Το ιστορικό Άστρος Κυνουρίας

0

Του Γιάννη Κουρόγιωργα

Είναι ευχάριστο που ακούμε συναίνεση και εθνική συνεννόηση, που την χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε, για να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί  το μεγάλο και πραγματικό κίνδυνο του κορονοιού  και  είναι μια καλή αρχή γιατί όχι και τα άλλα μεγάλα εθνικά θέματα  την ανατολή και άλλα. Απαιτείται να ακούμε προσεκτικά τους γιατρούς μας , να προσέχουμε τους εαυτούς μας , αλλά αν δεν νοιαζόμαστε για τους εαυτούς μας,  να σκεπτόμαστε την οικογένεια μας ,τους φίλους μας και τους συνανθρώπους μας. Να ρωτάμε και να μαθαίνουμε  καθημερινά τι γίνεται γύρω  μας, αλλά δεν πρέπει  να μιλάμε συνέχεια  σαν να τελείωσε ο κόσμος για αυτό το θέμα και δεν πρέπει να κοιτάμε τις οθόνες μας ασταμάτητα. Όταν και αν  φτάσουμε και σε αυτή “την γέφυρα” ,θα την αντιμετωπίσουμε ανάλογα . Επίσης δεν πρέπει να σταματήσουμε την ζωή μας…. και πρέπει να ασχοληθούμε και με άλλα θέματα γιατί διαφορετικά θα τρελλαθούμε….  και οι ίδιοι θα βλάψουμε περισσότερο  τους εαυτούς μας  και αυτούς που αγαπούμε.

Έχοντας υπόψη τα παραπάνω ,  «δεν παραδοθήκαμε ποτέ», δημοσιεύουμε  τις απόψεις μας και τα διδάγματα  για το ιστορικό Άστρος  που είναι πολύ επίκαιρες . Oι  προγόνοι μας  είχαν ένα χρυσό κανόνα που για χιλιετηρίδες εφάρμοσαν πιστά μέχρι σήμερα  οι κάτοικοι της Θυρέας,  τον αμοιβαίο σεβασμό  , την συναίνεση , την συνεννόηση και το Ελληνικό μέτρο.

Ιστορίαι (Ηροδότου)/Κλειώ

 82.1 ἔς τε δὴ ὦν τὰς ἄλλας ἔπεμπε συμμαχίας καὶ δὴ καὶ ἐς Λακεδαίμονα. τοῖσι δὲ καὶ αὐτοῖσι τοῖσι Σπαρτιήτῃσι κατ᾽ αὐτὸν τοῦτον τὸν χρόνον συνεπεπτώκεε ἔρις ἐοῦσα πρὸς Ἀργείους περὶ χώρου καλεομένου Θυρέης·    82.2 τς γρ Θυρέας ταύτας οσα τς ργολίδος μοίρης ποταμόμενοι σχον ο Λακεδαιμόνιοι. ἦν δὲ καὶ ἡ μέχρι Μαλέων ἡ πρὸς ἑσπέρην Ἀργείων, ἥ τε ἐν τῇ ἠπείρῳ χώρῇ καὶ ἡ Κυθηρίη νῆσος καὶ αἱ λοιπαὶ τῶν νήσων

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ στορίαι (2.27.1-2)

[2.27.1] “Ἀνέστησαν δὲ καὶ Αἰγινήτας τῷ αὐτῷ θέρει τούτῳ ἐξ Αἰγίνης Ἀθηναῖοι, αὐτούς τε καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας,…..2.27.2] ἐκπεσοῦσι δὲ τοῖς Αἰγινήταις οἱ Λακεδαιμόνιοι ἔδοσαν Θυρέαν οἰκεῖν καὶ τὴν γῆν νέμεσθαι, …. δ Θυρετις γ μεθορία τῆς Ἀργείας καὶ Λακωνικῆς ἐστίν, ἐπὶ θάλασσαν καθήκουσα. καὶ οἱ μὲν αὐτῶν ἐνταῦθα ᾤκησαν, οἱ δ᾽ ἐσπάρησαν κατὰ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα”.

Ο Θουκυδίδης ,ο πρώτος Ιστορικός του κόσμου, και ο Ηρόδοτος , αναφέρουν η περιοχή της Θυρέας και η  Θυρεάτις Γη υπήρχαν πριν 1,000 χρόνια.

Είμαστε εδώ  χιλιάδες χρόνια,περισσότερα από 3,000 χρόνια, στην  ίδια βάρκα , δεν ανοίγουμε τρύπες στη βάρκα μας, ούτε αφήνουμε άλλους να ανοίγουν τρύπες, γιατί θα βουλιάξουμε, θα πνιγούμε και θα χαθούμε ολοι μας….Η οικονομική ανάπτυξη μιάς περιοχής δεν γίνεται από μια πλατεία, ούτε φυσικά από την πλατεία Άστρους, αλλά από όλες τις πλατείες του δήμου μας… δεν περισσεύει κανένας.  Όταν θέλουμε να προβάλουμε τον τόπο μας, είναι έξυπνο και ταυτόχρονα αναγκαίο να προβάλουμε και τους γείτονες μας…

Από το χωριό Άγιος Ιωάννης προήλθε το Άστρος και το Παράλιο Άστρος, αλλά και  άλλοι οικισμοί. Οι κάτοικοι κατέβαιναν πριν την δεκαετία του 1960 στα χειμαδιά, στον κάμπο της Θυρέας, μόνο για το μάζεμα του ελαιόκαρπου και το βγάλσιμο του λαδιού, στα αγροτικά πρόχειρα καλύβια τους στη θέση του σημερινού Άστρους, γνωστού και γι’ αυτό το λόγο ως Αγιαννίτικα Καλύβια.

Το Άστρος και ο  Άγιος Ιωάννης <Αγιάννης > ήταν πάντοτε διοικητικά  μια κοινότητα ,όπως και σήμερα, και το σπουδαιότερο  οι κάτοικοι  Αγιαννίτες και Αστρινοί είναι οι ίδιοι κάτοικοι. Πριν την δεκαετία του 1960  “όλο το χωριό” ανεβοκατέβαινε το καλοκαίρι στον Αγιάννη και το χειμώνα στο Άστρος, το χειμώνα στον Αγιάννη έμεναν 2-3 οικογένειες και το κολοκαίρι στο Άστρος έμεναν  περίπου μια ντουζίνα οικογένειες. Αυτό σταμάτησε σταδιακά  μετά το 1960, όταν το Άστρος είχε ηλεκτρισμό και νερό στα σπίτια . Μερικοί ανεβοκατεβαίνουν και σήμερα. Σε διαφορές αναφορές και χάρτες οι δύο οικισμοί ανακατεύονται  το Άστρος γίνεται Αγιάννης ,παλαιότερα Αγιαννίτικα καλύβια και ο Αγιάννης γίνεται Άστρος η ορεινό Άστρος . Υπάρχει και ο οικισμός του Παραλίου Άστρους ,που επίσης έχει μακρόχρονη ιστορία με τον πρώτο σημαντικό  εποικισμό από τους Αιγηνίτες που οχυρώθηκαν στο Παράλιο Άστρος, αλλά οι Αιγηνίτες εγκαταστήθηκαν και στον Αγιάννη ,όπως οι ιστορικοί αναφέρουν από το Αιγηνίτες  προέρχονται οι Αγιαννίτες.  Πριν την επανάσταση του 1821 οι  Αγιαννίτες αδερφοί Ζαφειρόπουλοι και πολλοί Αγιαννίτες έκαναν το δεύτερο μεγάλο εποικισμό στο Παράλιο Άστρος, και σήμερα πολλά ονόματα από το Παράλιο Άστρος είναι Αγιαννίτικα ονόματα.

«Τον Νοέμβριο του 1824, οι αδερφοί Ζαφειρόπουλοι ξεκίνησαν τις εργασίες αναστύλωσης του ερειπωμένου Φράγκικου Κάστρου του Παραλίου Άστρους και τελείωσαν τον Αύγουστο του 1825. Για την κατασκευή δαπανήθηκαν πάνω από 200.000 γρόσια (σύμφωνα με αναφορά της Ευφροσύνης χήρας Ιωάννη Ζαφειρόπουλου). Οι αδερφοί Ζαφειρόπουλοι εγκαταστάθηκαν, πλέον, μόνιμα στο Κάστρο και αποτέλεσαν τους πρώτους οικιστές του Παραλίου Άστρους. Πολλοί Αγιαννίτες τους ακολούθησαν και εγκαταστάθηκαν και αυτοί μόνιμα στο Παράλιο Άστρος, μεταξύ 1825 – 1828 και ύστερα. Αυτοί ήταν κυρίως αγωνιστές που άνηκαν στο στρατιωτικό σώμα του. Οι πρώτες Αγιαννίτικες οικογένειες που ακολούθησαν τους Ζαφειροπουλαίους ήταν ενδεικτικά: η οικογένεια Πάσχου, Λογοθέτη, Νικολαΐδη, Μαρούδη (ορισμένα μέλη της), Ζαφείρη (ορισμένα μέλη της), Κοράλλη, Μπόρτζου, Διαμαντή, Καραμπάτσου, Βασιλείου, Μακρή, Μπρεθέ, Γενοβέλη, Κωνσταντίνου κ.α., καθώς και οι Σπετσιώτικης καταγωγής οικογένειες Αβραντίνη και Νέστορα. Πληροφορίες για τους πρώτους οικιστές του Παραλίου Άστρους λαμβάνουμε από το υπόμνημα του Αγιαννίτη Μιχαήλ Λογοθέτη, ο οποίος διετέλεσε και πρώτος πρόεδρος του Παραλίου και από εκλογικούς καταλόγους του 1871 & 1881

Παλιότερα,πριν την δεκαετία του 1960, υπήρχε μια  αμφισβήτηση για το όνομα από τους φίλους μας Παραλιώτες που έλεγαν το Παράλιο Άστρος είναι το Άστρος και το Άστρος είναι τα Αγιαννίτικα καλύβια που αργότερα τα έλεγαν Μεσόγειο Άστρος , όπως το αποκαλούσαν και μερικοί γείτονες… Αντίθετα  με τους παλαιότερους Παραλιώτες , το Παράλιο Άστρος ο Πλούταρχος  το αποκαλούσε  (45-120 μ.χ.)  <<ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ>> :»τα Πυράμια (Παράλιο Άστρος ) της Θυρεάτιδας»  και ο Παυσανίας  (γενν. περί το 143 ή 176 μ.χ.) <<ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗΣ>> “ἔχεται χωρίον ἄλλο Ἀπόβαθμοι (Παράλιο Άστρος)».

Η καθημερινή “γλώσσα” δεν ακούει κανέναν ,ούτε τους φίλους μας Παραλιώτες με τους γείτονες φίλους τους…, ούτε τον Παυσανία,  και γράφει την δική της ιστορία. Σήμερα  διοικητικά έχουμε τις κοινότητες του Άστρους και του Παραλίου Άστρους  και οι νεότεροι κάτοικοι αποδέχονται τα αυτονόητα. Οι ντόπιοι κάτοικοι της περιοχής  από  όλα τα 63 χωριά και οικισμούς  όταν βρίσκονται μακρυά λένε “είμαι από το Άστρος ” ,όπως έγινε στο προξενείο του Τορόντο στον Καναδά ένας φίλος μας από μακρυνό οικισμό του δήμου μας όταν συστηθήκαμε. Όταν του απήντησα εγώ είμαι από την γειτονιά κολοκυθού…, μου είπε “όλοι είμαστε από το Άστρος ” τι να πούμε… Επίσης οι πολλοί επισκέπτες μας από την ολόκληρη την Ελλάδα και το εξωτερικό λένε “πάμε διακοπές στο Άστρος ” και δεν ξέρουν την γειτονιά Κολοκυθού… και όταν μιλάμε για προβολή του τόπου μας λέμε η καλύτερη παραλία “Πόρτες στο Άστρος ”  < όχι βέβαια με τους φίλους μας Μελιγιώτες…, αφού και οι Αχαρνές ..είναι Αθήνα >.

Τελείωσαμε με το όνομα , οι παλιότεροι κάτοικοι της περιοχής  την αποκαλούσαν  “η γούβα μας “,(τα φυσικά σύνορα αρχίζουν με τη Ζάβιτσα ),που αρχίζει από το Κανάβαλλο μέχρι τον Άγιο Ανδρέα και το Αρκαδικό Χωριό, και από τον Ατσίγγανο και τις Πόρτες μέχρι τις λαμπερές κορφές του Πάρνωνα η του Μαλεβού, στην μακρόχρονη ιστορία μας την αποκαλούσαν Θυρεάτις Γη  η Θυρέα και σήμερα σωστά την αποκαλούμε όλοι μας το ιστορικό Άστρος.

Ο Αγιάννης ,που είναι και το Άστρος ,διαφημίζεται για το ωραίο ορεινό κλίμα του που ανανεώνει και αναζωογονεί τους κατοίκους και τους επισκέπτες του, διαθέτει πολλές  φυσικές ομορφιές και απέχει μόνο μισή ώρα από την παραλία του Άστρους . Το ορεινό κλίμα,  όπως έλεγαν χρακτηριστικά για “να μη τους φάει ο κάμπος “< εκεινη την εποχή με πολύ ζέστη χωρίς κλιματισμούς ,με τα κουνούπια και την ελεονοσία>  ήταν και ένας από τους λόγους που οι κάτοικοι αναγκάστηκαν  παρά όλες τις δυσκολίες να έχουν  το επάνω και κάτω χωριό , τα χρειαζόντουσαν και τα δύο. (Υπάρχουν αρκετά Άνω και Κάτω χωριά στην περιοχή μας , Μελιγού, Δολιανά, Βέρβενα, Κορακοβούνι, Κούτρουφα… που δεν υπάρχουν εύκολα αλλού στη πατρίδα μας ). Οι φίλοι μας οι Βερβενιώτες από πολύ μακρύτερα , τότε δεν υπήρχαν αυτοκίνητα…,  με το Άνω και Κάτω .. επειδή ήταν μακρυά δέκα ώρες περίπου εγέμισαν ολόκληρη την Κυνουρία… Οι φίλοι μας Κουτρουφιώτες ανεβοκατέβαιναν  επίσης 10 ώρες ,οι φίλοι μας Δολιανίτες τυχεροί μόνο  7 ώρες και οι Αγιαννίτες τρεισίμυση ώρες, ήταν παιχνίδι  μια μικρή βόλτα ..για τους φίλους μας Μελιγιώτες και Κορακοβουνιώτες . Την δεκαετία του 1960 οι Αγιαννίτες μαθητές στο γυμνάσιο Άστρους  ανεβοκατέβαιναν τα Σαββατοκύριακα Αγιάννης Άστρος 4 ώρες με στάσεις  με τα πόδια και στο ανηφορικό δρόμο στις κοδέλλες και στο Ελληνικό η Τειχιό γράφτηκαν πολλές ιστορίες, με τη περισσότερη φημισμένη της ” ίδιας ρέγγας ” που  θα αναφέρομε αργότερα στις ιστορίες.

Στα πρώτα ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας διαπιστώνονται με βεβαιότητα τουλάχιστον από τα νεολιθικά χρόνια. Οι πρώτοι κάτοικοι ανήκουν στα προελληνικά φύλλα, στους Πελασγούς, που έζησαν εδώ πριν τους Αρκάδες στην Αρκαδία και τους (πρωτοέλληνες) Δαναούς στην Αργολίδα και στα Παράλια της Κυνουρίας. Στη συνέχεια εγκαθίστανται στην Κυνουρία οι Ίωνες. Οι δημιουργοί του Μυκηναϊκού πολιτισμού, οι Αχαιοί, εγκαταστάθηκαν στην Αργολίδα γύρω στα 1600 π.Χ. Λίγο αργότερα κατέβηκαν από κει στη Λακωνία, ενώ η Κυνουρία ήταν ήδη κομμάτι της Αργείας γης.Με την κάθοδο των Δωριέων, που ήρθαν και κατέλαβαν τη γη αυτοί τελευταίοι, αρχίζει ο εκδωρισμός των κατοίκων. Στην περιοχή συναντιούνται τα όρια των τριών επικρατειών: των Δωριέων της Σπάρτης, των Αρκάδων της Τεγέας και των Aχαιών του Άργους. Στην Ιλιάδα του Ομήρου, οι ελληνικές συμμαχικές δυνάμεις περιγράφονται με τρία διαφορετικά ονόματα: Αργείοι, Δαναοί και Αχαιοί. Οι Δαναοί είναι το όνομα που αποδίδεται στη φυλή που εξουσιάζει αρχικά την Πελοπόννησο και την περιοχή κοντά στο Άργος.

Οι αυτόχθονες Πελασγοί είχαν ένα χρυσό κανόνα που για χιλιετηρίδες εφάρμοσαν πιστά μέχρι σήμερα  οι κάτοικοι της Θυρέας,  τον αμοιβαίο σεβασμό  , την συναίνεση , την συνεννόηση και το Ελληνικό μέτρο. Επίσης επηρεάστηκαν και κράτησαν τα καλύτερα από όλους τους Έλληνες  που πέρασαν  από τη  Θυρεάτιδα Γη. Τον ίδιο κανόνα επέβαλλαν και οι Αστρινοί “καλαμαράδες ” με τον Άκουρο και την στρατιωτική του παρουσία στην εθνοσυνέλευση στο Άστρος, που έστω προσωρινά,  αναγκαστικά δέχτηκαν  οι πολιτικοί προεστοί και κοτζαμπάσηδες. Ο  Κολοκοτρώνης και οι στρατιωτικοί  είχαν έμπρακτα στα πεδία των μαχών  καταλήξει πολύ νωρήτερα και έδειχναν το σωστό δρόμο , δεν γίνεται απελευθέρωση του έθνους  για τις κουτάλες μιας ομάδας και δεν περίσσευε κανένας..Τον κανόνα αυτό των προγόνων Πελασγών επίσης αναγκαστικά κατάλαβαν καλά  και εφάρμοσαν πιστότερα οι επισκέπτες και οι προσωρινοί κατακτητές που ήθελαν να μείνουν στο τόπο μας. Την δεκαετία του εξήντα όλοι ήταν ευπρόσδεκτοι  στο Άστρος όταν εσέβοντο τους κανόνες της τοπικης κοινωνίας η απλά και ξάστερα “ έφευγαν” από το Αστρος πολύ γρήγορα. Ο ιστοριοδίφης Ν.Φλούδας με καταγωγή από την ορεινή Αρκαδία  και πολλοί άλλοι είναι χαρακτηριστικο παράδειγμα , έγινε αστρινότερος των Αστρινών. Η τοπική κοινωνία  και ο Λουφολιάς κατέληγαν απλά  και επιγραμματικά στο “συμμορφωθείτε να περάσουμε καλά”.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια.

«Η πρώτη επίσημη αναφορά της πόλης με το όνομα «Άστρος» συναντάται σε χρυσόβουλο του έτους 1293 του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου. Στο χρυσόβουλο αυτό ο μητροπολίτης Μονεμβασίας λαμβάνει το αξίωμα του έξαρχου της Πελοποννήσου και του καθορίζονται τα εκκλησιαστικά του δικαιώματα.[2]. Το έτος 1256 στον λόφο του Παραλίου Άστρους, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Άστρος, χτίζεται το Κάστρο Παραλίου Άστρους από τον φράγκο ηγεμόνα, Γουλιέλμο Βιλεαρδουίνο, για να υποτάξει τους ανυπότακτους Τσάκωνες που κατοικούσαν στην περιοχή».

Το Άστρος είναι κυρίως γνωστό στη πατρίδα μας από όλους τους Έλληνες και στους ομογενείς στο εξωτερικό από την Β´Εθνοσυνέλευση  των Ελλήνων που έγινε το 1823, για αυτό μας ξέρει ολόκληρος ο κόσμος. Οι “καλαμαράδες ” Αστρινοί , από τα καλαμάρια που εχρησιμοποιούσαν για να γράφουν  στη φημισμένη Σχολή Καρυτσιώτη ,προσέφεραν πολλά στη πατρίδα εκείνες τις δυσκολες για το έθνος μας στιγμές που όλα εκρέμοντο από μια κλωστή για να πνιγεί η επανάσταση στο αίμα. Αλλά πριν την Εθνοσύνελευση είχε προηγηθεί το  καταλυτικό κτήσιμο της Σχολής Καρυτσιώτη.

Ο Δημήτρης Καρυτσιώτης , η προσφορά του στη Θυρεάτιδα Γη και την πατρίδα είναι ανυπολόγηστη ,έκτισε την περίφημη σχολή Καρυτσιώτη η “πανεπιστήμιο” στη προεπαναστατική Ελλάδα το 1798 στον Αγιάννη και το παραρτημα της σχολής το 1805 στο Άστρος .Η προεπαναστατιμένη Ελλάδα είχε πολλά μικρά “κρυφά” και λίγα φανερά σχολεία. Ένα από τα ελάχιστα φανερά σχολεία ήταν και η περίφημη Σχολή Καρυτσιώτη που είχε κτιστεί το 1798 , 23 χρόνια πριν την Ελληνική επανάσταση και αυτό έχει μεγάλη σημασία. Είχε κτιστεί στο λόφο Κουτρί του Αγιάννη Κυνουρίας και ήταν ένα από τα λίγα “πανεπιστήμια” της προεπαναστατικής πατρίδας μας και οι μαθητές της ήταν απο ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά μας. Ο μεγαλος ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης, πανίσχυρος Αγιαννίτης πατριώτης της διασποράς, βρήκε τον τρόπο να επιτρέψουν οι 400 χρόνια κατακτητές Τούρκοι το κτήσιμο και την λειτουργία της σχολής στον Αγιάννη και στο παράρτημα της σχολής Καρυτσιώτη στο Άστρος Κυνουρίας ,που άνοιξε το 1805.

Οι ραγιάδες  πρόγονοι μας   “τετρακόσια τόσα χρόνια ζούσανε στη καταφρόνια  και ανάστασης ημέρα ….καρτερούσαν” τελικά, αποφασίσαν να διώξουν τους Τούρκους κατακτητές και εκείνες της πολύ δύσκολες και πολύ κρίσιμες  στιγμές ,στη αρχή της επανάστασης, που όλα κρέμονταν από μια κλωστή , διάλεξαν το τόπο μας και αυτό το “ιερο χώρο”,για να συντονίσουν τις πολλές  αντιμαχόμενες και αυθόρμητες προτάσεις όλων των αγωνιστών ,  να σχεδιάσουν τον αγώνα εναντίον των κατακτητών και το κτήσιμο του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους.

Οι “καλαμαράδες “Αστρινοί , πιστοί στην παράδοση χιλιετηρίδων άνθρωποι του Ελληνικού μέτρου και της εθνικής  συνεννόησης, εκαλέσθηκαν εκείνη την στιγμή  από το έθνος να συμβιβάσουν τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα για ένα εθνικό διάλογο και το επέτυχαν με αποτελέσματα, υπό την επιρροή  και ηγεσία  του Αγιαννίτη στρατηγού , υπεύθυνου για την στρατιωτική ασφάλεια σε καιρό πολέμου τηs εθνοσυνέλευσης, Πάνου Ζαφειρόπουλο η Άκουρου .Το Άστρος επιλέχθηκε  για την εθνοσυνέλευση, γιατί  στο Άστρος υπήρχαν πολλοί καλαμαράδες  και ήταν αναμφισβήτητα τόπος κοινής  αποδοχής και  θα βοηθούσε καλύτερα την εθνική συνεννόηση.

Oι ντόπιοι κάτοικοι μετά το τέλος της Β” Εθνοσυνέλευσης ονόμασαν  τον χώρο που έγινε η Εθνοσυνέλευση  “Ιερό Χώρο“, από έκδηλο σεβασμό, για την μεγάλη συνεισφορά που προσέφερε στο Ελληνικό  Έθνος. Eδώ για υπερβολή το “ιερός” δεν έχει θρησκευτική  έννοια  αλλά  Εθνική έννοια , ο χώρος αναγνωριζότανε  απο τους κατοίκους σαν πολύ σπουδαίος, σαν “Ιερό Χώρο ” . “Ο “ιερός χώρος ” είναι  σεμνός  και  επιβλητικός , είναι “μουσείο” από μόνος του .

Η “πολιτική σοφία” του αρχιστράτηγου Θεόδωρου Κολοκότρωνη έπαιξε καταλυτική σημασία για να διατηρηθεί η αναγκαία εκείνη την ώρα“εθνική συνεννόηση και  εθνική ενότητα”. O γέρος του Μωριά δέχτηκε “ότι αποφασίστηκε” από την συνέλευση, ακόμα και την καθαίρεση  του από αρχιστρατήγου , που είχε κερδίσει στα πεδία των μαχών από τους  αγωνιστές ,όπως στην πανωλεθρία του Δράμαλη στα Δερβενάκια , που αναμφισβήτητα έπαιξε καταλυτική σημασία στην νικηφόρα πορεία του   απελευθερετικού αγώνα.

Ο γέρος του Μωριά γεννήθηκε κάτω από μα γκορτσιά στα βουνά του Μωριά, γιατί ο πατέρας τους εκεί πολεμούσε τους κατακτητές,δεν βολευότανε εύκολα στα “αρχοντικά”και “τις επαύλεις” των συνεργατών κοτζαμπάσηδων.Oι κλέφτες και  οι Κολοκοτρωναίοι  ήταν πάντοτε ελεύθεροι και ποτέ δεν υποδουλώθηκαν για τετρακόσια χρόνια , και μάχονταν στους κάμπους και τα  βουνά τους Tούρκους κατακτητές.

Όταν η επανάσταση στο δεύτερο έτος  έδειχνε τις δυσκολίες που υπήρχαν, οι Αγγλοι φίλοι μας έστειλαν ενα ναύαρχο να συμβιβάσει τους εμπολέμους .Ο ναύαρχος συνάντησε τον γέρο του Μωριά στο Ναύπλιο και του ζήτησε να συμβιβαστεί με τους Τούρκους κατακτητές και ο γέρος  του Μωριά έδωσε την απάντηση.

Τι λέει  παρακάτω ο γέρος του Μωριά με δύο λόγια  τα λένε όλα

Εμείς ποτέ δεν παραδοθήκαμε , πολεμάμε τους Τούρκους κατακτητές ασταμάτητα τετρακόσια  χρόνια στους κάμπους και στα βουνά, και για να καταλάβει καλύτερα ο ναύαρχος συνέχισε . Φωτιά και τσεκούρι  στους  συνεργάτες των κατακτητών. Ο ναύαρχος κατάλαβε καλά και η συνάντηση τελείωσε γρήγορα

Ο γέρος του Μωριά έμπρακτα  έλεγε βροντερά δεν τον ενδιαφέρουν οι  “καρέκλες “της εξουσίας  και τα ” στρατηγεία”, στους “ασπροπουκαμισάκηδες ”  κοτζαμπάσηδες των πρώτων καθισμάτων της Β’ Εθνοσυνέλευσης, στα “τσογλάνια” Μαυροκορδάτους, όπως αποκαλούσαν οι αγωνιστές των μαχών τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο,  και στους “τί Μπραίμης τι Ζαίμης ” ,όπως σοφά ο λαός  μας αποκαλούσε τους συνεργάτες  κοτζαμπάσηδες ,προεστούς που φανερά και αποκλειστικά κόβοντουσαν για τις κουτάλες της εξουσίας

Αλλά ο γέρος του Μωριά  θεώρησε αναγκαίο ,να πει τα πράγματα με το όνομά τους, και προειδοποίησε τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο:«Σου λέγω τούτο, Κύριε Μαυροκορδάτε… μη καθίσεις πρόεδρος διότι έρχομαι και σε διώχνω με τα λεμόνια, με τη βελάδα όπου ήρθες»

Στη Θυρέα βρίσκεται  το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους  και αναμφισβήτητα τα  δύο σπουδαιότερα μνημεία του δήμου μας τον «Ιερό Χώρο »  της Β’ Εθνοσυνέλευσης των  Ελλήνων και τη Σχολή Καρυτσιώτη  του Αγιάννη με το παράρτημα της  στο Άστρος <που στεγάζεται το μουσείο Άστρους>

H Σχολή Καρυτσιώτη του Αγιάννη

Tο 1798 στο χωριό χτίστηκε, από τον Δημήτριο Καρυτσιώτη (1741 – 1819), μια σχολή στην οποία φοιτούσαν νέοι από τον Άγιο Ιωάννη και από όλη την Ελλάδα. Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε καταλυτικό ρόλο για την τοπική κοινωνία για πολλά χρόνια και ακόμα μέχρι σήμερα, αφού όλοι οι Αγιαννίτες με πολύ μόχθο και με κάθε θυσία επιθυμούσαν τα παιδια τους να μάθουν γράμματα και σαν απόφοιτοι “καλαμαράδες ” να αλλάξουν την ζωή τους ,σύμφωνα με τις “έξυπνες ” προσδοκίες του μεγάλου ευεργέτη τους Δημητρίου Καρυτσιώτη.

Η προεπαναστατιμένη Ελλάδα είχε πολλά μικρά “κρυφά” και λίγα φανερά σχολεία. Ένα από τα ελάχιστα φανερά σχολεία ήταν και η περίφημη Σχολή Καρυτσιώτη που είχε κτιστεί το 1798 , 23 χρόνια πριν την Ελληνική επανάσταση και αυτό έχει μεγάλη σημασία. Είχε κτιστεί στο λόφο Κουτρί του Αγιάννη Κυνουρίας και ήταν ένα από τα λίγα “πανεπιστήμια” της προεπαναστατικής πατρίδας μας και οι μαθητές της ήταν απο ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά μας. Ο μεγαλος ευεργέτης μας Δημήτριος Καρυτσιώτης, πανίσχυρος Αγιαννίτης πατριώτης της διασποράς, βρήκε τον τρόπο να επιτρέψουν οι 400 χρόνια κατακτητές Τούρκοι το κτήσιμο και την λειτουργία της σχολής στον Αγιάννη το 1798 και στο παράρτημα της σχολής Καρυτσιώτη στο Άστρος Κυνουρίας ,που άνοιξε το 1805.

Το «κυβερνείο» που βρίσκεται πολύ κοντά στη σχολή Καρυτσιώτη του Αγιάννη ήταν η έδρα της κυβέρνησης.

Η σχολή Καρυτσιώτη έπαιξε πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο για να γίνει ο Αγιάννης πρωτεύουσα της επαναστατημένης Ελλάδας από τις 15 Αυγούστου έως την 1 Οκτωβρίου 1822 .Το «κυβερνείο» που βρίσκεται πολύ κοντά στη σχολή Καρυτσιώτη του Αγιάννη ήταν η έδρα της κυβέρνησης .“Διακρίνονται οι πολεμίστρες κάτω από τα παράθυρα.

Tο Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους

«Το εκθεσιακό υλικό του Μουσείου περιλαμβάνει σημαντικά ευρήματα από τις εξής συλλογές: Αρχιτεκτονικά μέλη από την Έπαυλη του Ηρώδη του Αττικού. Ευρήματα, κυρίως κεραμικά από νεκροταφεία ελληνιστικών χρόνων. Μικροαντικείμενα και νομίσματα από διάφορες περιοχές της Κυνουρίας. Επιγραφές από διάφορες θέσεις της Κυνουρίας.»

“Ο «ιερός χώρος » είναι  σεμνός  και  επιβλητικός , είναι «μουσείο» από μόνος του

Οι αποφάσεις της Εθνοσυνέλευσης ήταν σημαντικότατες για την ίδρυση και οργάνωση  του Ελληνικού Κράτους.

Tο Έθνος απέκτησε οριστικό Σύνταγμα, που με απόφαση της συνέλευσης ήταν “ο ανώτερος νόμος” και υπηρίσχυε των νόμων του βουλευτικού… Με απόφαση της συνέλευσης, την καταλυτική παρέμβαση του Κολοκοτρώνη, την οργή του λαού και του στρατού, απετράπει η εκποίηση των εθνικών γαιών – κτημάτων, που άφηναν πίσω τους οι Τούρκοι άρχοντες, που επεδίωκαν και ήθελαν οι κοτζαμπάσηδες της συνέλευσης… Η συνέλευση ψήφισε την “περίφημη «Διακήρυξη της Β΄ των Ελλήνων Συνελεύσεως», προς την Υφήλιο, υπογραμμένη από 128 Πληρεξούσιους, μεταξύ των οποίων και ο Κολοκοτρώνης……” Η συνέλευση απάντησε με την διακήρυξη ,στην υφήλιο και τους μεγαλους της εποχής . «Είμεθα αποφασισμένοι να ανεξαρτισθώμεν, ως έθνος αυτόνομον και ανεξάρτητον».” λίγο επίκαιρο σήμερα…

«2) Το αναθεωρημένο Σύνταγμα, εξαιρετικά προοδευτικό και πρωτοποριακό για την εποχή του, περιείχε φιλελεύθερες και δημοκρατικές διατάξεις, που διασφάλιζαν τα ατομικά δικαιώματα του πολίτη. Θεσμοθετήθηκε η Δημόσια εκπαίδευση, λύθηκαν ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας, καθιερώθηκε η αρχή της ελευθεροτυπίας κ.α. Καταρτίστηκε και ο Ποινικός Κώδικας, βάσει του Βυζαντινού Δικαίου, για την προστασία του πολίτη από την ασυδοσία των αρχών.

3) Στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων προβλέφθηκε η κατάργηση της όποιας μορφής δουλείας: «κανείς δεν πωλείται και δεν αγοράζεται στην ελληνική επικράτεια και ο αγορασμένος άνθρωπος, άμα πατήσει την ελληνική γη, γίνεται ελεύθερος και ο αγοραστής χάνει τα χρήματά του».

Δείτε περισσότερα στο συνδέσμο, για την σπουδιότητα της Εθνοσυνέλευσης στο Άστρος, από την Σμαράγδη Ι.Αρβανίτη

https://www.arkadiapress.gr/ιστορία/14415-h-β-εθνοσυνέλευση-των-ελλήνων-στο-άστρος.html

Όπως το Άστρος ,όλα τα γειτονικά χωριά έχουν προσφέρει  πολλά στην ελληνική επανάσταση  του 1821 και έχουν μεγάλη ιστορία. Τα σπουδαιότερα ιστορικά χωριά είναι ο Άγιος Ιωάννης <Αγιαννης >, το Παράλιο Άστρος ,το  Κορακοβούνι ,ο Άγιος Πέτρος, ο Πραστός,η Καστάνιτσα,  η Σίταινα,  τα Βέρβενα και τα Δολιανά.

Στα  γειτονικά Τσακωνοχώρια, Πραστός, Καστάνιτσα, Σίταινα, Άγιος Ανδρέας, Λεωνίδιο και Τυρό ,ομιλείται μέχρι σήμερα η τσακώνικη διάλεκτος, η οποία έχει ρίζες στην αρχαία δωρική.  Σε μερικά χωριά υπάρχουν πινακίδες με την επιγραφή «Καούρ Εκάνατε», που σημαίνει καλώς ήρθατε .Το τσακώνικο  “τσε ποίου ” σημαίνει τι κάνεις;< πρόερχεται από το αρχαίο ποιέω, ποιώ>,που σημαίνει  διαφορετικά για αυτούς που γνωρίζουν  αρχαία ελληνικά θα περάσουν καλύτερα στη τσακωνιά…


Στο τέλος της δεκαετίας του 1960 οι αείμνηστοι Τζίμης Γαρδικιώτης  και Άλκης Χασαπόγιαννης άρχισαν , με πολύ πάθος και αγάπη για τον τόπο, τις πρώτες κουβέντες για να φτιάξουνε ένα εργοστάσιο στο Άστρος ” για το καλό του χωριού”, το εργοστάσιο  έγινε αργότερα και άλλαξε το χωριό. Το εργοστάσιο της κλωστουφαντουργίας Καρέλα το “Αιγαίον” έδωσε δουλειά σε πολλούς Αστρινούς  και πολλούς φίλους μας από τα γειτονικά χωριά, που εγκαταστάθηκαν μόνιμα στο Άστρος και έκτησαν πολλά καινούργια σπίτια. Η επίδραση του Τζίμη Γαρδικιώτη στην ανάπτυξη του τόπου μας ήταν  μοναδική  και καταλυτική για την τοπική κοινωνία.Το εργοστάσιο έκλεισε  αργότερα και μέχρι σήμερα παραμένει κλειστο για πολλά χρόνια, δυστυχώς δεν βρέθηκε κανένας επενδυτής…..

Μετά το 1970 με την καταλυτική επίδραση από  το εργοστάσιο του Καρέλα και  με την γρήγορη ανάπτυξη  του τουρισμού «του ήλιου  και της θάλασσας» του Αργολικου, η περιοχή αναπτύχθηκε  και κτίστηκαν πολλά καινούργια σπίτια στο Άστρος και περισσότερα στο Παράλιο Άστρος .Πριν το 1960 μόνο ένας Αστρινός , ο αείμνηστος Κουμπουρίτσας  έκανε μπάνια στις πόρτες. Ο Κομπουρίτσας  την δεκαετία του 1960  έξυπνος και  πιστός αντιπρόσωπος  την Αστρινής φιλοξενίας  έδωσε την “βίλλα” του που είχε κοντά στην παραλία πόρτες  τσιάμπα , χωρίς χρήματα, σε Γερμανούς επισκέπτες που από τότε δεν σταμάτησαν να έρχονται με περισσότερους φίλους τους και έκτησαν κοντά στις πόρτες μικρό “Γερμανικό” οικισμό, γιατί ήταν τζιάμπα για μερικούς…:) και κυρίως γιατί οι πόρτες είναι μαγευτική παραλία . Το Άστρος  και ο Αγιάννης διετέλεσαν πρωτεύουσα του δήμου Θυρέας από το 1834  μέχρι  το 1912 , αργότερα μετά το 1970 το Άστρος έγινε από αναγνώρηση της πολιτείας την σπουδαιότητα της ιστορίας του  «Δήμος Άστρους»  και τελευταία οι “καλαμαράδες ” Αστρινοί άφησαν τον Δήμο Άστρους… σιωπηλά και συναινετικά αποδέχτηκαν σαν τον Κολοκοτρώνη “ότι αποφασίστηκε”  και το 1998 το Άστρος έγινε πρωτεύουσα του Δήμου  Βόρειας Κυνουρίας, που το όνομα ήρθε από εξωγήινους αρμόδιους  “επαρχιώτεs”,  που δεν ξέρουν το συμφέρον τους  και πάντοτε αυτοπυροβολούνται δήθεν για  την τιμη των όπλων  η από κουταμάρα. Οι κάτοικοι της Θυρέας  όταν βρίσκονται μακρυά  προσωρινά η μόνιμα , οι Γερμανοί κάτοικοι του οικισμού στις πόρτες, οι επισκέπτες μας από Ελλάδα και το εξωτερικό και ο ολόκληρος ο ντουνιάς   μας γνωρίζουν από την Β” Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων και μιλάνε στους φίλους τους με τα καλύτερα λόγια για το  ιστορικό Άστρος.

Το γραφικό λιμάνι του Παραλίου Άστρους , σκαρφαλωμένο στο λόφο το “νησί”, όπως αποκαλούσαν οι παλιοί τον κατοικημένο λόφο, το Παράλιο Άστρος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από κανένα νησί του Αιγαίου, τα έχει όλα …. είναι μόνο 2 ώρες από την Αθήνα και πολύ κοντά είναι “το βουνό” ,,,και ο Αγιάννης …Για τους επισκέπτες η Κυνουρία διαθέτει πλήθος δραστηριοτήτων ανάλογα με τη διάθεση και τις φυσικές αντοχές! Φυσικά το καλοκαίρι οι παραλίες της περιοχής σφύζουν από ζωή και καλούν τον επισκέπτη να τις απολαύσει. Πόρτες, Ατσίγγανος, Ανάβαλος, Ξηροπήγαδό, Χερονήσσι, Αρκαδικό χωριό και Κρυονέρι, είναι μερικές μόνο από τις επιλογές που προτείνουμε! Όποιοι επιθυμούν να εξερευνήσουν τα πανέμορφα νερά της περιοχής, μπορούν να κάνουν καταδύσεις στο Αρκαδικό χωριό, το Ξηροπήγαδο και το Παράλιο Άστρος

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here