ΤΡΙΩΔΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ

0

Καθώς ολόκληρος ο πλανήτης σήμερα εναγώνια αναζητεί τη λύτρωση από τα θανατηφόρα δεσμά της πανδημίας, εμείς οι Χριστιανοί, την περίοδο αυτή ιδιαίτερα, ζούμε την ελπιδοφόρο αύρα της Τριωδίου σοφίας, η οποία μας υποδεικνύει τον δρόμον της καθολικής λυτρώσεως, μας διαπαιδαγωγεί και μας συμβουλεύει.

Και για να είμαστε απόλυτα πληροφορημένοι, Τριώδιο είναι η περίοδος εκείνη του εκκλησιαστικού έτους προ του Πάσχα, η οποία αρχίζει από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου, και τελειώνει με τον εσπερινόν του Μεγάλου Σαββάτου. Είναι μία περίοδος ψυχικοπνευματικής ασκήσεως – καθάρσεως του ανθρώπου, ώστε έτοιμος, κεκαθαρμένος από παντός μολυσμού ο άνθρωπος να προσέλθει διά να προσκυνήσει τα σεπτά Πάθη, και ν’ αξιωθεί εις την χαράν της Λαμπροφόρου Αναστάσεως του ΚΥΡΙΟΥ.

Είναι η κατ’ εξοχήν περίοδος της μετανοίας του ανθρώπου, οι δε κατάλληλοι προς τούτο ύμνοι της Εκκλησίας μας έχουν ληφθεί από τις τρεις ωδές (σύνολα τροπαρίων) εκ των εννέα υπαρχόντων, και διά τούτο, μαζί με την περίοδο, και το βιβλίο που έχει τους ύμνους αυτούς λέγεται Τριώδιον, εκ της πηγής των τριών ωδών.

Χαρακτηρίζεται το Τριώδιον ως η κατ’ εξοχήν περίοδος της μετανοίας, διότι η μετάνοια είναι το αποτελεσματικώτατον καθαρτικόν διά την ψυχικοπνευματικήν κάθαρσιν του ανθρώπου, προκειμένου να εορτάσει θειοπρεπώς το Άγιον Πάσχα.

Ο Ιερός Χρυσόστομος προσδίδει μεγάλην έμφασιν εις το μυστήριον της μετανοίας λέγοντας: «Μετάνοια, φάρμακον πλημμελημάτων, δαπάνημα παρανομιών, όπλον κατά του διαβόλου, μάχαιρα τέμνουσα αυτού την κεφαλήν, σωτήριος ελπίς, απογνώσεως αναίρεσις. Τη μετανοία κεράννυται Θεού φιλανθρωπία. Θεού δε φιλανθρωπίας μέτρον ουκ έστιν, ουδέ λόγω ερμηνευθήναι δύναται η του Θεού αγαθότης. Επαλαιώθης σήμερον από της αμαρτίας; Ανακαίνισον σεαυτόν από της μετανοίας».

Παντοδύναμον όντως, ζωηφόρον και ανανεωτικόν το μέτρον της μετανοίας. Ασφυκτιώντες σήμερα οι άνθρωποι από την αναποτελεσματικότητα, από την αδυναμία των επιβαλλομένων μέτρων κατά της πανδημίας, ας προβληματισθούμε βαθύτερα και ας αναζητήσωμε το διατί.

Ημάρτομεν βαρύτατα αφέντες, απεμπολήσαντες τον νόμον του Θεού, και υιοθετήσαντες τον νόμον του διαβόλου.

Ενομιμοποιήσαμε τον γάμον ομοφυλοφίλων, περιφρονήσαμε τον ευλογημένο γάμο, και υιοθετήσαμε το σύμφωνο προσωρινής συμβίωσης. Ενομιμοποιήσαμε το φονικό των αμβλώσεων. Συζητούμε την κατά το δοκούν αλλαγήν φύλου στο ξεκίνημα της ζωής, εκαταργήσαμε τον τακτικό εκκλησιασμό των μαθητών εις τα Σχολεία, αδιαφορήσαμε για την οικογενειακή μας εστία, και εν πολλοίς, με τα έργα μας συναινούμε να βγει ο Χριστός από την καρδιά μας.

Εσπιλώθησαν μορφές ηρώων της εθνικής μας παλιγγενεσίας και ηρωποιούνται στυγνοί δολοφόνοι. Υιοθετήσαμε τον πολιτικο όρκο, φερόμενοι με περιφρόνηση εις τον Σταυρόν και το Ευαγγέλιον του Χριστού μας. Εστείλαμε στη Βουλή μασώνους, και επιλέξαμε αθέους για να μας κυβερνήσουν.

Εν κατακλείδι εφυγαδεύσαμε τη θεία χάρη από πάνω μας, και εφορέσαμε τα κέρατα του διαβόλου. Απεμπολήσαντες τον νόμον του Θεού, θεσπίσαμε δαιμονιώδη κοσμικήν νομολογίαν, τα έκγονα της οποίας είναι οι νοσηρότητες, οι πανδημίες, οι παντός είδους συμφοράς και οι θάνατοι.

Αλήθεια είναι τόσο δύσκολο να εννοήσωμεν ότι γενεσιουργός αιτία του κακού είναι η απομάκρυνσις από το νόμο του Θεού;

Πρέπει επί τέλους να αντιληφθούμε ότι ένα και μοναδικό είναι το μέτρο που μπορεί να μας σώσει, και αυτό είναι η μετάνοια. Το ευαγγέλιο του ασώτου, όπου ακούγεται εις τους ναούς τη δεύτερη Κυριακή του Τριώδίου, μας δείχνει το δρόμο. Κι’ αν το βλέπουμε κάπως δύσκολο αυτό, τότε ας σταθούμε μπροστά στο ναό, και με φλογισμένη, συντετριμμένη καρδιά και διαυγεστάτη διάνοια, ας παρακαλέσωμε τον Κύριο, ψάλλοντας εκ βαθέων και λέγοντας:

«Της μετανοίας άνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα. Ορθρίζει γαρ το πνεύμα μου προς ναόν τον άγιόν σου, ναόν φέρον του σώματος, όλως εσπιλωμένον. Αλλ’ ως οικτίρμων κάθαρον ευσπλάχνω Σου ελέει».

Είθε ο Θεός να μας χαρίσει, να μας κάνει ικανούς για μετάνοια, η οποία μόνη θα μας λυτρώσει από τα δεινά.

ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΜΠΕΡΔΑΛΗΣ

τ. Επιθεωρητής Εκπαιδεύσεως

Φιλόλογος – Θεολόγος

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here