«Πλίνθοι και κέραμοι ἀτάκτως ἐρριμμένα…»

0

Γράφει ο Ηλίας Θ. Σακαλής

Στην Αθήνα της κλασ(σ)ικής περιόδου η παιδεία ανήλθε στην ανώτατη βαθμίδα ανάπτυξης και δι΄άλλους λόγους, αλλά κύρια για το “λεπτόγνωμο” και τη μουσική μόρφωση των πολιτών εν γένει, οι οποίοι ως προς αυτά υπερέβαλαν όλους τους λαούς, αρχαίους και νεώτερους.

Λόγω της πρόνοιας των σπουδαίων πολιτικών της εποχής εκείνης η μόρφωση κατέστη προσιτή και στις κατώτερες τάξεις του λαού με στόχο πάντοτε την πνευματική και την ηθική καλλιέργειά του.

Η ευγένεια του αίματος, δηλαδή η ευγενής καταγωγή, η αριστοκρατική ανατροφή και η δημοκρατική ελευθερία συνέβαλαν συν τοις άλλοις, όπως προείπαμε, ώστε να διαπλαστεί το μεν ήθος τους ευσεβές και γενναίο, το δε φρόνημα υψηλό. Την πλέον πιστή εικόνα των αξιών αυτών εκπροσωπούν ο Αισχύλος δια του «ύψους», ο οποίος εμφάνιζε τους ήρωές του ως ατρόμητους «Μαραθωνομάχους» ή ως υπερφυσικά όντα, ο Σοφοκλής δια του «κάλλους», ο οποίος «ἐποίει τούς ἣρωας οἵους εἶναι δεῑ» και ο Ευριπίδης δια του «πάθους» εμφανίζοντας τους ήρωές του: «οἷοί είσιν».

Αυτοί μας άφησαν έντεχνα μνημεία λόγου, όπου κατά μεν την «ύλη», δηλαδή κατά το περιεχόμενο ή τα νοήματα κυρίαρχη αρετή είναι η αλήθεια, κατά δε το «είδος», δηλαδή τη μορφή ή τον τρόπο έκφρασης κυρίαρχη αρετή είναι το κάλλος, δια των οποίων αρετών τα μνημεία αυτά κατέστησαν το απαύγασμα της πνευματικής, της ηθικής και πολιτικής ταυτότητας των προγόνων μας.

Μια βαθειά και εμπεριστατωμένη μελέτη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας δύσκολα θα αποδείξει ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι προέβαιναν κάθε λίγο και λιγάκι στην αλλαγή του εκπαιδευτικού τους συστήματος.

Σήμερα πολλοί προδιαγράφουν το μέλλον βάσει του παρόντος και ερήμην του παρελθόντος. Όμως, όταν το παρόν περιφρονεί το παρελθόν, ο μόνος χαμένος είναι το μέλλον.

Επίσης, όταν το παρόν λειτουργεί ερήμην του μέλλοντος, ο μόνος χαμένος πάλι είναι το μέλλον, δηλαδή τα παιδόγγονά μας. Βέβαια κάποιοι παλαιοί σοφοί …  «έκαψαν» πολλά και εν πολλοίς επιτυχημένα συστήματα παιδείας, αλλά και πολλοί σύγχρονοι  «Ηρόστρατοι» αποτελείωσαν τα κεκαυμένα.

Ενίσταμαι και διερωτώμαι: Εάν θεωρήσουμε ότι οι «ἐκεῑθεν ἡμῶν» διδάσκαλοι και καθηγητές υπήρξαν σπουδαίοι εκπαιδευτικοί, ότι επίσης στήριξαν τη διδασκαλία τους σε εμπνευσμένα και άρτια προγράμματα, σε θηλυκές μεθόδους παιδαγωγίας και συλλήβδην στην παιδαγωγική επιστήμη, που στόχευε στην ανατροφή και τη μόρφωση των νέων και εάν αποδεχθούμε, και πρέπει να αποδεχθούμε, ότι επέτυχαν στην αποστολή τους, τότε γιατί οι «ἐντεῡθεν ἡμῶν» υπεύθυνοι και αρμόδιοι του Υπουργείου Παιδείας ανέτρεψαν τα δοκιμασμένα και επιτυχημένα συστήματα παιδείας εκείνων;

Ασφαλώς για να καταγραφεί ιστορικά κάτι δικό τους.

Και εάν υποθέσουμε ότι και αυτοί με τις μεταρρυθμίσεις τους επέτυχαν, τότε γιατί οι «ἐντεῡθεν» αυτών προέβησαν και προβαίνουν σε εκ νέου αλλαγές;

Προφανώς βρισκόμαστε μπροστά σε μια «πειραματιζόμενη» παιδεία με πειραματόζωά της τους εκάστοτε νέους της χώρας μας.

Ευκαιρίας δοθείσης (ocasione data) υπενθυμίζω ότι το Λύκειο Άστρους, είτε ως τέως Οκτατάξιο Γυμνάσιο, είτε ως τέως Εξατάξιο Γυμνάσιο, είτε ως νυν Τριτάξιο Λύκειο είχε και έχει να επιδείξει πάρα πολλές και αξιόλογες επιτυχίες σε όλες τις βαθμίδες της ανώτερης και ανώτατης παιδείας, κερδίζοντας άλλοτε μεν τα «πρωτεῑα», άλλοτε δε τα «δευτερεῑα» και άλλοτε τα «τριτεῑα» σε πανελλήνια κλίμακα. Απόδειξη ότι στη δεκαετία 1980-1990 μαθητής του Λυκείου μας εισήχθει σε Πανεπιστημιακή Σχολή της Αθήνας με την υψηλότερη βαθμολογία Πανελληνίως, για το οποίο γεγονός βραβεύτηκε από το Υπουργείο τόσο αυτός, όσο και ο καθηγητής του της Δέσμης.

Βέβαια όλο αυτό το  «οικοδόμημα» θεμελιώθηκε πάνω στην αξιοσύνη των διδασκόντων σε όλες τις Σχολικές βαθμίδες της περιοχής μας: Παιδικούς Σταθμούς, Νηπιαγωγεία, Δημοτικά, Γυμνάσια και ΤΕΛ.

Καιρός λοιπόν είναι να αποφύγουμε το   «κεραμιδαριό…».

 

Άστρος
1η Μαΐου 2020
Ηλίας Σάκαλης του Θεμιστοκλέους
Φιλόλογος
Τηλ.27550-22537

 

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here