕτω μοι πεποίηκεν ὁ Κύριος ἐν ἡμέραις αἷς ἐπεῖδεν ἀφελεῖν τὸ ὄνειδός μου ἐν ἀνθρώποις. ᾿Εν δὲ τῷ μηνὶ τῷ ἕκτῳ ἀπεστάλη ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς πόλιν τῆς Γαλιλαίας, ᾗ ὄνομα Ναζαρέτ, πρὸς παρθένον μεμνηστευμένην ἀνδρί, ᾧ ὄνομα ᾿Ιωσήφ, ἐξ οἴκου Δαυΐδ, καὶ τὸ ὄνομα τῆς παρθένου Μαριάμ. καὶ εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτὴν εἶπε· χαῖρε, κεχαριτωμένη· ὁ Κύριος μετὰ σοῦ· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν. ἡ δὲ ἰδοῦσα διεταράχθη ἐπὶ τῷ λόγῳ αὐτοῦ, καὶ διελογίζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος. καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος αὐτῇ· μὴ φοβοῦ, Μαριάμ· εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ. καὶ ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιησοῦν. οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται, καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαυῒδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ιακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος. εἶπε δὲ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον· πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω; καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ· Πνεῦμα ῞Αγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ. καὶ ἰδοὺ ᾿Ελισάβετ ἡ συγγενής σου καὶ αὐτὴ συνειληφυῖα υἱὸν ἐν γήρει αὐτῆς, καὶ οὗτος μὴν ἕκτος ἐστὶν αὐτῇ τῇ καλουμένῃ στείρᾳ· ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ρῆμα. εἶπε δὲ Μαριάμ· ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμά σου. καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾿ αὐτῆς ὁ ἄγγελος.

 

1. ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Τὸ μεγαλύτερο μυστήριο τῆς ἱστορίας ἀποκαλύπτεται σήμερα κατὰ τὴν χαρμόσυνη καὶ κοσμοσωτήρια ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ. Ἀπορεῖ ἡ Θεοτόκος, καθὼς ἀκούει ἀπὸ τὸν Ἀρχάγγελο Γαβριὴλ τὸν παράδοξο χαιρετισμό. Ἀπορεῖ κατόπιν καὶ γιὰ τὴν φοβερὴ ἀποκάλυψι, τὴν μεγαλύτερη ἔκπληξι τῶν αἰώνων. Φόβος τὴν πλημμυρίζει! Ὁ ἀπεσταλμένος ὅμως τοῦ Θεοῦ προλαμβάνει ἀμέσως τὴν ἀγωνία τῆς Παρθένου. «Μὴ φοβοῦ, Μαριάμ», τῆς λέει. Ἀξιώνεσαι νὰ ὑπηρετήσῃς τὸ μεγαλύτερο μυστήριο τοῦ Θεοῦ! Θὰ συλλάβῃς στὰ σπλάγχνα σου Υἱὸ καὶ θὰ Τὸν ὀνομάσῃς Ἰησοῦν. Αὐτὸς θὰ εἶναι μέγας. Θὰ Τὸν ἀναγνωρίσουν οἱ ἄνθρωποι ὡς Υἱὸ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου. Θὰ Τοῦ δώσῃ ὁ Θεὸς Πατὴρ τὸν θρόνο τοῦ Δαβὶδ καὶ θὰ βασιλεύσῃ στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων, σὲ μία βασιλεία ἀτελεύτητη καὶ παντοτινή.
Ἀπορεῖ καὶ ἰλιγγιᾷ κάθε ἀνθρώπινος νοῦς μπροστὰ στὸ φοβερὸ μυστήριο, τὴν ἐκπληκτικὴ ἀποκάλυψι, ἡ ὁποία τώρα ἀνακοινώνεται. Ποιὸς ὅμως εἶναι αὐτὸς ποὺ σαρκοῦται; Δὲν εἶναι μόνον προφήτης ἢ ἅγιος, δὲν εἶναι ἄγγελος ἢ ἀρχάγγελος. Εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου, ὁ μονογενής. Ὁ συνάναρχος, ὁ συναΐδιος καὶ ὁμόθρονος μὲ τὸν Πατέρα, ὁ Δεσπότης καὶ Δημιουργὸς τοῦ σύμπαντος κόσμου, ὁ Κύριος τοῦ παντός. Αὐτὸς γίνεται ἄνθρωπος, ὁ ἴδιος ὁ Θεός! Ἐκεῖνος ποὺ δημιούργησε τὸ πλάσμα του ἄκακο καὶ ἁγνό. Ἐκεῖνος ἔρχεται νὰ ἀναδημιουργήσῃ τὸν πεσμένο καὶ ἁμαρτωλὸ καὶ δυστυχισμένο ἄνθρωπο.

Αὐτὸ εἶναι τὸ φοβερὸ μυστήριο, ποὺ ἀποκαλύπτεται σήμερα στὴν ὑπεραγία Θεοτόκο ἀλλὰ καὶ σ’ ὅλους τοὺς πιστοὺς Χριστιανούς. Ἂς μᾶς συγκλονίσῃ ἡ κάθοδος τοῦ Βασιλέως τῆς δόξης ἀπὸ τὰ ὕψη τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὴ γῆ γιὰ τὴ σωτηρία μας. Καὶ ἂς μᾶς φιλοτιμήσῃ ἡ ἄπειρη συγκατάβασί του, ὥστε νὰ τὴν συνειδητοποιοῦμε καὶ νὰ ἀνταποκρινώμαστε στὴν ἄπειρη αὐτὴ ἀγάπη του.

 

2. ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ἡ Κεχαριτωμένη Κόρη τῆς Ναζαρέτ, ἀφοῦ ἄκουσε τὶς ἀκατάληπτες αὐτὲς βουλὲς τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἄγγελο, θαυμάζει καὶ ἀπορεῖ. «Πῶς θὰ συντελεσθῇ τὸ μυστήριο;» ἐρωτᾷ. Καὶ ὁ ἀρχάγγελος τοῦ οὐρανοῦ ἀποκρίνεται: «Πνεῦμα Ἅγιο θὰ ἔλθῃ μέσα σου, ἡ δύναμι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου θὰ σὲ ἐπισκιάσῃ. Οἱ φυσικοὶ νόμοι θὰ παραμερισθοῦν. Τὸ ἀναμάρτητο καὶ ἅγιο βρέφος ποὺ θὰ γεννηθῇ θὰ εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Ὑψίστου». Καὶ ἡ πάναγνος Παρθένος τῆς Ναζαρὲτ κλίνει τὴν ἁγία της κεφαλὴ καὶ ἀποδέχεται τὴν βουλὴ τοῦ Θεοῦ. «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου», λέγει. «Ὑποτάσσομαι πλήρως καὶ τελείως. Ἂς γίνῃ ὅπως ἀκριβῶς μοῦ εἶπες».

Μεγάλη ἡ ἀποστολή, μοναδική. Καὶ ἀξιώνεται νὰ τὴν ἐκπληρώσῃ ἡ ἁπλῆ καὶ ταπεινὴ κόρη τῆς Ναζαρέτ. Ἀλλὰ γιατί ἀνάμεσα στὰ δισεκατομμύρια ὅλων τῶν γυναικῶν τοῦ κόσμου, ὅλων τῶν αἰώνων, ὁ Θεὸς ξεχωρίζει καὶ λαμπρύνει καὶ τιμᾷ τὴν κόρη τῆς Ναζαρὲτ καὶ τὴν καθιστᾷ μητέρα του;

Τί εἶχε ἡ πτωχὴ Παρθένος τῆς Ναζαρέτ; Πλούτη καὶ δόξα; Κοινωνικὴ θέσι καὶ καταξίωσι; Ἀνώτερη παίδευσι καὶ σοφία; Τίποτε ἀπ’ ὅλα ὅσα θαμπώνουν τοὺς ἀνθρώπους τοῦ κόσμου! Τὴν διαλέγει ὅμως ὁ Θεὸς γιὰ τὴν ἀρετή της, ἡ ὁποία φανερώνεται κρυστάλλινη καὶ μέσα ἀπὸ τὰ λόγια καὶ τὶς ἀποκρίσεις της κατὰ τὴν συγκλονιστικὴ αὐτὴ στιγμὴ τῆς ζωῆς της. Εἶναι ἡ ταπεινή. «Δούλη Κυρίου» ὀνομάζει τὸν ἑαυτό της, μολονότι εἶναι ἡ μόνη ἄξια νὰ γίνῃ μητέρα Θεοῦ. Καὶ ὅσο ὁ Θεὸς τὴν ὑψώνει, τόσο αὐτὴ ταπεινώνεται. Ἀλλὰ ἡ ταπεινὴ Δέσποινα τῆς Ναζαρὲτ εἶ-ναι καὶ τὸ ὑπόδειγμα τῆς ὑπακοῆς στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἡ ὑπακοή της αὐτὴ εἶναι τὸ ἀπαύγασμα τῆς ταπεινώσεώς της. Παραδίδει τὸν ἑαυτό της ὁλόκληρο, γιὰ νὰ λάβῃ μέρος στὸ ὑπεροχώτερο ἔργο τοῦ Δημιουργοῦ. Ὑποτάσσεται κατὰ πάντα. Γι’ αὐτὲς λοιπὸν τὶς μεγάλες ἀρετὲς ποὺ εἶχε ἡ Παναγία μας ὁ ἄγγελος τὴν ὠνόμασε Κεχαριτωμένη. Διότι εἶχε ἐπάνω της τὰ ὑπερφυσικὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σὲ ὕψιστο βαθμό. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τὴν ἐδιάλεξε νὰ φέρῃ στὸν κόσμο τὸν Σωτῆρα Χριστό, τὸν Βασιλέα τῶν ὅλων.

Ἡ Παναγία Παρθένος δίνει τὸ παράδειγμα σ’ ὅλους μας. Παράδειγμα ἀρετῆς καὶ ἁγιότητος, ταπεινώσεως καὶ ὑπακοῆς. Καὶ μᾶς ζητεῖ σιωπηλὰ νὰ τὴν μιμηθοῦμε. Νὰ ταπεινοφρονοῦμε καὶ ν’ ἀκολουθοῦμε τὸν βίο τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ἁγιότητος. Κι αὐτὴ θὰ μᾶς σκέπῃ καὶ θὰ μᾶς περιφρουρῇ. Ὅπως τὸ ἔκανε καὶ στὸ πολυβασανισμένο ἔθνος μας καὶ τὸ βοήθησε τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς της νὰ σηκώσῃ τὴν σημαία τῆς ἐλευθερίας καὶ νὰ ὁδηγηθῇ στὴ λύτρωσι. Στὴν προστασία της νὰ καταφεύγουμε πάντοτε καὶ νὰ τῆς ζητοῦμε νὰ μᾶς λυτρώνῃ «ἐκ παντοίων κινδύνων», κι ἐμᾶς καὶ τὸ ἔθνος μας.

Ο ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ ΜΑΣ

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Μαρτίου 2018, Ε΄ Νηστειῶν, Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας (Τῆς Ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ: Ἑβρ. β΄ 11-18)

Ἀδελφοί, ὁ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι ἐξ ἑνὸς πάντες· δι’ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν, λέγων· ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου, ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε· καὶ πάλιν· ἐγὼ ἔσομαι πεποιθὼς ἐπ’ αὐτῷ· καὶ πάλιν· ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία ἅ μοι ἔδωκεν ὁ Θεός. ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκε σαρκὸς καὶ αἵματος, καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν, ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ’ ἔστι τὸν διάβολον, καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους, ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας. οὐ γὰρ δήπου ἀγγέλων ἐπιλαμβάνεται, ἀλλὰ σπέρματος Ἀβραὰμ ἐπιλαμβά­νεται. ὅθεν ὤφειλε κα­­τὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι, ἵνα ἐλεήμων γένηται καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν Θεόν, εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ. ἐν ᾧ γὰρ πέπονθεν αὐ­τὸς πειρασθείς, δύναται τοῖς πειραζομένοις βοηθῆσαι.

«Ἐλεήμων καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς»

Κοσμοχαρμόσυνη γιορτὴ γιορτάζουμε σήμερα, τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου. Σκιρτοῦν οἱ καρδιὲς τῶν πιστῶν καὶ ψάλλουν τὰ χείλη μας: «Εὐαγγελίζου, γῆ, χαρὰν μεγάλην, αἰνεῖτε, οὐρανοί, Θεοῦ τὴν δόξαν»! Ἀλλὰ γιατί τόσο μεγάλη χαρά; Διότι σήμερα «ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ Υἱὸς τῆς Παρθένου γίνεται»! Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, τὸ δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, προσλαμβάνει ἀπὸ τὴν πάναγνη Μαριὰμ τὴν ἀνθρώπινη φύση, ἀρχίζει νὰ κυοφορεῖται ὡς ἄνθρωπος στὴν καθαρότατη κοιλία της. Γίνεται «κατὰ πάντα» ὅμοιος μὲ ἐμᾶς, «ἵνα ἐλεήμων γένηται καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν Θεόν», ἀκούσαμε στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα. Ἂς δοῦμε λοιπὸν σήμερα τί σημαίνει ὅτι ὁ Κύριος ἐνανθρώπησε γιὰ νὰ γίνει «ἐλεήμων καὶ πιστὸς ἀρχιερεύς», καὶ τί συνέπειες ἔχει αὐτὸ στὴ ζωή μας.

 

1. Ἔγινε ὅμοιος μὲ μᾶς καὶ θυσιάσθηκε γιὰ μᾶς!

Τὸ ἀνθρώπινο γένος ἦταν ὑποδουλω­μένο στὴν ἁμαρτία καὶ τὸν θάνατο. Ὁ Θε­ὸς ἤθελε νὰ μᾶς σώσει, γι᾿ αὐτό, ὅπως μᾶς ἐξηγεῖ ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ «ἔλαβεν ἑαυτῷ σῶμα τὸ δυνάμενον ἀποθανεῖν, ἵνα ὡς ἴδιον ἀντὶ πάντων αὐτὸ προσενέγκῃ»1. Ἔλαβε γιὰ τὸν Ἑαυτό Του σῶμα ποὺ θὰ ἦταν δυνατὸν νὰ πεθάνει, ὥστε νὰ τὸ προσφέρει ὡς ἀντιπρόσωπος ὅλων γιὰ τὴ σωτηρία τους.

Ἔγινε λοιπὸν ἄνθρωπος, ἔγινε ὅμοιος μ᾿ ἐμᾶς, ἔζησε τὴ ζωή μας καὶ «πέπονθεν αὐτὸς πειρασθείς»· ὑπέστη καὶ ὁ Ἴδιος πειρασμοὺς καὶ θλίψεις χωρὶς νὰ ἁμαρτήσει. Τὰ γνώριζε ὡς Θεός· τὰ γνώρισε καὶ ὡς ἄνθρωπος· καὶ «μετὰ πολλῆς προθυ­μίας ὀρέξει χεῖρα, συμπαθὴς ἔσται», ἑρ­μηνεύει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος2. Μὲ πολλὴ προθυμία θ᾿ ἁπλώσει τὸ χέρι Του γιὰ νὰ βοηθήσει τοὺς δοκιμαζομένους, γνωρίζει νὰ συμπονᾶ.

Ὁ Κύριος λοιπὸν μὲ τὴν ἐνανθρώπηση καὶ τὴ θυσία Του ἔγινε ὄντως «ἐλεήμων καὶ πιστὸς ἀρχιερεύς», δηλαδὴ Ἀρχιερεὺς σπλαχνικὸς καὶ ἄξιος, ὥστε νὰ στηρίζει κανεὶς τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας του σ᾿ Ἐκεῖνον. Ἔγινε ἄνθρωπος, ἔγινε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς· μᾶς καταλαβαίνει, ἀλλὰ καὶ ἡ θυσία Του ἔγινε γιὰ λογαριασμὸ ὅλων μας. Δὲν ἔπαυσε ὅμως νὰ εἶναι καὶ Θεός, καὶ γι᾿ αὐτὸ ἡ θυσία Του ἔχει ἄπειρη ἀξία καὶ ἡ μεσιτεία Του ἀσύγκριτη ἰσχύ.

 

2. Εὐγνωμοσύνη καὶ καταφυγὴ στὸν Ἀρχιερέα μας

Πόσο θερμὴ εὐγνωμοσύνη ὀφείλουμε στὸν Λυτρωτή μας, ποὺ μᾶς ἀπάλλαξε ἀπὸ τὴν αἰώνια καταδίκη! Δὲν πρέπει νὰ περνᾶ ἡμέρα τῆς ζωῆς μας κατὰ τὴν ὁποία νὰ μὴν ἀναπέμπουμε εὐχαριστίες πρὸς τὸν Κύριο γιὰ τὴν Ἐνανθρώπηση καὶ τὸ σωτήριο Πάθος Του! Ἄλλωστε στὴ θεία Λειτουργία αὐτὸ ἀκριβῶς κάνουμε: Προσφέρουμε τὴν ἀναίμακτη θυσία εὐχαριστώντας τὸν Θεὸ γιὰ ὅλες μὲν τὶς εὐεργεσίες Του, ἰδιαιτέρως ὅμως γιὰ τὴ θεία Ἐνανθρώπηση, τὴ Σταύρωση ἀλλὰ καὶ ὅ­λα ὅσα ἔγιναν γιὰ νὰ σωθεῖ ὁ ἄνθρωπος.

Ὀφείλουμε ὅμως αὐτὴ τὴν εὐγνωμοσύνη νὰ τὴν ἐκδηλώνουμε στὴν πράξη μὲ τὸν ἀγώνα καὶ τὴν προσεκτικὴ ζωή μας. Ἂν ὁ Κύριός μας ὑπέστη τόσα γιὰ νὰ ἐξαλείψει τὴν ἁμαρτία, εἶναι δυνατὸν ὁ πιστὸς Χριστιανὸς νὰ παίζει μὲ τὴν ἁμαρτία, νὰ συσχηματίζεται μὲ τὸν κόσμο ἢ νὰ παραμελεῖ τὴ μετάνοιά του; Ἂς μὴν προδώσουμε τέτοια ἀγάπη, ἂς σεβαστοῦμε τὴ φρικτὴ θυσία Του.

Καὶ ἂς καταφεύγουμε στὸν εὐσπλαχνικὸ Ἀρχιερέα μας, ὁ Ὁποῖος «δύναται τοῖς πειραζομένοις βοηθῆσαι». «Δύναται»· μπορεῖ. Ὅμως ἂν δὲν καταφύγουμε σ᾿ Ἐκεῖνον ἐν μετανοίᾳ, ἂν δὲν Τοῦ δώσουμε τὸ δικαίωμα, δὲν μπορεῖ ἀπὸ μόνος Του νὰ μᾶς σώσει, διότι σέβεται τὴν ἐλευθερία μας. Νὰ καταφεύγουμε λοιπὸν σ᾿ Ἐκεῖνον μὲ δυνατὴ πίστη, μὲ ἀκλόνητη ἐλπίδα· διότι εἶναι «ὁ μόνος φιλάνθρωπος».

***

Μεγάλη ἑορτὴ ἑορτάζουμε σήμερα, ἀ­δελφοί. Σήμερα ἔσκυψε ὁ οὐρανὸς καὶ ἄγγιξε τὴ γῆ! Ὁ Ἀρχάγγελος χαιρέτισε τὴν Παρθένο, ἡ ὁποία εἵλκυσε τὸ βλέμμα τῆς εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ. Καὶ μέσα στὰ πανάγια σπλάχνα της ἑνώθηκε ὁ Θεὸς μὲ τὸν ἄνθρωπο! Ὁλόθερμα καὶ ἀλλεπάλληλα «εὐχαριστῶ» νὰ ἀναπέμπουμε καὶ στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τὴ Μητέρα τοῦ Ἀρχιερέως μας, ἀπὸ τὴν ὁποία Ἐκεῖνος δανείσθηκε τὴ φύση μας γιὰ νὰ τὴν ἁγιάσει καὶ νὰ τὴ θεώσει. Καὶ ἂς ἐπικαλούμαστε καὶ ἐκείνην νὰ πρεσβεύει στὸν Υἱό της, γιὰ νὰ γευόμαστε ἐμεῖς τοὺς καρποὺς τῆς σταυρικῆς Του θυσίας «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον».
1. Στό: Π. Ν. Τρεμπέλα, Ὑπόμνημα εἰς τὰς Ἐ­πιστολὰς τῆς Καινῆς Διαθήκης, τόμ. 3ος, ἔκδ. «Ὁ Σωτήρ», Ἀθῆναι 19964, σελ. 47 (Ἑβρ. β´ 14 [3]).2. PG 63, 47-48.

πηγή: ο Σωτήρ

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ της Θεοτόκου (παρουσίαση για παιδιά)

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ:
Χαρμόσυνο μήνυμα. Η προσδοκία όλων των εθνών για τον ερχομό του Χριστού στη γη.
ΧΡΙΣΤΟΣ:
Είναι αυτός που έχει δεχθεί το χρίσμα, την ευλογία και την δύναμη να κάνει κάποιο ιερό έργο.

Εννέα μήνες πριν από τη Γέννηση του Χριστού, στις 25 Μαρτίου, έχουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, δηλαδή την καλή είδηση (Ευαγγέλιο) που πήρε η Παναγία από τον Άγγελο ότι θα φέρει στον κόσμο τον Σωτήρα Χριστό. Η γιορτή αυτή είναι μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες Δεσποτικές γιορτές, γι’  αυτό και η Εκκλησία ψάλλει: «Σήμερον τς σωτηρίας μν τό κεφάλαιον καί τοπ’ αἰῶνος μυστηρίου  φανέρωσις…». Δηλαδή, σήμερα είναι η αρχή της σωτηρίας μας με το να φανερωθεί σε αγγέλους και ανθρώπους το μυστικό σχέδιο που υπήρχε ανέκαθεν στον νου του Θεού, για να σώσει τον άνθρωπο. Ποιο δηλαδή; Η ενανθρώπηση του Υιού Του, του δεύτερου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, του Ιησού Χριστού.

Και περίμενε αιώνες ολόκληρους ο Θεός να βρεθεί η κατάλληλη κόρη, που θα δεχθεί κιόλας να γίνει Μητέρα του Υιού Του. Η ταπείνωσή της και η καθαρότητα ήταν αυτά που τράβηξαν το βλέμμα του Θεού πάνω της και, όταν ήρθε η κατάλληλη ώρα, στάλθηκε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ να της φέρει το μήνυμα με τον χαιρετισμό: «Χαρε Κεχαριτωμένη,  Κύριος μετά σο». «Να χαρείς, εσύ που έχεις γεμίσει από τη Χάρη και τα χαρίσματα του Θεού και ο Θεός να είναι μαζί σου και είσαι η πιο ευλογημένη απ’ όλες τις γυναίκες, γιατί θα γεννήσεις τον Σωτήρα του κόσμου». Και από τη στιγμή που η Μαριάμ είπε το «δού  δούλη Κυρίου…»  «Είμαι η δούλη του Κυρίου, ας γίνει όπως είπες», ήρθε μέσα της το Άγιο Πνεύμα και άρχισε η σύλληψη και η αύξηση του Θεανθρώπου Χριστού.


Διήγηση από το Ευαγγέλιο:

Ο Άγγελος Γαβριήλ στάλθηκε από τον Θεό στην Ναζαρέτ, στην Μαρία, μια αγνήκόρη, που ήταν μνηστευμένη με έναν άντρα από το γένος του Δαβίδ, ο οποίος ονομαζόταν Ιωσήφ. Ο άγγελος μπήκε στο σπίτι της και της είπε:
– Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου.

Η Μαρία, μόλις είδε τον άγγελο ταράχτηκε πολύ από τα λόγια του και σκεφτότανμόνη της τι να σήμαιναν τα λόγια αυτά και ο χαιρετισμός του. Τότε ο άγγελος της είπε:
– Μην φοβάσαι Μαρία, γιατί ο Θεός σ’ έκρινε άξια για μια μεγάλη ευλογία. Θα γεννήσεις γιο και θα του δώσεις τ’ όνομα Ιησούς. Αυτός θα είναι μέγας για την αγιότητα Του και το έργο Του. Θα ονομαστεί Υιός του Θεού και θα του δοθεί ο
θρόνος του προπάτορά του Δαβίδ. Θα βασιλέψει στους αιώνες και η βασιλεία του δεν θα έχει τέλος.
– Και πώς θα συμβούν αυτά, αφού δεν έχω άντρα; ρώτησε τον άγγελο η Μαρία.
– Πνεύμα Άγιο θα σε επισκεφτεί και θα σε περιβάλει και η δύναμη του Ύψιστου Θεού θα σε σκεπάσει και θα σε προστατέψει. Γι’ αυτό και το παιδί που θα γεννηθεί από σένα θα είναι άγιο και αναμάρτητο. Να και η Ελισάβετ, η συγγενής σου θα
γεννήσει και αυτή ένα γιο στα γεράματα της, επειδή τίποτα δεν είναι αδύνατο για τον Θεό.
– Είμαι η δούλη του Κυρίου. Ας γίνει αυτό που θέλει και διατάζει ο Κύριος.
Λίγο μετά απ’ αυτό το γεγονός, δηλαδή τον Ευαγγελισμό, η Μαρία πήγε σε μια ορεινή πόλη της Ιουδαίας όπου έμεναν ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ. Μπήκε στο σπίτι τους και μόλις χαιρέτησε, η Ελισάβετ αισθάνθηκε το παιδί να σκιρτάει μέσα στα
σπλάχνα της. Τότε την φώτισε το Άγιο Πνεύμα και φώναξε με χαρά:
– Ευλογημένη να είσαι ανάμεσα στις γυναίκες και ευλογημένος καρπός της κοιλίας σου!
Έμεινε μαζί τους περίπου τρεις μήνες και γύρισε έπειτα στο σπίτι της.

Frame eyaggelismos

Απολυτίκιο του Ευαγγελισμού:

.

ΡΩΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ…

Ερωτ: Ποιός επισκέφτηκε την Μαρία;
Απάν: Ο άγγελος Γαβριήλ που στάλθηκε από τον Θεό.
Ερωτ: Τι ήταν αυτό που ήθελε να της ανακοινώσει;
Απάν: Ότι ο Θεός την έκρινε άξια για μια μεγάλη ευλογία.Θα γεννούσε γιο, όπου Αυτός θα ονομαστεί Υιός του Θεού και
θα του δοθεί ο θρόνος του προπάτορά του Δαβίδ.
Ερωτ: Που πήγε μετά τον Ευαγγελισμό η Μαρία;
Απάν: Σε μια ορεινή πόλη της Ιουδαίας όπου έμεναν ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ. Έμεινε μαζί τους περίπου τρεις μήνες και γύρισε έπειτα στο σπίτι της.

.

Πολλά πράγματα σημαίνει το όνομα «Μαρία»: Φως, ελπίδα, μύρο αλλά και Κυρία. Θαύμα το όνομα της, θαύμα η γέννηση της, όπως και η ζωή της. Με θαύμα και ο Θεός άνοιξε τον δρόμο για τον ερχομό του Ιησού Χριστού στον
κόσμο.

Ο λαός για να της δείξει την ευλάβεια του, της έχει προσδώσει ονόματα, με τις ωραιότερες λέξεις και τα πιο όμορφα επίθετα. Παναγία,Παντάνασσα, Γλυκοφιλούσα, Αειπάρθενο, Βασίλισσα των Ουρανών,Κεχαριτωμένη, Ελεούσα, Δέσποινα, Θεοτόκος και πολλά άλλα. Χιλιάδες εκκλησίες είναι χτισμένες στο όνομα της. Εκατοντάδες εικόνες της είναι
θαυματουργές. Δεκάδες τα μοναστήρια και τα προσκυνήματα της που συγκεντρώνουν τους πιστούς.

.

Ερμηνεία της εικόνας του Ευαγγελισμού:
Η Εικόνα – Η εικόνα της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου έχει συνήθως πολύ φωτεινά χρώματα για να δείξει πόσο λαμπρό είναι αυτό το γεγονός. Στην κορυφή της εικόνας υπάρχει κάποιες φορές ένα ημικύκλιο με τρεις ακτίνες που βγαίνουν από αυτό και κατευθύνονται προς την Παρθένο Μαρία. Αυτές συμβολίζουν το Άγιο Πνεύμα που κατεβαίνει
επάνω της.
Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ – Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ κρατά κάποιες φορές μια ράβδο στο αριστερό του χέρι για να δείξει ότι είναι αγγελιοφόρος. Στις εικόνες, το δεξί του χέρι είναι συνήθως τεντωμένο για να δείξει ότι μεταφέρει το μήνυμα του Θεού. Κάποιες φορές βλέπουμε το ένα από τα φτερά του πάνω και το άλλο κάτω, και αυτό σημαίνει ότι μόλις έφτασε για να δώσει στην Παρθένο Μαρία τα καλά νέα.
Η Παρθένος Μαρία – Στις εικόνες, η Παρθένος Μαρία κάποιες φορές εμφανίζεται να κρατάει ένα κύλινδρο στο αριστερό της χέρι, αλλά συνήθως κρατά ένα κομμάτι κόκκινο νήμα για να δείξει ότι έφτιαχνε ένα πέπλο για το Ναό. Το δεξί της χέρι είναι συνήθως πάνω για να δείξει ότι ζητά από τον άγγελο να της εξηγήσει τι της λέει. Το κεφάλι της έχει μια ελαφριά κλίση για να δείξει ότι αποδέχεται το θέλημα του Θεού. Ο μανδύας της έχει πάνω του τρία αστέρια.

.
Η ζωή της Μαρίας – Η Μαρία ήταν κόρη του Ιωακείμ και της Άννας. Μετά από πολλά χρόνια γάμου, οι γονείς της δεν μπορούσαν να αποκτήσουν παιδιά. Προσευχήθηκαν και τότε ο άγγελος ήρθε για να τους ανακοινώσει ότι θα αποκτήσουν ένα μωρό και γεννήθηκε η Μαρία.
Προσευχόταν και μελετούσε τις εντολές του Θεού, καθώς ζούσε μια ευσεβή ζωή στο ναό της Ναζαρέτ. Ήταν περίπου δεκαπέντε χρονών όταν αρραβωνιάστηκε τον Ιωσήφ. Όταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ πήγε σε εκείνη, της είπε ότι η εξαδέλφη της η Ελισάβετ ήταν έγκυος. Αυτό το παιδί θα ήταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής.

.

EVANGELISMOS_THEOTOKOY_002

Πηγές:

pemptousia.gr  orthodoxabc.com  catichisis.gr

.

επιμέλεια ανάρτησης:

momyof6-antexoume.wordpress.com

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here