Το ντοκιμαντέρ «Το κενό»του συντοπίτη μας Δ.Παπούλια,στο «Φεστιβαλάκι» στον Αγιάννη.

0
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Χθες βράδυ στο «Φεστιβαλάκι» στον καφενείο «Κουτρί» στον Αγιάννη,παρακολουθήσαμε το ντοκιμαντέρ «Το κενό»,του συντοπίτη μας Δ.Παπούλια. Πολλοί φίλοι και επισκέπτες,τίμησαν με την παρουσία τους τον Δημήτρη, που διαπρέπει σκηνοθετικά τα τελευταία χρόνια.Να του ευχηθούμε τα καλύτερα στις νέες του σκηνοθεσίες…

Επιμέλεια-Ρεπορτάζ για το astros-kynourianews.gr:Φώτης Τζιβελόπουλος-Team Promo Kynouria-Κοιν.Σ.Επ

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Λίγα λόγια για την ταινία…

Δημήτρης Παπούλιας: «Με τις ταινίες μου θέλω να αποδώσω ένα αίσθημα καλλιτεχνικής δικαιοσύνης»

Δημήτρης Παπούλιας: «Με τις ταινίες μου θέλω να αποδώσω ένα αίσθημα καλλιτεχνικής δικαιοσύνης»

Γράφει  η Άντυ Δημοπούλου

Παρακολουθήσαμε το ντοκιμαντέρ Το κενό: Η μουσική περίπτωση της Κατερίνας Πετράκου, στο πλαίσιο του 2ου Διαγωνισμού Ταινιών Μικρού Μήκους, που διοργάνωσε το Ελληνικό Σχέδιο στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, με θέμα Οπτικοακουστικά Έργα εμπνευσμένα από την Ελληνική Μουσική Δημιουργία. Η ταινία σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπούλια κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας μικρού μήκους στην κατηγορία Ντοκιμαντέρ (με χρηματικό έπαθλο 10.000 Ευρώ) καθώς επίσης και το Βραβείο Κοινού εξ ημισείας με την ταινία Ιλένα, σε σκηνοθεσία Σπύρου Σκανδάλου (και μοιράστηκαν εξ ημισείας και το χρηματικό έπαθλο των 6.000 Ευρώ).

Το κενό: Η μουσική περίπτωση της Κατερίνας Πετράκου, προβλήθηκε ξανά στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (14 – 23 Μαρτίου 2015), όπου συμμετείχε στο τμήμα Ελληνικό Πανόραμα.

Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Παπούλιας μιλά στο Musicpaper.gr με αφορμή αυτό το πολύ ενδιαφέρον, μόλις 19 λεπτών ντοκιμαντέρ, που παρουσιάζει τη δημιουργό Κατερίνα Πετράκου και το μοναδικό της έργο, το Κενό, είκοσι χρόνια μετά την κυκλοφορία του.

Πώς ένας σκηνοθέτης αποφασίζει να μεταφέρει στο σινεμά ένα ανθρώπινο πορτρέτο; Όταν σε έχει γοητεύσει η δουλειά και ο τρόπος ζωής ενός καλλιτέχνη, τότε πραγματικά αισθάνεσαι την ανάγκη να τον κάνεις γνωστό στο πλατύ κοινό. Άκουσα τον δίσκο της το 1994 και καταγοητεύτηκα. Ήξερα πως κάποια στιγμή θα την συναντούσα.

Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν διαπίστωσα πως εκτός από το έργο, φανταστικός είναι και ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από αυτό!   Γιατί επιλέξατε να μας παρουσιάσετε την περίπτωση της Κατερίνας Πετράκου (και τον δίσκο Το Κενό); Είναι ένα έργο μοναδικό! Ένα έργο που έγινε χωρίς τη συνδρομή μιας μεγάλης δισκογραφικής, έργο σχεδόν χειροποίητο, με τα πιο απλά μέσα καμωμένο. Και που ανήκει αποκλειστικά στη δημιουργό του. Στίχοι, μουσική ,φωνή! Κι όπως φαίνεται έχει διάρκεια. Ακούγεται ακόμη και θα συνεχίσει να ακούγεται… Όσο για την Κατερίνα, τι να πω! Ένας σπουδαίος και σπάνιος άνθρωπος! Όσοι έχουν δει το φιλμ, καταλαβαίνουν πολύ καλά τι εννοώ.     Main Menu Plataforma Steam ForoGuate Μπορεί ο κινηματογράφος να καλύψει ένα «κενό» μνήμης ή προσοχής όσον αφορά σε μουσικά έργα ή καλλιτέχνες; Απολύτως! Και το κάνει με πολύ άμεσο και κατανοητό τρόπο.

Δείτε για παράδειγμα το ντοκιμαντέρ για την φωτογράφο Βίβιαν Μάγιερ. Μόνο ο κινηματογράφος έχει τέτοια δύναμη, γιατί συνδυάζει όλες τις τέχνες, έτσι ο θεατής προσλαμβάνει ταχύτατα και ολοκληρωμένα το μήνυμά του. Υπάρχουν άλλοι μουσικοί ή μουσικά έργα που θα σας κέντριζαν το ενδιαφέρον για ένα ανάλογο ντοκιμαντέρ; Η επόμενη ταινία μου θα αφορά το έργο μιας ποιήτριας, της οποίας στίχοι έχουν γίνει πασίγνωστα τραγούδια, αλλά κανείς πέρα από το όνομά της δεν την γνωρίζει. Καιρός να τη γνωρίσει το κοινό. Τελικά, σκέφτομαι, με τις ταινίες μου θέλω να αποδώσω ένα αίσθημα καλλιτεχνικής δικαιοσύνης.

Πηγή: www.musicpaper.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here